Lid sinds

3 jaar 7 maanden

Rol

De verlichte schildpad

In 2015 gebeurde iets opmerkelijks in mijn leven. De zoektocht naar wie ik ben kwam tot een einde, ineens viel er een enorme last van mijn schouders en werd er een oneindige ruimte voelbaar. Dit heeft tot gevolg gehad dat het leven vanzelf mocht gaan stromen en dat bleek erg bevorderlijk voor de creatieve processen. Zo werd het eerste boek geboren: "Zijn zonder jezelf" Maar het schrijven stopte daar niet, en dit keer verscheen er een context van een dierenwereld waarin het "open geheim" van ons waarlijke wezen opnieuw werd aangewezen. De inspiratie om over dieren te schrijven kwam doordat ik een verhaal van de mier van Toon Tellegen had gelezen. Toen ik eenmaal begonnen was met schrijven, verschenen de verhalen van de dieren vanzelf, ik zag het voor me en hoefde het alleen maar op te schrijven. Het verhaal schreef zich vanzelf en de inzichten, die ik in eerste instantie apart schreef smolten steeds vaker vanzelf samen met de verhalen van de dieren. Ook dit boekje heb ik zelf uitgebracht. Ik wilde in eerste instantie wel een uitgever, maar heb tot op heden niet de juiste gevonden en omdat ik het proces toch wilde afronden heb ik alles zelf gedaan. Isbn aanvragen,drukkerij benaderen, opmaak en omslag, alles in eigen hand. Ik zou het wel mooi vinden als er een uitgever interesse heeft en mijn boeken wil uitgeven, dan kan ik het loslaten en gaat de verkoop meer vanzelf, maar alles in eigen hand is zeker ook mooi!

Omschrijving van de inhoud of de flaptekst

Er is geen vorm, je bent compleet en de antwoorden liggen in jezelf. Het lijkt zo simpel, en dat is het ook, behalve als je het niet ziet. De eeuwenoude kennis is tijdloos en heeft nooit aan actualiteit afgedaan, het gaat tenslotte alleen om jezelf, hier en in dit moment. Door de aanwijzingen in een context met dieren te plaatsen zijn ze wellicht makkelijker te accepteren en op jezelf toe te passen. Het is aan jou wat je ermee doet en hoever je gaat. Durf jij naar jezelf te kijken zoals schildpad? Het zal je overtuigingen op de kop zetten maar als jij die uitzonderlijke zoeker bent die tot het einde gaat dan zal je waarlijk vrij zijn.

Fragment

Bevrijding door zelfonderzoek!
 
De volgende ochtend toen das opstond had schildpad zijn kamertje al netjes opgeruimd. Het huisje rook naar versgebakken broodjes die schildpad met het houtgestookte oventje had gebakken. Hij had de eettafel op de veranda gedekt en schonk net een kopje kruidenthee in. De zon kwam op en het uitzicht op de vlindervallei was adembenemend.
"Goedemorgen das," zei schildpad, "heb je lekker geslapen?" Das rekte zich eens goed uit en zei al gapend:
"Heerlijk!" Hij ging bij schildpad zitten en keek naar het prachtige uitzicht. "Wat hebben we het weer goed," zei hij, "alleen jammer dat je gemist hebt waar ik je voor had uitgenodigd." Schildpad lachte en zei:
"Ik heb niets gemist!"
"Ja dat snap ik," zei das "alles gaat precies zoals het hoort te gaan."
Nee," zei schildpad, "ik heb werkelijk niets gemist!" en hij wees met zijn wandelstok naar de boom naast de veranda.
"Nee!" riep das verrukt toen hij zich omdraaide. Ongeveer twee weken geleden was een grote rups op een tak gaan zitten en had zich daar ingepopt, en net op dit moment kroop de vlinder uit een gat dat hij in de cocon gemaakt had. "Rustig blijven," zei das, meer tegen zichzelf dan tegen schildpad, "we mogen hem niet storen anders kan hij zijn vleugels niet oppompen." Hij ging rustig zitten en samen keken ze naar de magische geboorte van een prachtige Koninginnepage. Toen de vlinder helemaal uit zijn cocon was gekropen, zat hij in het zonnetje met hele kleine verkreukelde vleugeltjes. Net op dat moment kwam de riksja kikker aangefietst. Das gebaarde hem zachtjes te zijn en wees naar de vlinder die geconcentreerd bezig was zijn vleugels op te pompen. Met z’n drieën waren ze, onder het genot van de heerlijkste broodjes en kruidenthee, getuige van dit proces dat nog een hele poos duurde. De kleine vleugeltjes waren nu enorm en uitermate mooi getekend. Ze bestonden uit de kleuren zachtgeel in contrast met zwart en de overige twee primaire kleuren blauw en rood, die er opgespoten leken te zijn. Het leek alsof hij een zachte bontkraag omhad als bij een mantel, en zijn prachtige zwarte ogen en voelsprieten gaven hem een volwassen en wijze indruk. Toen hij een paar keer zijn vleugels had bewogen, draaide hij zijn kopje naar het gezelschap. Hij fladderde voor het eerst van de boom naar de tafel. Das had ondertussen een schoteltje met suikerwater en vruchtensap klaargezet en daar deed de vlinder zich meteen te goed aan. Kikker begon instinctief zijn bek open te doen en bewoog er zachtjes naartoe, ineens schoot hij zijn plaktong richting de vlinder. Schildpad stak behendig zijn wandelstok ervoor en een seconde later had kikker de wandelstok in zijn bek.
"Sorry," zei hij toen hij de wandelstok schoon had gemaakt en teruggaf aan schildpad, "het is mijn instinct en het gaat vanzelf."
"Net als mijn reflex die je tegenhoudt," antwoordde schildpad lachend. De vlinder was ondertussen richting de vallei gevlogen. Schildpad pakte zijn knapzak en bedankte das voor zijn vriendschap en de goede zorgen. "Succes met je zelfonderzoek!" zei hij. Das zag dat schildpad transparant werd en dat er een warme gloed om hem heen scheen. Een ultieme vrede daalde over das neer en ineens zag hij dat er geen onderscheid was tussen hem en het licht van schildpad. Degene die hij dacht te zijn was nergens te vinden. Ineens besefte hij dat zijn schijnbare verleden niet meer was dan een vastgehouden denkbeeld, die hem de altijd aanwezige stroom van goddelijke, vrije expressie deed vergeten. Ook zijn angst om te sterven was niet meer dan een gedachte van dat denkbeeld. Dit denkbeeld en al die gedachten waren alleen maar tijdelijke en veranderende verschijningen, er kon niets sterven want er had nooit werkelijk iets bestaan. Schildpad stapte in de riksja en zei: "Je hoeft niet bang te zijn iets te verliezen wat niet werkelijk is. Herken wat je niet bent en de absolute waarheid blijft over. Dit is je ware natuur. Laat dit bij alles je uitganspunt zijn en alles zal moeiteloos en vanzelf gaan." Kikker begon te fietsen en das stond, met betraande ogen van geluk, te zwaaien tot ze achter de horizon verdwenen.

Uitgever

Jeroen Landsman

ISBN

9789082699869

Bladzijden

216