Lid sinds

8 jaar 3 maanden

Rol

De rechtmatige koning

In 2012 ben ik begonnen met wat ik al lang van plan was: het schrijven van fantasy. Ik werk aan een serie romans met als hoofdtitel 'De kronieken van de Zielentraan'. 'De rechtmatige koning' is het tweede deel van die serie. Het vormde aanvankelijk één boek tesamen met het eerste deel 'De erfenis'. Ik heb de boeken vele malen herschreven en herzien. Omdat ik geen zin had alleen maar te redigeren heb ik ook een vervolg geschreven, zodat ik nu ook een concept heb van het derde deel. Het krijgt als titel: 'De slapende draak'.

Omschrijving van de inhoud of de flaptekst

Prins Andvor is weer bij zinnen en wil de troon in Borismark opeisen. Dornik en de anderen staan hem bij op de lange gevaarlijke reis die voor hem ligt. Eerst moeten ze door de woestijn naar Argo, dan over de Zuidelijke Zee naar Quorum en daarna over de Westelijke Zee en de Noordelijke Zee naar Waterborg.
De koningen van Argo en Quorum hebben echter hun eigen plannen. De piraten van Gorrakan maken de Zuidelijke Zee onveilig en de Gemeenschap van de Ware God doet er alles aan om te voorkomen dat prins Andvor Borismark zal bereiken.

De rechtmatige koning is een fantasyroman die speelt in een verzonnen middeleeuwse wereld. Het is het spannende vervolg op ‘De erfenis’ (kronieken van de Zielentraan 1). De Erfenis is gratis te downloaden op Smashwords.com of Kobo.com:
https://www.smashwords.com/books/view/1064967
https://www.kobo.com/nl/nl/ebook/de-erfenis-kronieken-van-de-zielentraa….

Fragment

Lindigard liep met Regenboog langs de beek bij Het Bergnest. De prille ochtendzon gaf het landschap kleur en de eerste voorjaarsbloemen bloeiden op de door de zon beschenen open plek in het bos bovenaan de kleine waterval. Hier was ze vaak met Regenboog geweest; het was hun lievelingsplek. Hoe moest ze het haar vertellen? Regenboog was haar beste vriendin. Ze hadden nooit geheimen voor elkaar gehad. ‘Je hebt Dornik goed leren omgaan met de zevenboog. Hij pakte het sneller op dan ik indertijd deed.’ Ze zweeg even. ‘Hij is nu de harmoniebrenger van ons genootschap en is van plan prins Andvor te helpen bij het opeisen van zijn rechtmatige plaats als koning van Borismark. Hij zal op korte termijn vertrekken met misschien wel het hele Genootschap der Natuurkrachten, dus ook met mij.’
‘Ja.’ Regenboog knikte gelaten.
‘Dornik kreeg graag les van jou, weet je dat?’
‘Ja, dat weet ik. Van begin af aan was er een soort klik tussen ons. Ik vond het ook heerlijk om hem les te mogen geven.’ zei ze met een glimlach. ‘Ik zal hem missen, en jou ook.’
‘Hij zat vaak ook stiekem naar je te kijken als je in de buurt was. Ik meende verliefdheid in zijn blik te zien.’
‘Ik ben heel dol op Dornik, maar ik weet dat we van verschillende volken zijn en dat hij spoedig zal vertrekken. Ik ben niet verliefd op hem, maar als hij zou vragen of ik meeging, zou ik misschien wel Het Bergnest en alles en iedereen voor hem verlaten.’
‘Niet verliefd?’ Lindigard keek kort naar Regenboog, daarna naar de waterval en daarna opnieuw naar haar vriendin.
Regenboog stopte en keek haar recht aan. ‘Wat wil je me vertellen?’
Lindigard zuchtte. ‘Steeds als Dornik naar jou keek, zag ik zijn verliefde blik en die liet mij niet onberoerd. Niet dat ik echt verliefd op hem werd, maar ik wilde gewoon dat hij voor mij hetzelfde zou voelden als voor jou. Misschien was ik een beetje jaloers op je, of was ik juist bang om jou kwijt te raken.’
‘Ja?’
‘Toen jullie naar hem zochten in de grot, had hij de raaf naar Het Bergnest gezonden. Ik had het niet moeten doen, maar besloot direct met Wolfgang mee te gaan op zoek naar Dornik. Toen we hem vonden was hij sterk onderkoeld en we hebben hem opgewarmd door naakt tegen hem aan te liggen. Sindsdien kijkt hij met dezelfde blik naar mij als hij naar jou doet.’
Regenboog was even stil en knikte. ‘Je hebt in ieder geval zijn leven gered, maar het zou dus kunnen dat je zijn kind verwacht?’
‘Nee we hebben ons niet op die manier verbonden, maar hebben sindsdien wel een speciale band.’
Regenboog zuchtte nogmaals. ‘Jullie zijn beide Borismarkers en zullen waarschijnlijk samen vertrekken. Het ziet ernaar uit dat ik een goede vriend en mijn beste vriendin ga verliezen. Gelukkig heb ik mijn zevenboog en ken ik tientallen melancholieke liedjes…’
‘Jij bent ook mijn beste vriendin en ik weet zeker dat Dornik nog steeds stapelgek op jou is. Ergens hoop ik dat Dornik zal vragen of jij met ons mee wil gaan. Ik zou dat kunnen accepteren, weet je dat? Ik zou je beste vriendin blijven en jullie beiden dichtbij weten. Misschien verlang ik nog wel meer naar jouw nabijheid dan de zijne!’
Regenboog lachte door haar tranen heen. ‘Wat er ook mag gebeuren, in mijn hart blijf jij altijd mijn beste vriendin!’ Ze omhelsden elkaar en gaven elkaar een stevige en knuffel.
‘Laten we samen zingen.’
‘Dat zullen we doen.’

Uitgever

Zelf uitgegeven via Smashwords

ISBN

9781005223519

Bladzijden

535