Start » Boekpresentatie » Ronald Belkega - Vlammetjes

Ronald Belkega - Vlammetjes

Door: Ronald Belkega
Op: 16 juli 2012

Details
Uitgever: 
Freemusketeers
ISBN: 
978-90-484-2357-6
Bladzijden: 
158

Veel van de gebouwen uit dit boek zijn afkomstig uit mijn eigen jeugd. Ik had zelf een vriendje die woonde in een huis met een soort steegje naast zijn eigen huis. Als je dan op zijn slaapkamer zag je, gespiegeld door de steeg, bij de buurman exact zo´n slaapkamerraam. Dit heb ik meegenomen als mijn beginlocatie. Voor de rest wilde ik graag dat mijn hoofdpersoon min of meer toevallig een avontuur beleefd. Wat Sanne meemaakt had iedereen kunnen overkomen en toch ergens ook weer niet. Ze heeft een vertrouwensband met haar dagboek. Ze heeft dit ook nodig, het vormt haar identiteit. Toch wilde ik graag dat je als lezer ook zag dat de vrolijke manier van schrijven in contrast staat met de soms chagrijnige en wantrouwende Sanne. Later blijkt wel dat daar ze daar een goede reden voor had. Mensen zijn altijd nieuwsgierig naar wat er in koffertjes zitten. Dat heb ik zelf tenminste. Een meisje van 11 met fantasie kan daar wel eens mee op de loop gaan en heerlijk dagdromen over de spannende zaken die een koffer kan bevatten. Dit heb ik proberen te schetsen.
Ik vond het lastig een passend eind te maken. In het begin had ik geen duidelijk slot geschreven, waardoor je als lezer met nog veel vragen bleef zitten. Ik vind het wel belangrijk dat je eigen fantasie toch nog zelf zaken gaat invullen en mogelijke scenario´s bedenkt maar ik was in het begin niet tevreden over de hoeveelheid ruimte hier nog zat. Uiteindelijk ben ik toch tevreden met het eind van het boek.
Als beginnend schrijver heb ik eerder een ander manuscript verstuurd. Deze pasten echter niet binnen het fonds van de desbetreffende uitgeverij. Een jaar later had ik dit verhaal bedacht en via een kennis kwam ik op de site freemusketeersnl terecht en heb het hele proces doorlopen. Met het gewenste resultaat.

Omschrijving van de inhoud of de flaptekst: 

Als Sannes ouders op vakantie gaan, ontdekt ze dat de zilveren koffer van haar vader een groot geheim bevat. Vanaf het moment dat ze met haar vriendin Iris op onderzoek gaat, liggen er gevaren op de loer. Komt ze op tijd en krijgt ze antwoord op al haar vragen? Heeft de vermissing van haar ouders iets te maken met de inhoud van de koffer? De grote vraag blijft: wie kan Sanne vertrouwen en wie niet?

Fragment: 

1

18 juli

Als ik alleen op mijn kamer zit, kijk ik vaak naar buiten. Mijn knieën druk ik dan in mijn bed en mijn armen leunen op de vensterbank.
Ik kijk uit op een steegje. Het is best wel een smal steegje.
Daar staat vaak een busje. Een wit busje met letters.
Ik kan de letters niet lezen. Mama vertelde me dat het geen letters zijn maar tekens. Buitenlandse tekens.
Het lijken boompjes en sommige tekens lijken op boter-kaas-en-eieren.
Mama kan ze ook niet lezen, maar weet er wel veel van.
Bij mij in de klas zit een jongetje die de tekens wel kan lezen. Als hij met mij speelt kijken we ook wel eens door het raam. De vensterbank is breed genoeg om naast elkaar te leunen. Mama kan altijd zien wanneer we naar buiten hebben gekeken. Ze zegt dat we onze vette neusjes dan tegen het glas hebben gedrukt. Mijn vriendje zegt dat zijn ouders ook van zulke tekens schrijven. Zijn ouders kunnen niet zo goed Nederlands lezen en schrijven. Zij zijn óók Chinees.
Ik kan mijn eigen achternaam nu ook schrijven in tekens. Elk streepje komt heel precies. Ik heb er veel op geoefend. Een streepje onder en drie omhoog, en het middelste stokje is het langste. Het lijkt een beetje op een middelvinger.
Maar het is BERG.
Mijn voornaam is te moeilijk zegt mijn vriendje. Voor voornamen zijn vaak twee, drie en soms wel vier tekens nodig. Nederlandse namen komen niet voor in China dus moeten ze meerdere stukjes bedenken voor een naam.
Ik dacht vroeger altijd dat Chinezen geel waren, maar dat is helemaal niet zo. Mijn vriendje niet en zijn ouders niet.
Ik zie de buren niet zo vaak. Ze zijn altijd aan het werk.
Later als hij groot is neemt hij de zaak over van zijn papa, zegt hij.
Ik neem nooit de zaak over van papa. Hij doet iets met saaie boeken en getalletjes. Ik haat rekenen.
Papa heeft wel eens wat mappen laten zien. Er staan grafieken in en formules. Papa zegt dat hij winkels en bedrijven helpt. Ik vind tekenen wel leuk. Maar dan geen lijnen en tabellen, maar gewoon poppetjes en dieren. Biologie vind ik leuk op school. Ik heb thuis een vis en een poes. Ze maken geen ruzie. Ik dacht dat poezen vissen altijd opeten. Hij probeert het soms wel eens, dan heeft hij een nat pootje. Ik vind het grappig als hij dan zijn pootje uitschudt. Maar het is hem nog nooit gelukt om de vis uit zijn kom te hengelen. Dat mag ook niet van mama. Ze schreeuwt dan wel eens of slaat de poes. Dat vindt ik best zielig. Je mag dieren geen pijn doen.
Ik hou erg veel van dieren. Later als ik groot ben wil ik graag een grote hond.
Maar wel een lieve. Niet zo’n hond die veel blaft, maar zo’n grote zachte die het leuk vindt om op schoot te zitten. Die je soms likt en hardop snurkt als hij ligt te slapen. Een zwarte of een lapjeshond, met een witte kin en bruine oren.
Op school vertelde een meisje dat zulke honden wel goede waakhonden zijn.
Als de honden de mensen niet kennen of er is veel lawaai dan blaffen ze heel erg hard.
Dieven kunnen daar best wel van schrikken.
Ik ben bang voor dieven. Daarom is een hond best handig, die kan ze dan tenminste wegjagen.
Ik stop nu weer met schrijven. Tot morgen.

Knuffel en kus,

Sanne

Reacties

Tja
Laatst aanwezig: 3 dagen 14 uren geleden
Sinds: 4 Mei 2009
Berichten: 14122

Leuk fragment. Waarom wil ze pas een hond als ze groot is?

Waar je ook bent, 'Ik zal je vinden'.

Ronald Belkega
Laatst aanwezig: 5 jaren 15 weken geleden
Sinds: 15 Jul 2012
Berichten: 14

Dankjewel, eigenlijk omdat ze nu al een poes en een vis heeft. Ze wonen op een bovenverdieping, vader werkt veel etc. etc.
Sanne is een meisje die opschrijft wat ze denkt maar in het dagelijks leven niet altijd zegt wat ze denkt. Beetje een binnenvetter zeg maar. Het zijn soms wat losse flarden van haar uitingen, zonder daar direct oorzaak/gevolg bij te noemen. Past wel een beetje hoe ik mezelf vroeger zag, denk ik.

Zjors
Laatst aanwezig: 3 jaren 23 weken geleden
Sinds: 3 Jan 2005
Berichten: 9604

Mooie cover!

Is een boek in Eigen Beheer alleen voor losers? : http://www.nettyvankaathoven.blogspot.nl/

Ronald Belkega
Laatst aanwezig: 5 jaren 15 weken geleden
Sinds: 15 Jul 2012
Berichten: 14
Zjors schreef:

Mooie cover!

Dankjewel voor het compliment.
In mijn hoofd wist ik wel hoe ik het wilde hebben. Met de hulp van twee goede vriendinnen (fotograaf en het model) ben ik zelf ook zeer tevreden over dat mijn plaatje in mijn hoofd uiteindelijk te realiseren viel.

Benny Mulder
Laatst aanwezig: 6 jaren 24 weken geleden
Sinds: 3 Mrt 2013
Berichten: 1

Bêste Ronald,

Lokwinske mei dyn debut!
Prachtich, as jin eigen 'betinksel' yn druk ferskynt.
Foaral trochgean mei skriuwen!

As (ek) master fan dy ha ik wol wat muoite mei sinnen as:

"Ik had zelf een vriendje ...die
dat mijn hoofdpersoon min of meer toevallig een avontuur... beleefd
Mensen zijn altijd nieuwsgierig naar wat er in koffertjes... zitten
heb ik eerder een ander manuscript verstuurd. Deze... pasten"

Fan wa hast dit kromme Nederlansk leard? Dochs net fan my?

Mei nocht ha ik lêzen dat muzyk ek in passy fan dy is,
dat docht my goed.

Golle groetnis
fan dyn master fan groep 3/4/5.

Pieter
Laatst aanwezig: 2 jaren 29 weken geleden
Sinds: 13 Okt 2005
Berichten: 8

Ha die Ronald, jouw meester heeft commentaar op de zinsopbouw in jouw introductie hierboven. Het klopt denk ik wel dat de zinnen niet volgens het boekje zijn. Het lijkt meer op spreektaal.
Ik kreeg namelijk hetzelfde commentaar op mijn introductie bij mijn boek. Als je hier een boekpresentatie gaat aanmaken moet je een stukje schrijven over hoe het boek tot stand is gekomen. Hier heb je dan niet over nagedacht en schrijf je op wat er op dat moment in je opkomt. Logisch wel, vind ik, dat het dan een soort spreektaal, of hardop denken wordt. Ik ben van mening dat dit niet erg is. Het is geen wervingstekst. Over het boek zelf denk je lang na, je herschrijft de tekst tot het echt af is. Je fragment ziet er goed uit, leest als een trein.
Je verplaatst je in het meisje en schrijft zoals een meisje zou schrijven. Ik vraag me alleen af of je dit ergens in het boek overstijgt. Je bent de volwassen verteller. Er moet meer gebeuren in het boek dan alleen dagboekteksten van een meisje. Natuurlijk ga je nu zeggen, dat ik dan het boek maar moet gaan lezen. Dat zal ik doen, maar misschien kun je er hier iets over vertellen.
Het schrijven van een kinderboek is trouwens erg moeilijk. Ik zou het zelf niet kunnen. Het is een hele andere manier van schrijven dan bij boeken voor volwassenen.

Hoi, ik ben Pieter, lees graag verhalen van anderen en vind het leuk dat anderen verhalen van mij lezen en beoordelen. Ik help ook graag met het schrijven van verhalen en schrijf soms ook verhalen voor anderen, b.v. een biografie.

Ronald Belkega
Laatst aanwezig: 5 jaren 15 weken geleden
Sinds: 15 Jul 2012
Berichten: 14

Ik moet nog veel leren. Dat klopt. Ik zie het ook als een proces, van alle feedback word ik alleen maar beter. Taaltechnisch valt er nog veel winst te halen. Hopelijk (en ik denk dat het zo is) blijft het verhaal overeind staan. Hier moet ik het ook van hebben denk ik (plotwendingen, spanningopbouw, inleven in het hoofdpersoon).
De opbouw in het verhaal is eigenlijk als volgt:
In hoofdstuk 1 zijn er dagboekstukjes (ik-persoon) en stukken over het dagelijks leven van het meisje. Hieruit komt wel naar voren dat ze in het dagelijks leven stil, teruggetrokken, verdrietig over komt. Hoe dit komt, wordt langzaam duidelijk.

Geheimzinnig he?

Pieter
Laatst aanwezig: 2 jaren 29 weken geleden
Sinds: 13 Okt 2005
Berichten: 8

Ik heb het boek gelezen. Het is best spannend. Ik denk dat kinderen van een jaar of 12 tm 16 dit wel aanspreekt. Door het fragment hierboven lijkt het alsof het boek alleen uit dagboekaantekeningen bestaat, maar gelukkig is dat niet zo. Ronald heeft het afgewisseld met fragmenten in de zij-vorm. Daardoor wordt het een dynamisch geheel.
Het is erg spannend. Je voelt dat er iets niet klopt en Sanne is best dapper. Ik vond haar puberoverwegingen erg leuk en ook herkenbaar. Heel treffend geschreven. Ik denk niet dat het plot overal even sterk is. Het boek lijkt af en toe meer een psychologische roman, en daar zit gelijk de kracht van het boek.

Hoi, ik ben Pieter, lees graag verhalen van anderen en vind het leuk dat anderen verhalen van mij lezen en beoordelen. Ik help ook graag met het schrijven van verhalen en schrijf soms ook verhalen voor anderen, b.v. een biografie.

Ronald Belkega
Laatst aanwezig: 5 jaren 15 weken geleden
Sinds: 15 Jul 2012
Berichten: 14

Wow Pieter, erg leuk om te lezen. Ik leer elke week weer bij. Ik word ook steeds kritischer en neem meer tijd voor het volgende boek en slurp alle tips en adviezen als een spons op. Over het schrijven van een goede plot, maar ook een passend eind kan ik denk ik veel leren. Jij nog tips??

Lees Schrijven Magazine
  • Leer schrijven als Stephen King
  • Alles wat een schrijver moet weten over uitgeverijen
  • Schrijftips van Sander Kollaard (Stadium IV)
  • Wat verdien je aan een boek?
  • Crashcourse publiciteit & promotie
  • De schrijfdip en wat je ertegen kunt doen

Dit nummer niet missen, maar nog geen abonnee? Neem vóór 23 september 16:00 u. een abonnement!

MELD JE AAN
Lees hier hoe het werkt!

en krijg zelf een cadeau!

Lees hier hoe het werkt!