Start » Boekpresentatie » Paul E. Horsman - Rhidauna - Schaduw van de Revenaunt, #1

Paul E. Horsman - Rhidauna - Schaduw van de Revenaunt, #1

Door: Graylorne
Op: 7 maart 2013

Details
Uitgever: 
Zilverspoor
ISBN: 
9789467044
Bladzijden: 
280

Hallo allemaal,

Ik zag dat mijn presentatie uit 2012 van mijn eerste fantasy boek Rhidauna nog niet in de lijst met boekpresentaties staat. Wellicht was hij niet beschrijvend genoeg, dus ik zal een betere versie aanbieden.
Ik heb mijn leven lang fantasy en sf gelezen, maar nooit in enige serieuze vorm geschreven. Tot het in 2007 ineens begon te kriebelen. De eerste pogingen waren nog niet echt overtuigend en ook de drang was niet groot genoeg, dus het duurde uiteindelijk nog twee jaar tot er echt iets op papier kwam.

Daarbij wil ik de hulp van velen hier op SOL niet ongezegd laten. Of het ging over het verslaan van een reusachtige aardgolem of de realistische beschrijving van een middeleeuwse bevalling, deskundige hulp was altijd voorhanden. Waarvoor nogmaals dank!

Vanaf dat moment ging het hard en begin 2011 lag daar een fantasy manuscript van zo’n 217.000 woorden. Wat nu?
Toen heb ik het manuscript opgestuurd naar een Grote Uitgeverij met fantasy in het pakket. Dat werd een lange wacht. Stapje voor stapje klom mijn manuscript naar boven en belandde tenslotte op het bureau van een acquirerend redacteur. De voortekenen waren bemoedigend... Tot de uitgever ging reorganiseren. De redacteur vertrok, het manuscript bleef liggen.
Inmiddels had ik contact opgenomen met Wim Stolk, oftewel W.J. Maryson, een der aartsvaderen van de Nederlandse fantasy. Hij zag potentie in mijn manuscript. Wel kreeg ik het advies die 240.000 woorden te splitsen in twee delen. Net waren wij overeen gekomen dat Wim mijn manuscript nog een grondige onderhoudsbeurt zou geven, toen hij zo onverwacht overleed.
Bij de Grote Uitgeverij lag mijn manuscript inmiddels 14 maanden. Dat vond ik wat lang, temeer daar ik op mijn vragen uitsluitend afwijkende antwoorden kreeg.

Toen was daar ineens Zilverspoor, de Maastrichtse uitgever gespecialiseerd in Nederlandstalige fantasy en sf. Jos Weijmer, de uitgever, zag het verhaal wel zitten, inclusief het derde deel dat ik inmiddels had geschreven. Een contract was zo geregeld, de Grote Uitgever vriendelijk bedankt, en in mei 2012 werd het eerste deel, Rhidauna – Schaduw van de Revenaunt, gepresenteerd op het Elf Fantasy Festival.

Wordt vervolgd...

Omschrijving van de inhoud of de flaptekst: 

Een groep jonge mensen ziet zich gedwongen een gevaarlijke reis vol obstakels te ondernemen om er achter te komen wie uit alle macht probeert enkelen van hen te doden... en vooral, waarom?Duistere tovenaars, necromantiërs, gifmengers, heksen, beestmensen... Niets blijft Ghyll en zijn vrienden bespaard tijdens hun zoektocht naar wraak op degene die hun leven heeft verwoest.
Gelukkig kunnen ze rekenen op een kleurrijke schare nieuwe vrienden om hen bij te staan, waaronder een soms wat al te enthousiaste vuurmagus, een onervaren paladijn en een vrouwelijke vormwisselaar die bepaald geen katje is om zonder handschoenen aan te pakken.

In een wereld gevuld met vraatzuchtige priesters, corrupte magi-straten, verveelde aristocraten en machtsbeluste magiërs, proberen ze aanvallen te overleven van golems, huurlingen en vuurvogels.
Al snel blijkt dat niet een, maar meerdere huurmoordenaars hen op die hielen zitten. Wie zijn deze leden van een obscure, lang vergeten groepering? En wiens kille hand reikt over de grenzen van ruimte en tijd om het verzwakte Rhidauna te bedreigen?

Terwijl de tijd dringt ondernemen de vrienden een queeste die hen langs een groot deel van Rhidauna voert. Evenzo wordt de lezer meegevoerd op een spannende reis door het kleurrijke Rhidauna waarbij de bevolking, cultuur en sfeer met groot oog voor detail zijn beschreven zonder dat het verhaal aan vaart verliest.

Fragment: 

Vier maal galmde de bronzen stem van de torenklok over de voorburcht. Bij de eerste toon doken de jongens weg in de schaduwen en staarden roerloos naar het verregende plein. Minuten verstreken zonder dat er iemand verscheen.
Ghyll Denhalf wierp de andere twee een triomfantelijke grijns toe; alles ging volgens plan. De nachtwachten, stuk voor stuk oudgedienden, vonden het weer te miserabel om de ronde te doen. Ze zaten bij het haardvuur in het wachthuis, hun laarzen naast de deur en hun wapens netjes in het rek, terwijl ze de tijd doodden met warme wijn, dobbelen en het herkauwen van krijgsherinneringen. De weg was vrij.
De drie glipten onopgemerkt door de open poort het duister in. De wereld buiten de muren was in regen gehuld; alleen het vallende water bewoog. Vier uur in de nacht en Kasteel Tinnurad sliep.
Zonder te spreken haastten ze zich naar de stal bij de kasteelboerderij, waar hun paarden stonden. Op de tast vonden hun geoefende vingers zadelriemen en gespen en weldra leidden ze de dieren weg.
In het boothuis bij de strekdam in de rivier wachtte de praam. De bootman in zijn huisje sliep, maar Ghyll en Olle hadden het scheepje vaak genoeg zelf gevaren. Zonder problemen zeilden de drie even later het avontuur tegemoet.
‘Gelukt!’ Ghyll haalde diep adem, terwijl hij in de richting van het onzichtbare vasteland tuurde. Hij voelde de blik van zijn pleegbroer in zijn rug en grinnikte zachtjes. Olle vond het niets dat ze zo stiekem waren weggegaan, maar zoals altijd volgde hij Ghylls leiding. En Damion? De nieuwe jongen ging mee omdat ze hem hadden gevraagd.
In de verte zag Ghyll vaag de donkere massa van de Dar Traun; het leek alsof de berg op hen wachtte. We komen eraan, dacht hij ongeduldig. Sinds de houtvester van zijn oom had verteld dat er hoger op de helling van de Traun wilde zwijnen zaten, wist Ghyll dat hij er eentje moest doden. Want morgen was het zijn dag, zijn twintigste jaarfeest. Hij had het gevoel dat volwassen worden en zwijnenjacht bij elkaar hoorden, alsof het één zijn geschiktheid voor het ander zou aantonen. Hij gromde even. Een uur later stonden ze op de bergweide aan de voet van de Traun, hoog boven de rivier. Ghyll keek omhoog naar de top, in het duister verscholen. Zijn adem stokte. Wat doen we hier? dacht hij ineens. Kan ik dit wel? Hij wilde zich omdraaien om te zeggen dat ze terug naar huis gingen, toen de klap waarmee het hek achter hem dichtviel alle twijfel op de vlucht joeg. Diep zoog hij de vochtige lucht in zijn longen, zwaaide een paar keer met zijn armen om zijn bloed sneller te laten stromen en voelde de spanning uit zijn lijf wegvloeien. Kom op, lafaard, dacht hij; de zwijnen wachten!
Ulanth, Oom Jadrons strijdpaard, trok een pluk gras uit de grond en begon onverstoorbaar te kauwen. Ghyll klopte het beest op de nek, voordat hij zijn jachtspeer overgaf aan Olle. Daarna keek hij het veld rond waar ze de rijdieren zouden achterlaten. Het hek was dicht; alles leek veilig. ‘Zijn jullie zover?’ vroeg hij.
Olle knikte; alleen Damion antwoordde op zo’n benepen toon, dat Ghyll zijn wenkbrauwen fronste. Nog iemand met last van zijn zenuwen? Plotseling was hij gretig om te vertrekken. ‘Laten we gaan.’
Het jachtspoor dat hen tussen de naaldbomen door omhoog leidde, was modderig, doch goed begaanbaar. Spoedig werd het dennenbos echter dichter, het pad glibberiger en het zicht minder.
Stil stapten ze voort door het donker, tot een geritsel in de bramenstruiken hen abrupt deed stoppen. Ghylls hand ging naar zijn jachtmes, maar hij ontspande weer toen een konijn haastig over het pad wegvluchtte. Achter hem hoorde hij Olle grinniken.
Die denkt zeker dat ik bang ben, dacht Ghyll. Even bleef hij staan luisteren naar de geluiden van het bos. Ergens voor hen uit hoorde hij door het ruisen van de regen heen het knappen van twijgjes. Dat gekraak was echter te zacht voor een everzwijn. Verder weg tussen de bomen klonk de roep van een jagende uil, onheilspellend in de lichtloosheid van het woud. Ghyll voelde een rilling langs zijn rug lopen.

Reacties

Aliccia
Laatst aanwezig: 3 jaren 39 weken geleden
Sinds: 24 Jul 2012
Berichten: 263

Gefeliciteerd! Mooi fragment.

schlimazlnik
Laatst aanwezig: 5 jaren 37 weken geleden
Sinds: 14 Aug 2010
Berichten: 4132

Hoe ben je bij Zilverspoor terecht gekomen?

<-- Ze willen er een smiley bij. Bij dezen.
Ik jureer bij de SF-schrijfwedstrijd Trek Sagae 2013.

Graylorne
Laatst aanwezig: 3 jaren 3 weken geleden
Sinds: 28 Okt 2009
Berichten: 309

@ Schli: Via Books of Fantasy. Ik had mijn manuscript naar BoF gestuurd in dezelfde periode dat Alex an Jos weer voor zich verder gingen. Jos wilde mijn werk graag hebben, zodoende kwam ik daar terecht. En dat bevalt prima. Jos is een harde werker met een zakelijke kijk op de uitgeverij. Ik denk dat Zilverspoor behalve de schaalgrootte niet onderdoet voor de grote uitgeverijen.

@Aliccia: Dank voor het compliment!

parrot
Laatst aanwezig: 23 weken 6 dagen geleden
Sinds: 1 Sep 2009
Berichten: 644

Ook met dit boek gefeliciteerd, Graylorne.

Https:/www.inekefritz.com

Graylorne
Laatst aanwezig: 3 jaren 3 weken geleden
Sinds: 28 Okt 2009
Berichten: 309

Dank, Parrot.

RedRabbit
Laatst aanwezig: 6 jaren 20 weken geleden
Sinds: 27 Feb 2013
Berichten: 16

Ik denk dat de cover goed gekozen is, zal jeugdige lezers makkelijk aantrekken smile en uiteindelijk is de cover toch datgene wat het verschil maakt in het rek van de boekenwinkel.

Graylorne
Laatst aanwezig: 3 jaren 3 weken geleden
Sinds: 28 Okt 2009
Berichten: 309

Dat ben ik helemaal met je eens, RedRabbit. Het is iets waar ook illustrator Jos Weijmer heel bewust mee bezig is, eruit springen in de massa.

Lees Schrijven Magazine
  • Leer schrijven als Stephen King
  • Alles wat een schrijver moet weten over uitgeverijen
  • Schrijftips van Sander Kollaard (Stadium IV)
  • Wat verdien je aan een boek?
  • Crashcourse publiciteit & promotie
  • De schrijfdip en wat je ertegen kunt doen

Dit nummer niet missen, maar nog geen abonnee? Neem vóór 23 september 16:00 u. een abonnement!

MELD JE AAN
Schrijfboek cadeau? Nu gratis bij een abonnement op Schrijven Magazine!

Neem een abonnement op Schrijven Magazine!

Maak je keuze!