Start » Boekpresentatie » Menno Marrenga - het avontuurlijke leven van een ruimteverkenner

Menno Marrenga - het avontuurlijke leven van een ruimteverkenner

Door: Menno Marrenga
Op: 15 maart 2018

Details
Uitgever: 
Brave New Books
ISBN: 
9789402174052
Bladzijden: 
25

Herman Melville schreef boeken over echte mannen die potvissen achterna zaten of bij kannibalen gingen wonen. Maar hij schreef ook een verhaal over een kopieerklerk op een notariskantoor: iets saaiers bestaat niet. Dat verhaal, Bartleby, is minder beroemd dan Moby Dick, en terecht. Maar dat Melville het probeerde, dat waardeer ik. Want een pageturner met een held die over een solide spanningsboog van cliffhanger naar cliffhanger vliegt en in het laatste hoofdstuk de schurk in een tweegevecht verslaat, dat kan iedereen wel schrijven: de schappen met bestsellers in de boekhandel liggen er vol mee.
Maar In der Beschraenkung zeigt sich erst der Meister merkte Goethe op, en Melville nam die uitdaging aan.
En nu is het mijn beurt.

Er zijn genoeg ruimtevaartboeken waarin de austronaut van crisis naar crisis vliegt en in het laatste hoofdstuk het heelal redt, of tenminste ontdekt. Maar zo gaat dat helemaal niet. De ruimtevaartingenieurs zorgen er voor dat er bijna nooit een crisis komt: de spullen meten het gewoon goed doen, zonder flauwekul. Ruimtevaart is saai: de ingenieurs knutselen net zo lang tot elk avontuur er uit is en dan pas gaan ze op pad. Dit is het verhaal dat ik wil vertellen.

Maar ... hoe vertel ik boeiend een saai verhaal?
Op school leerden ze me dat niet. Er zijn nauwelijks voorbeelden die ik kan na-apen - op Bartleby na maar dat is een heel ander verhaal. Alle adviseurs adviseerden me: zorg voor een spanningsboog, voor voldoende vaart, voor cliffhangers ... dat soort dingen. Mogelijkheden genoeg: een lancering met veel vuurwerk, onderweg botsingen met meteorieten en eigenwijze computers, en na een lange avontuurlijke reis wacht een onbekende sprookjeswereld.

Maar dat wilde ik dus juist niet. Ruimtevaart is saai, daar gaat het om, dus mijn verhaal moet saai zijn. Daarom vermeld ik die lancering vol vuurwerk niet eens. Het doel van de reis is geen romantische planeet, maar een doodgewone steen, ergens. En als mijn verhaal uit is is die steen nog steeds vele jaren ver weg. Het enige spannende moment onderweg is een koerscorrectie en zelfs die blijkt overbodig. Gedurende het hele verhaal volgt het ruimtevaartuig gewoon een ballistische baan van nergens naar nergens en veertig jaar lang gebeurt er helemaal niets.
Ja, toch wel: de ruimteheld trouwt.
Met de kassajuf, omdat die weet in welk schap de winterpeen ligt. Tot zo ver de romantiek.

Om in stijl te blijven koos ik voor de truttigst mogelijke verteltrend: brieven aan Oma. Geen flasbacks, geen versnellingen, geen perspectiefwisseling ... helemaal niets, de briefwisseling is zo saai als de ballistische baan van het ruimtevaartuig, en het leidt vanzelf naar de onvermijdelijke anti-climax.
Ntuurlijk slaagt mijn ruimteheld er niet in zijn oma te vertellen wat er nou zo boeiend is aan ruimtevaart. Zelfs zijn zoontje kan hij het niet uitleggen. Hoe kan ik het als schrijver dan aan mijn lezers uitleggen?

Als dat geen Beschraenkung is ... er is helemaal niets dat dit verhaal draagt. Behalve dan een goed thema. En -misschien- een vaardige schrijver.

Ik hoop dat ik met dit verhaal slaag voor de proeve van bekwaamheid.

Omschrijving van de inhoud of de flaptekst: 

Ontdekkingsreizigers, astronomen, bergbeklimmers, soldaten die in leven blijven - het zijn geen avonturiers, maar saaie mensen met een manie voor veiligheidsprocedures.

Tim, zoon van een vrachtwagenchauffeur, ziet zijn vader eindeloos saaie uren maken op de Autobahn. Hij wil een avontuurlijker leven en wordt ruimtevaarder. Jonathan, zoon van Tim, ziet zijn vader eindeloos baanberekeningen maken op het NASA vluchtleidingscentrum. Hij wil een avontuurlijker leven en wordt vrachtwagenchauffeur.

Fragment: 

Oma,
Hartelijk bedankt voor uw felicitatiekaart. Het was weliswaar een promotie tot Doctor in de Wiskunde en geen eindexamen, maar het kaartje was goed bedoeld, dat weet ik wel. En de titel van mijn proefschrift is "Some Aspects Of Numerical Regression Techniques For Multipoint Gravitation Field Trajectory Calculations" en niet "lijsten invullen voor de tachograaf." Dat laatste is wat Pap er van maakt: hij snapt het niet helemaal en daarom maakt hij er grapjes over. En u weet hoeveel hekel hij heeft aan die tachograaf en zijn papieren rompslomp. Laat Pap maar zijn vrachtwagen rijden op de Autobahn tussen Rotterdam en Minsk en laat mij maar raketten besturen in de vrije ruimte.
En ik heb al een baan! Door de economische crisis worden overal projecten afgeblazen maar /cum laude/ helpt. Ik kon zelfs kiezen tussen twee banen!
Bij ESTEC was er een vacature voor het ruimtelab. Dat klinkt geweldig maar in de praktijk betekent dat eerst drie jaar in training, dan met de Sojuz naar boven. Maar de Sojuz is een Russische capsule dus die wordt dus bestuurd door een Russiche kosmonaut; ik zou alleen maar passagier zijn en daarna een maand lang in een blikken container rondjes rond de aarde draaien en ondertussen metingen doen aan de uitgassing van colloidale oplossingen onder micrograviteitscondities want dan is er geen convectie. Zeg maar: kijken hoe verf opdroogt. Het zal wel van baanbrekend belang zijn voor de industrie maar het lijkt me niet erg spannend.
Maar die andere baan bij NASA is veel spannender. Daar gaat het om een zachte landing op de planeto‹de Eris, helemaal in de Kuiperbelt voorbij Pluto en daar is nog nooit iemand geweest. Navigatie in de verre ruimte, helemaal mijn ding! Dus volgende week vertrek in naar het vluchtleidingscentrum in Houston. Universe, here I come!
Doctor ingenieur Tim Geerlings, de astronaut.

Reacties

Menno Marrenga
Laatst aanwezig: 3 weken 20 uren geleden
Sinds: 27 Okt 2013
Berichten: 603

Yrret, PeterFD, Christel, Carl B Dolkin, Abeltje, jullie hebben als proeflezers meegewerkt aan dit verhaal. Veel van jullie adviezen heb ik niet overgenomen, in de 'ontstaansgeschiedenis' hierboven staat waarom niet. Dat betekent niet dat jullie adviezen niet gebruikt zijn: zij hebben me duidelijk gemaakt waar de krib staat waar ik mijn ont tegenaan kon gooien.

Yrret
Laatst aanwezig: 10 uren 29 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5710
Menno Marrenga schreef:

Ja, toch wel: de ruimteheld trouwt.
Met de kassajuf, omdat die weet in welk schap de winterpeen ligt.

Dat lijkt mij een goede reden.

Menno Marrenga schreef:

Ik hoop dat ik met dit verhaal slaag voor de proeve van bekwaamheid.

Ik hoop en denk van wel.

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

Imena
Laatst aanwezig: 1 week 1 dag geleden
Sinds: 10 Jan 2011
Berichten: 453

Gefeliciteerd!

Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!
MIs het komende nummer van Schrijven Magazine niet!

THEMA: Schrijf die familieroman!

  • 9 tips om jouw familieverhaal tot een succes te maken
  • Researchen voor een familieverhaal, hoe doe je dat?
  • 'Het begint met pure fascinatie' - succesvolle non-fictie-schrijvers over hun werkwijze
  • Elke Geurts schreef een roman over haar scheiding
  • Hoe schep je sfeer in verhalen?
  • Schrijf jij de nieuwe Game of thrones?
  • Rosita Steenbeek: 'Tijdens het wandelen vallen dingen op hun plek'
  • Essentieel in het schrijfproces: keuzes maken 
  • Hoe schrijf je een scenario?

Dit nummer ligt omstreeks 14 december in de winkel.

WORD ABONNEE