Start » Boekpresentatie » Marijcke Cauwe - De oude man

Marijcke Cauwe - De oude man

Door: Coach Marijcke Cauwe
Op: 22 september 2017

Details
Uitgever: 
boekscout.nl
ISBN: 
9789088340994
Bladzijden: 
141

Na het overlijden van de oude man liet ik aan een vriendin mijn dagboek lezen dat ik had bijgehouden in de zeven jaar die ik samen met de oude man had doorgebracht. Het waren zeven vette jaren, kwestie van liefde en materie; zeven magere jaren omdat alle dagen ook gespikkeld waren met tranen, verdriet en heimwee naar vroeger. Zij was erdoor ontroerd en raadde mij aan het verhaal in boekvorm te laten uitgeven. Zo kwam ik bij boekscout.nl terecht.
Familie, vrienden en kennissen waren enthousiast. Ik was blij. Euforisch. .
Zij kregen het boek cadeau van een gelukkige auteur.
Daar mijn boek was uitgegeven door een Nederlandse uitgeverij en mijn lezerspubliek hoofdzakelijk uit Belgische personen bestond, moesten de boeken uit Nederland naar België verzonden worden. De portokosten waren zo hoog dat de winkelprijs niet interessant genoeg was voor de boekhandelaars. Overal kreeg ik nul op request.
Ik was zo teleurgesteld dat ik 10 jaar heb gezwegen.
Gelukkig is op dit gebied nu veel veranderd.

Omschrijving van de inhoud of de flaptekst: 

Flaptekst.
In "De oude man" wordt het bewogen leven geschetst van een Joodse zakenman. Geboren te Antwerpen in 1901. Als zoon van Duits-joodse ouders is zijn familiaal leven, zijn zakelijk leven en zijn liefdesleven gekleurd door het geweld van de twee Wereldoorlogen. De taaie man overleeft al zijn familieleden, overwint alle problemen en voert zijn bedrijf naar ongekende hoogten. Op 87-jarige leeftijd is zijn levensvlam nog niet gedoofd. Hij ontmoet een vrouw, verovert haar en noemt haar "De kroon op zijn leven". De vrouw heeft zich bekwaamd in astrologie, maakt contact met haar gidsen en door haar genezende handen voelt de oude man zich weer jong en gezond. Tot haar bezigheden en zijn verleden elkaar ontmoeten.

Marijcke Cauwe is geboren te Rotterdam op 10 juni 1936 om 7u30. Ze studeerde in Amsterdam, trouwde en werd moeder. Na enkele jaren verhuisde het gezin naar België. Schrijven en dichten zijn altijd haar hobby's geweest. Op 40-jarige leeftijd begon Marijcke zich te interesseren voor het paranormale. Als vanzelf werd ze astrologe en kaartlegster. Marijcke heeft zich nu aan haar eerste roman gewaagd. In deze roman verweeft ze het "gewone" leven met het "paranormale" leven. Ze hoopt U te kunnen verrassen.

Fragment: 

Wouter wordt meegezogen in haar gloed. Hij slaat zijn arm om haar stoelleuning. Hij voelt de warmte van haar rug en de koelte van haar gebruinde arm. Verward trekt hij zijn arm terug en probeert weer de beheerste gentleman te zijn. Maar Roos is niet gewend haar gevoelens in te tomen. Ze is als een roos. Wild, bloeiend, geurend naar nectar.
Dat Roos met haar doornen mannenharten tot bloedens toe heeft opengekrabd, beseft ze niet en zal ze nooit beseffen. Ze heeft, juist zoals de roos, maar één doel in het leven. Zich tooien met haar mooiste kleuren en geuren om zich te laten bestuiven, waardoor de kringloop van het leven oneindig voortgaat in open gaande en zich steeds weer sluitende cirkels.
Gevangen in één van deze cirkels kijken Roos en Wouter elkaar aan. Ze zijn niet meer van deze wereld. Hun lichamen zitten gevangen op de terrasstoelen, hun zielen zweven ineengestrengeld boven het groen van het plantsoen.
Het kind, nietsvermoedend, speelt in het gras en rijgt witte madeliefjes tot een bloemenkrans die ze parmantig op haar hoofdje zet.
"Mamma, kijk eens", rept haar stemmetje, waardoor de twee verliefde mensen opgeschrikt worden en uit hun cirkel vallen. Het weer op aarde belanden doet pijn. Ze zien de bezeerde blik in elkaars ogen.
Roos neemt een besluit. Is het een moedig, een overmoedig of alleen maar een dom besluit?
Ze staat op en neemt haar dochtertje bij de hand.
"Tineke gaat straks naar Oma", zegt ze. "Ze mag daar een nachtje blijven slapen. We waren juist op weg naar Oma en Opa.
Bert, (haar man), is voor een paar dagen naar Heidelberg om een nieuwe drukpers te kopen. Ik zou naar vrienden gaan."
Dat Bert naar Heidelberg is, is waar, dat Tineke naar Oma zou gaan is gelogen.
Wouter weet dat ze liegt. Hij liegt dapper mee.
Hij was van plan geweest om rustig terug naar Antwerpen te rijden. De onderhandelingen met de Rotterdamse zakenrelatie zijn zo goed als afgerond. Morgen zouden er besprekingen op het thuisfront zijn. Besprekingen die nu eensklaps niet meer belangrijk blijken te zijn. Belangrijk zijn nu alleen nog maar de vragende en belovende ogen van Roos.
"Ik logeer in Hotel Plaza", zegt hij. "Als je wilt kunnen we samen dineren. Kun je niet wat later naar je vrienden gaan?"
Het wordt een vreemde passionele nacht voor Wouter en Roos. In het hotel waar Wouter inderhaast een mooie suite en een heerlijk diner heeft besproken, hebben ze elkaar met hun ogen opgegeten en het voedsel grotendeels laten staan. Daarna heeft Wouter Roos bij de arm genomen en haar naar de lift geleid. Zwijgend zoeven ze naar de bovenste verdieping en terwijl in de vallende avond, de lichtjes van Rotterdam één voor één beginnen te pinkelen, staan ze voor het venster. Ze bewonderen het uitzicht en daarna bewonderen ze elkaar.Eerst wat onwennig, maar gaandeweg worden hun handen en monden brutaler. Hun lichamen herkennen elkaar weer. Hun beider huid herinnert zich de vroegere verrukking en hunkeren naar de vertrouwde strelingen.
De jaren lossen zich op. Wouter is weer de verliefde jongen die van het meer in de liefde ervaren tienermeisje zijn eerste lessen in het beminnen kreeg. Ze was zijn maîtresse. Hij haar leergierige leerling.
Roosje is tot een bloem van een vrouw uitgegroeid. Een geurende rode roos die haar trillende kelkblaadjes ontvouwt. Ze ontvangt Wouter zoals ze nog nooit een man ontvangen heeft. Wouter bemint haar zoals hij nog nooit een vrouw bemind heeft. Hij begraaft zich in haar mooi lichaam, keer op keer. Ze wenen en ze lachen. Ze worden één en vallen uit elkaar om weer één te worden.
Hun passie verglijdt in tederheden en tederheden monden weer uit in passie. Daarna liggen ze naast elkaar en kijken naar de pinkelende lichtjes van Rotterdam die gezelschap hebben gekregen van pinkelende sterren. Een grote halve maan hangt als een vlag boven de toren van de Laurenskerk. Wouter en Roos zullen deze wonderbaarlijke nacht nooit vergeten. Ze zullen elkaar nooit meer zien. Zo wreed en onvoorspelbaar kan het noodlot zijn.
Terwijl ze naast elkaar liggen, beweegt een minuscuul klein deel van Wouter zich speels naar één van Roos' kelkblaadjes. Het nestelt zich vast.
In de lente van het jaar 1936 wordt het liefdeskind geboren.Tineke krijgt een zusje. Roos bloeit in haar moederschap. Niemand bemerkt haar dromerige blik wanneer ze 'nachts de maan volgt in haar baan over Rotterdam en haar licht op de Sint Laurentstoren legt.

Reacties

janpmeijers
Laatst aanwezig: 7 uren 30 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5627

Blavatski,

Boeken bederven niet, dat blijkt. wink Hoe kijk je na tien jaar tegen de tekst aan?

www.janpmeijers.nl
Nieuwe roman: Ladders van schuim. klik hier

Coach Marijcke Cauwe
Laatst aanwezig: 3 weken 1 dag geleden
Sinds: 29 Mei 2008
Berichten: 3240

Dag Janpmeijers,

Fijn dat je reageert en wat een interessante vraag.
Hoe kijk ik tegen de tekst aan, nu, na meer dan 10 jaar.
Wel, ik zie zaken die voor verbetering vatbaar zijn. Ik zou meer schrappen! Dat heb ik min of meer geleerd op SOL.
Maar het is en blijft mijn kindje. Ik kan met ontroering (nog steeds) sommige bladzijden lezen. Ik vind nog steeds dat het boek te weinig is gewaardeerd en te weinig kansen heeft gekregen. Ik had als titel:' Incest of niet?' moeten nemen. Dan had het verkocht als zoete broodjes. Maar dat ging mij niet goed af.
Ik heb het als een soort theaterstuk herschreven; ik zou het willen filmen, en ach, het blijft bij dromen.
Ik ben er nog steeds blij mee en ik heb er andere mensen blij mee gemaakt.
Het was een mooie ervaring.
Nu komt 'Mare' uit de kast! Bedankt voor de toestemming.
Fijn weekend toegewenst. Groetjes,

Leven en laten leven.
auteur van de roman "De oude man" en het young adultboekje "Mare".

janpmeijers
Laatst aanwezig: 7 uren 30 min geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 5627

Blavatski,
Duidelijk, succes verder. Ook met Mare.

www.janpmeijers.nl
Nieuwe roman: Ladders van schuim. klik hier

Schrijven
  • 5 essentiële schrijftips van Jonas Jonasson (De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween)
  • Alles over het schrijven van een familieverhaal
  • Zo maak je tijd om te schrijven
  • Stoomcursus literaire non-fictie
  • Wat kunnen romanschrijvers leren van toneelschrijvers?
  • Niet de plot, maar het ritme is essentieel voor een goed verhaal
  • Suspense opbouwen? Doseer je informatie

Dit nummer niet missen, maar nog geen abonnee? Neem vóór maandag 23 juli 16:00 u. een abonnement!

WORD ABONNEE
Schrijven

Ontvang de gratis nieuwsbrief boordevol tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!