Start » Boekpresentatie » Hilda Knol - Het geheim van de Beulaker en andere verhalen

Hilda Knol - Het geheim van de Beulaker en andere verhalen

Door: Josefien
Op: 9 januari 2019

Details
Uitgever: 
SenS
ISBN: 
9789082799729
Bladzijden: 
167

De verhalen uit voor de bundel heb ik geselecteerd uit de verhalen die ik sinds 2003 heb geschreven als lid van schrijfclubs. Ik heb eerst een aantal uitgevers aangeschreven en hoewel ik regelmatig complimenten kreeg, lukte het niet om een uitgever te vinden die het ook daadwerkelijk wilde uitgeven. Daarna heb ik besloten het in eigen beheer uit te geven. Frans Stuger van uitgeverij SenS redigeerde het boek. Drie proeflezers hebben vervolgens de proefdruk nog bekeken. Het is geprint bij ScanLaser in Zaandam. Het boek verscheen half december. In de eerste drie weken heb ik 80 exemplaren verkocht door mijn eigen PR-activiteiten en via een aantal boekhandels in de regio. In meerdere kranten verscheen een bericht over de bundel naar aanleiding van de persberichten die ik verstuurde. Omdat ik freelance verslaggever ben, wist ik welke paden ik daarvoor kon bewandelen. Ook liet ik flyers drukken. Op 25 januari 2019 is de boekpresentatie.

Omschrijving van de inhoud of de flaptekst: 

De verhalen in Het geheim van de Beulaker zijn heel uiteenlopend; vaak grappig, soms bizar of zelfs mysterieus. Favoriete onderwerpen van schrijfster Hilda Knol (1964) zijn sport, dieren en muziek. Ondanks deze diversiteit hebben veel verhalen gemeen, dat ze zich afspelen in Overijssel. De schrijfster werd geboren in Hardenberg en woont tegenwoordig in Steenwijk. De personages, die ze beschrijft zijn vaak buitenbeentjes, die vanaf de zijlijn een opmerkelijke rol spelen. Beleef de avonturen mee van een duiker in de Beulaker, de Zwarte Engel van Steenwijk en een schaatser op het Blokzijlermeer. Al deze verhalen zijn geschreven met een fijne pen, intiem en verteld met gedempte stem.
Hilda Knol ontwikkelde haar schrijftalent vanaf 2003 in schrijfclubs in Zwolle en Steenwijk. Ze deed vaak mee aan schrijfwedstrijden en viel regelmatig in de prijzen, waaronder die van de Zwolse Literaire Activiteiten, het Arnhemse Boekenbal en Literatuurfesti val City2Cities in Utrecht. Sinds 2012 is Hilda freelance verslaggever voor de Steenwijker Courant en vanaf 2018 ook voor Boshuis Media en De Stentor. Uitgeverij SenS uit Tuk benaderde Hilda om de verhalen te mogen uitgeven, die deels eerder in verhalenbundels en literaire tijdschrift en verschenen. Het resultaat zie je nu voor je: Het geheim van de Beulaker

Fragment: 

Luchtballon

De luchtballon verloor hoogte. Ik zag de toppen van de naaldbomen op een paar honderd meter hoogte onder ons. Mijn vier medepassagiers hadden sinds het opstijgen onafgebroken gepraat. Eén filmde het gebeuren, een andere maakte de ene na de andere foto. Nu waren ze plotseling stil. We keken allemaal de ballonpiloot aan. Hij haalde zijn schouders op en met een nonchalant gebaar kiepte hij een paar zakken ballast over de rand van de mand. We stegen weer, maar ik was nog niet gerustgesteld.
Bij het opstijgen kromp mijn maag al samen. In de folder las ik dat er in deze ballonmand voor maximaal zes passagiers plaats was met een gewicht van 600 kilo. Het aantal personen voldeed hieraan, ons totale gewicht moest wel groter zijn. Met mijn 90 kilo, was ik zonder twijfel de lichtste van ons zestal.
De wind had vanochtend een kracht van vier op de schaal van Beaufort. Dat was een te krachtige wind voor een veilige ballonvaart. We wachtten twee en een half uur, totdat eindelijk de wind ging liggen, zodat de piloot het startsein kon geven. Mijn vrouw kuste mij bij het vertrek en zwaaide me uit.
‘Vaarwel,’ riep ze nog bij het opstijgen.
De ballonvaart in de Harz was haar cadeau voor mijn dertigste verjaardag. Als kind al had ik het verlangen naar de horizon te reizen en vanuit de regenboog de aarde te bekijken.
Ik vroeg haar of ze me wilde vergezellen.
Dat weigerde ze resoluut: ‘Ik ben geen vogel,’ zei ze lachend.
Zo werd ik veroordeeld tot het gezin Bielefeld uit Berlijn; vader, moeder en twee volwassen zoons. Ze leken ook niet op vogels, maar de moeder wel op een struisvogel en de zoons op pinguïns. Mijn vrouw werd een klein stipje en zelfs toen ik haar al lang niet meer kon zien, bleef ik als een bezetene naar haar zwaaien.
Rakelings vloog de ballon over een hoogspanningsmast. Hij had opnieuw hoogte verloren. De piloot gooide de laatste vier zakken ballast overboord, maar dat hielp amper. In elke hoek van de mand stond een Bielefeld. Wijdbeens en de armen uitgestrekt, waarmee ze zich krampachtig vasthielden aan de rand van de mand. Zelf zat ik als een zielig hoopje in het midden, sloot mijn ogen en wachtte af. Weerstand bieden had geen zin. Tegen de kracht van de vijf anderen maakte ik geen enkele kans. Ik hoorde een ijselijke kreet. Terwijl ik opsprong en over de rand van de mand keek, zag ik nog net hoe meneer Bielefeld naar beneden stortte.
‘Jij bent te licht,’ zei de piloot tegen mij.
De ballon steeg weer op. Ik nam de plaats in de hoek van meneer Bielefeld in. Niemand zei nog iets. We loerden naar elkaar, als sumoworstelaars in een ring. Landen was volgens de piloot onmogelijk. Door de veranderende windrichting dreef de ballon af naar het noorden. Onder ons bevond zich een naaldbos. Ik hield de hoogtemeter angstvallig in de gaten. Hij gaf 1000 voet aan, we waren weer even uit de gevarenzone.
Totaal onverwachts vielen de zonen hun moeder aan. Ik zag dat ze naar beneden stortte, de wind bolde haar jurk. Van een afstand leek ze zelf ook op een luchtballon.
‘Brand!’ riep de jongste Bielefeld.
Ik zag beneden ons hoe herten probeerden te vluchtten voor de aanstormende vlammen. Mijn hoop op een landing verdween onmiddellijk. Ik keek omhoog, maar ook daar was geen redding te verwachten. De ballon raakte een uitstekende rots van een bergwand. In het ballonzeil was een enorm gat ontstaan. Het bedrijfslogo met de arend was helemaal weg. Door het gat zag ik de helderblauwe lucht. En beneden mij steeds dichterbij een helse vuurzee. De beide broers waren slaags geraakt. De oudste had de jongste al half over de reling van de mand geduwd. Samen tuimelden ze naar beneden.
‘Gooi mij er dan nu ook maar uit,’ riep ik tegen de piloot. Mijn stem klonk schor. De brander, die de ballon deed bollen, staakte dienst. We daalden met een reuzensnelheid.
‘Nee,’ antwoordde de piloot, terwijl hij naar beneden keek. We bevonden ons nu boven een meer.
‘Blijf gerust nog wat,’ riep hij, terwijl hij met een parachute op zijn rug overboord sprong.

Reacties

geinspireerdgenieten
Laatst aanwezig: 1 dag 3 uren geleden
Sinds: 28 Jan 2010
Berichten: 10

Succes, een mooi moment!!!

Koosje

Schrijftips van Murakami? Lees Schrijven Magazine
  • De 9 grootste schrijfvalkuilen – en hoe je ze voorkomt
  • Het geheim van goede personages
  • Tutorial schrijven met al je zintuigen.
  • Schrijftips krijgt van de Japanse grootmeester Haruki Murakami.
  • Jaap Robben over het  geheim van de perfecte zin.
  • Schrijven gelukkig maakt - nu wetenschappelijk bewezen!.
  • Schrijftips van Paolo Giordano (De eenzaamheid van priemgetallen).
  • Bouw je eigen fantasywereld.
  • Show don't tell in non-fictie/

Wie zich vóór maandag 21 januari 16:00 u. heeft aangemeld als abonnee, krijgt dit nummer thuisbezorgd.

MELD JE AAN
Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!