Start » Boekpresentatie » Brendie Lugtmeijer - TOMBOLA

Brendie Lugtmeijer - TOMBOLA

Door: Brendie Lugtmeijer
Op: 13 oktober 2015

Details
Uitgever: 
Godijn Publishing
ISBN: 
9789492115034
Bladzijden: 
160

Toen ik aan Tombola begon, was ik begin veertig. Ik maakte inmiddels een jaar deel uit van het Texels schrijverscollectief, een groepje hobbyschrijvers onder leiding van de schrijfster Diet Verschoor. Ik had een aantal korte verhalen geschreven en zag daar een verband in, een grotere lijn, het begin van een roman. Ik maakte een opzet waarbij die verhalen een plek kregen in het grote verhaal. Zo had ik een begin, maar als ik had geweten dat ik pas bijna tien jaar later het eindresultaat in mijn handen zou hebben, weet ik niet of ik eraan was begonnen.
Een boek schrijven; in de dagboeken die ik als kind bijhield vertrouwde ik deze wens al meerdere malen aan het papier toe. Toen ik dertien was, stuurde ik mijn eerste manuscript, dat ik samen met een hartsvriendin met de hand had geschreven, naar uitgeverij Kluitman. Het werd afgewezen. Schrijven werd iets voor mezelf, een manier om om te gaan met mijn gevoelens, ze te ordenen. Pas bij het Texels Schrijverscollectief heb ik echt geleerd om mijn verhalen te delen met anderen.
Een paar jaar geleden heb ik de 800 kilometer lange pelgrimstocht van de Pyreneeën naar Santiago de Compostela gelopen. Je zou het schrijfproces van een roman kunnen vergelijken met een pelgrimstocht. Tijdens die tocht had ik voortdurend de neiging om route en tijd te plannen. 'Al zoveel gelopen', 'Daar kunnen we koffie drinken', 'Zo en zo laat zijn we waarschijnlijk in de herberg'. Maar iedere keer bleken dingen anders te lopen dan ik had bedacht. De weg was langer, de bergen hoger, de herberg viel enorm tegen.
En vaak werd ik verrast door de schoonheid van het land en de bijzondere ontmoetingen: een middeleeuwse brug over een meanderende rivier, de zaligheid van een koele bries in de schaduw van een viaduct op een snikhete dag, Japanse toeristen die een collecte hielden in hun bus en ons glunderend een zak vol snoeprepen en koekjes kwamen brengen alsof we een stelletje zwervers waren.
In een herberg vroeg een medepelgrim ons of de reis aan de verwachtingen voldeed.
'Soms wel, soms niet,' zeiden wij. 'Het is af en toe echt afzien.'
'Ja, maar na het afzien komt de voldoening,' zei hij.
Ik liet die woorden voor het eerst van mijn leven serieus tot me doordringen. Ik ben niet van het afzien, niet van het presteren en niet van het lijden en toch zit er een kern van waarheid in. Een biertje heeft me nooit zo lekker gesmaakt als daar, na een lange warme dag te voet. Ik heb nooit zo lekker geslapen als daar, in overvolle herbergen tussen snurkende en stinkende pelgrims.
Het schrijfproces is een pelgrimstocht over bergen en dalen. Het gaat over loslaten en verrast worden door jezelf en de weg, focussen, afzien en nog meer afzien en de voldoening erna.

Omschrijving van de inhoud of de flaptekst: 

La vida es una tombola. Het leven is een tombola, een loterij waarbij altijd wordt uitgekeerd. De spanning bevindt zich in het feit dat er waardevolle en waardeloze prijzen te winnen zijn. Maar, wat is waardeloos en wat is waardevol?
Nadat haar huwelijk met de Spaanse Cisco is gestrand, keert Hanna met haar dochter terug naar Nederland. Haar jeugdvriendin Marit is haar steun en toeverlaat. Dan moet Hanna onverwachts terug naar Spanje. Ze wordt geconfronteerd met het verleden en een onmogelijke liefde.
Tombola is een verhaal over scheiden en schuldgevoelens, maar ook over kwetsbaarheid, liefde en de kracht van vriendschap.

Fragment: 

Hanna is in dit fragment nog jong, reisgids in Spanje en nog niet zo lang verliefd op de Catalaanse Cisco als ze besluit om met hem te gaan samenwonen. Op de dag waarop ze zijn ouders leert kennen, wordt ze door hen meegenomen naar een meubelzaak:

De ruimte is gevuld met hoogglans eikenhouten meubelen, zoals ik ze in Nederland alleen bij mijn oma heb gezien.
‘Je mag uitkiezen wat je wilt,’ zegt Cisco.
‘Hoe bedoel je?’
‘Mijn ouders zeggen dat je de meubels mag kiezen die je wilt. Zij betalen.’
‘Wat?’ Ik kijk naar zijn ouders, die ik net een halfuur ken. Ze staan te knikken en te stralen. De eigenaar van de meubelzaak staat ernaast. Hij lacht en knikt vrolijk mee.
‘Dat kunnen we toch niet aannemen.’
‘Ze willen het,’ zegt Cisco lachend.
‘Maar ze kennen me helemaal niet. Hoe kunnen ze weten of ik blijf en te vertrouwen ben?’
‘Dat maakt niet uit. Je hoort bij mij, dat is voor hen voldoende. Zullen we met een buffetkast beginnen? Die staan hier. Zeg maar welke je het mooiste vindt.’
Ik kijk wanhopig om me heen. Ik heb nog nooit een buffetkast gehad. Mijn ouders ook niet. Ik weet niet eens wat erin moet. De kasten die ik zie zijn allemaal even afgrijselijk; donker glimmend eikenhout met een hoop tierelantijnen en goudkleurig beslag.
‘Ik kan het echt niet aannemen. In Nederland is dit helemaal niet gebruikelijk,’ probeer ik nog een keer. Ik kan zelfs tegen Cisco niet zeggen dat ik alles wat ik zie spuuglelijk vind, daarvoor ken ik hem nog niet goed genoeg. Zijn moeder komt naast me staan en klopt me vriendelijk op de arm. Ik kijk haar aan. Ze steekt haar hand uit en aait over mijn wang terwijl ze haar woorden over me uitstort.
‘Wat zegt ze?’
‘Dat je je geen zorgen hoeft te maken. Mijn ouders hebben hier lang voor gespaard.’
Zijn moeder knikt heftig. Hoe kan ik weigeren?
‘Welke kast vind jij mooi?’ vraag ik.
‘Nee, jij mag kiezen. Ik vind ze allemaal mooi.’
Ik ben hier te gast en hoor me aan te passen aan de gebruiken van dit land, dus ik knik en wijs een willekeurige kast aan en vervolgens een pluchen bloemetjesbank, zes eetkamerstoelen met dezelfde gebloemde pluchen zittingen, twee fauteuils op gedraaide pootjes, een gepolitoerde salon- en eettafel, een bed en een toilettafel met spiegel; alles even lelijk.
Diezelfde middag nog wordt de flat volgestouwd met meubels die ik verafschuw en waartussen we geacht worden de rest van ons leven te leven. Cisco’s ouders lopen trots door de kamers en geven aan waar alles moet staan. Elke keer als zijn moeder mij passeert, knijpt ze even in mijn wang. ‘Bonito?’
‘Ja, mooi.’ Ik plak een glimlach op mijn gezicht en voel me een buitenlander.

Reacties

Mirandala
Laatst aanwezig: 5 weken 4 dagen geleden
Sinds: 4 Sep 2012
Berichten: 3387

Hoi, gefeliciteerd met je boek, leuk fragment.

Ik vroeg me wel af, waarom je de ouders Spaans laat spreken als ze Catalaans zijn? Ik heb nog nooit een Catalaan 'Bonito' horen zeggen, wel 'Bonic'. Dit viel mij direct op, en ook dat je de jongen in de flaptekst als Spaans omschrijft, en in het fragment als Catalaans. Ik noem dit niet als kritiek: lezers die Spaans of Catalaans spreken, zal dit ook opvallen.
Ook de meubels - het is in Catalunya nogal uitzonderlijk als een appartement of huis ongemeubileerd wordt aangeboden, voor zowel koop als huur.

Heb je specifieke eigen ervaringen in het boek verwerkt?

Groetjes, en succes!

3390 reacties van dit voormalig actief lid zijn niet bedoeld als content voor de redactie. Volg me via: www.kakelversdichtwerk.nl/ en: lang leve de schrijver! Wij kunnen er wat van.

Brendie Lugtmeijer
Laatst aanwezig: 4 jaren 3 weken geleden
Sinds: 14 Sep 2015
Berichten: 4

Dank voor je reactie Mirandala. Zoals je waarschijnlijk weet, spreken Catalanen ook Spaans, zeker als ze met buitenlanders communiceren die hun taal niet machtig zijn. Verder zijn Catalanen nog altijd Spanjaarden, ook al zou een aantal dat liever anders zien. Ik heb 10 jaar in Catalonië gewoond in Reus en Cambrils en in die omgeving worden koophuizen meestal ongemeubileerd aangeboden. Het fragment is gebaseerd op eigen ervaringen, net als een aantal andere fragmenten.

Mirandala
Laatst aanwezig: 5 weken 4 dagen geleden
Sinds: 4 Sep 2012
Berichten: 3387

Molt bé. Ik ken Reus goed. Ik heb jaren in dezelfde regio gewoond.

Brendie Lugtmeijer schreef:

Verder zijn Catalanen nog altijd Spanjaarden, ook al zou een aantal dat liever anders zien.

Wat mijn mening daarover is, is niet relevant. Wel mijn opmerking hier: dat je die jongen eerst omschrijft als Spaans - en vervolgens als Catalaans, verbaasde mij. Omdat je m.i. daarmee voorbijging aan een thema dat nogal speelt in Catalunya.
Mijn punt was dus, dat lezers die niets van Catalunya weten die inconsistentie waarschijnlijk niets zal uitmaken. Die lezen enkel het verhaal. Degenen die er wel iets meer van weten zullen dergelijke inconsistenties in je setting opmerken - er misschien zelfs naar zoeken. Als jouw mening 'Catalanen zijn Spanjaarden' het verhaal kleurt, dan neem je een stelling in die de lezer misschien niet met je deelt. Dat is een keuze. Als het relevant is voor het verhaal, moet een schrijver zo'n keuze soms zelfs bewust maken. Ik las echter niet iets dergelijks in je presentatie terug, zag enkel die inconsistentie.

Ik val jou niet aan op je mening, of op je presentatie. Of inhoudelijk op het fragment. Maar: je toekomstige lezers hebben nu eenmaal ook hun eigen ervaringen, gedachten en meningen. Zoals ik die had, toen ik je presentatie las. En ik was, na het lezen, niet overtuigd dat jij je daar bewust van was.

In ieder geval, suerte. En: 'Molt Sort' smile

3390 reacties van dit voormalig actief lid zijn niet bedoeld als content voor de redactie. Volg me via: www.kakelversdichtwerk.nl/ en: lang leve de schrijver! Wij kunnen er wat van.

Brendie Lugtmeijer
Laatst aanwezig: 4 jaren 3 weken geleden
Sinds: 14 Sep 2015
Berichten: 4

Nogmaals dank voor je reactie. Kleine correctie: 'Catalanen zijn Spanjaarden', is geen mening, maar een feit. Mijn boek gaat niet over de mogelijke onafhankelijkheid van Catalonië in de toekomst, maar over het rouwproces na een scheiding. Leuk dat je ook in Catalonië hebt gewoond. Je zult waarschijnlijk veel herkennen in 'het decor' van mijn boek.

Mirandala
Laatst aanwezig: 5 weken 4 dagen geleden
Sinds: 4 Sep 2012
Berichten: 3387

Goed, dit wordt wat gênant.

Brendie, of ik iets zou herkennen, dat is niet relevant. Ik reageerde tenslotte niet als je toekomstige lezer, maar als een collega-schrijver - de leden hier zijn niet je doelgroep, dit is geen publicatieplatform.

Schrijven Online schreef:

Boekpresentaties

Een boekpresentatie is bedoeld om andere schrijvers te vertellen hoe je boek tot stand is gekomen. Beschrijf je overwegingen, je keuzes, waar je vastliep, waarom je het op deze manier hebt gedaan en hoe je het boek hebt gepubliceerd.

Geen statische promo dus, maar, beschrijf je overwegingen. Ik vroeg mij iets af, over je schrijfproces: in hoeverre je de setting, Catalonië, en de thema's die daar spelen, hebt verwerkt in je boek. Welke keuzes je daarin hebt gemaakt.

3390 reacties van dit voormalig actief lid zijn niet bedoeld als content voor de redactie. Volg me via: www.kakelversdichtwerk.nl/ en: lang leve de schrijver! Wij kunnen er wat van.

AyoubLeeft
Laatst aanwezig: 36 weken 2 dagen geleden
Sinds: 5 Jan 2014
Berichten: 173

Gefeliciteerd met je boek, ik vond het een leuke fragment en heel veel succes verder.

Fantasy mirrors desire. Imagination reshapes it.

Brendie Lugtmeijer
Laatst aanwezig: 4 jaren 3 weken geleden
Sinds: 14 Sep 2015
Berichten: 4

Dank je, Ayoub.

Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!
  • THEMA Kan schrijven je leven redden?
  • Hoe beschrijf je emoties?
  • Zo vind je een uitgever die bij je past
  • Zo belangrijk zijn de eerste 10 pagina's
  • Schrijftips van Anne-Gine Goemans
  • Schrijftechniek: vertellen en vertonen
  • Taaltips: taal en logica

Dit nummer verschijnt omstreeks 6 december oktober. Nog geen abonnee? Meld je aan vóór maandag 25 november 16:00 uur, dan krijg je dit nummer thuis!

Introductiekorting!