Start » Boekpresentatie » Angelique van Meel - Het geheim

Angelique van Meel - Het geheim

Door: Angelique1976
Op: 4 juni 2015

Details
Uitgever: 
Uitgeverij Amfea
ISBN: 
 978-9491-247-94-1

Ergens ben ik de weg kwijt geraakt. Als kind wilde ik altijd al een boek schrijven. Dat was voor mij een soort droom waarvan ik dacht dat hij nooit uit zou komen. Lange tijd schreef ik niet totdat ik weer begon te lezen, maar pas na een cursus korte verhalen schrijven bij Schrijfatelier Alicia vond ik de weg terug. Na deze cursus vond ik dat het tijd werd om een boek teschrijven. Dit deed ik tevens onder begeleiding van Alicia.

Ik had twee ideeën waarvan ik er een uit koos omdat daar een bredere markt voor zou zijn. Voor mijn boek zou ik een al veel eerder geschreven kort verhaal omzetten naar een boek. Ik omschrijf de personnages, de omgeving wat wel even zoeken was want ik had kliffen nodig die ik uiteindelijk in Ierland vond. Daarna deelde ik de hoofdstukken in en dan is het eindelijk zover het schrijven kan beginnen.

De eerste versie gebeurde gewoon te weinig. Niet zo gek met twee hoofdpersonnages en twee met een bijrollen. Ik moest meer mensen in het verhaal betrekken, maar hoe en wie? Tijdens een weekendje weg bedacht ik een monster. Maar hoe introduceer je deze en hoe maak je dit logisch. Het verhaal moest dus op zijn kop gezet worden en ik verzon een vloek.

Omdat ik in die periode helemaal weg was van de boeken van Clive Cusler was het voor mij logisch om mijn eigen boek ook in het verleden te laten beginnen en onmiddelijk de lezer midden in de spanning te gooien.

Alicia vroeg op een gegeven moment of ze mijn boek aan een vriend van haar mocht laten lezen. Vanaf daar ging alles in een treinvaart en voordat ik het wist ondertekende ik een contract bij de toenmalige Jaylen Books. Nu is mijn droom een feit en is mijn boek op diverse onlineshops in Nederland en België te koop.

Wat ik nu wel weet is dat de promotie meer tijd en energie kost dan het schrijven van een boek :-)

Omschrijving van de inhoud of de flaptekst: 

Mike O'Brien is een schrijver met twee bestsellers op zijn naam. In de hoop om over zijn "writers'' block te komen trekt hij in een cottage van zijn vriend, gelegen in de Graafschap Clare. Tijdens een wandeling over de klippen van de Moher ziet hij een jonge vrouw zichzelf van het leven beroven. Vanaf dat moment gebeuren er vreemde dingen om hem heen waardoor zijn schuldgevoel over het verlies van zijn gezin versterkt wordt en in een toestand van depressie terecht komt. Zijn vriend Kailen komt hem te hulp en op het nippertje ontsnapt Mike O'Brien aan de dood.Dan begint de zoektocht naar de geheimzinnige vrouw, die van de klippen van Moher sprong. Terwijl Mike samen met zijn vriend Kailen op zoektocht zijn, verdwijnen er op geheimzinnige wijze mensen in de Graafschap. Bewoners in Clare sluiten zich op en wachten angstig af wie van hen het volgend slachtoffer zal worden van het rondwarende monster. Niets in Graafschap Clare lijkt wat het is.

Fragment: 

‘Dat krijg je als je te nieuwsgierig bent. Door jouw ongeloof ben jij nooit één van ons geworden.’ Malloy verdween en even later hoorde hij een auto starten en wegrijden. Ongeloof? Wat had hij daarmee bedoeld? Hij was maar al te blij met het daglicht dat een weg wist te banen tot op de bodem van de grot. Vol angst keek hij uit naar de avond en nacht die onvermijdelijk zou aanbreken. Het vooruitzicht om in het donker hier opgesloten te zitten, gaf hem de rillingen. Aandachtig bestudeerde hij de omgeving. Hij bevond zich in één of andere middenruimte waarop vijf gangen uitkwamen. Langzaam stond hij op om alles beter te kunnen zien. De grond kraakte onder zijn voeten. Het klonk als een uitgedroogde tak die werd versplinterd. Hij keek bevreemd naar de vloer onder hem, zijn gezicht verstrakte en zijn ogen sperde zich ver open. De volledige vloer was bezaaid met botten. Sommige herkende hij als heupbeenderen, schedels of ellepijpen. Er waren botten bij waar nog resten vers vlees aan vast zat, anderen waren weer voorzien van rottend vlees en weer anderen waren volledig schoon. Er lagen hier en daar wat schapenschedels, die zo nu en dan werden afgewisseld door een enkele lamaschedel. Hier zijn dus de verdwenen schapen heen gegaan en trok ter afkeuring zijn neus op. De stank was bijna ondragelijk. Zijn ogen vielen op een aantal botten die niet van een dier afkomstig waren. Hij draaide zich om en spuugde zijn ontbijt uit. Nogmaals keek hij om om er zeker van te zijn dat hij zich niet had vergist. Menselijke schedels, overal om hem heen waren menselijke schedels en geraamtes te zien. Door angst verlamd staarde hij verwonderd naar de lugubere vondst. Het leek erop dat de skeletten er al een tijdje lagen, maar zeker was hij er niet van. Als hij aan dit kleurrijk gezelschap zelf niet toegevoegd wilde worden, moest hij er voor zorgen dat hij hier zo snel mogelijk uitkwam.

Hij liep op de wand af waarbij hij zoveel mogelijk de botten probeerde te vermijden. De ruwe wand was glad geworden door de vele regen die er langs was gesijpeld, waardoor zelfs voor een ervaren bergklimmer het een hachelijke onderneming zou zijn. Het was een onmogelijke taak om hier uit te klimmen, dus zocht hij verder naar een andere ontsnappingsroute. Hij wist dat onder de Buren honderden grotten als deze lagen. Op de Aillwee cave na waren de meeste hiervan niet vrijtoegankelijk. De grotten waren ontstaan doordat de regen door de dikke kalklagen omlaag sijpelde. Een proces dat vele eeuwen in beslag had genomen. Als hij niet via de wand eruit kon klimmen bleven alleen de gangen nog over. Het was een gok die hij moest nemen. Koos hij de verkeerde gang dan zou hij dagen lang ronddwalen in een doolhof totdat hij omkwam door uitdroging of van de honger. Hij voelde in zijn binnenzak en haalde een kleine zaklamp tevoorschijn. Een cadeautje van zijn neefje. Zijn neefje was pas drie en dol op zijn oom. Hij wilde zelf iets uitzoeken om het op de verjaardag van zijn oom cadeau te doen. Zo jong en toch al zo praktisch ingesteld, dacht Kelan verwonderd. Hij klikte de zaklamp aan en tot zijn grote opluchting waren de batterijen nog vol. Snel deed hij hem weer uit om de batterijen sparen. Twee tunnels leken richting de zee te lopen. Het kon goed zijn dat ze later zouden afbuigen en dood zouden lopen. Rechts, gokte hij en stapte weifelend de gang in. De eerste meters deed hij het nog met het schrille zonlicht dat binnenviel, maar al snel was het te donker om nog iets te zien. Toch besloot hij zijn zaklamp voor later te besparen en ging op de tast verder. Met zijn handen gleed hij over de grillige structuur van de wanden en zo liep hij schoorvoetend door.

Lees Schrijven Magazine
  • Leer schrijven als Stephen King
  • Alles wat een schrijver moet weten over uitgeverijen
  • Schrijftips van Sander Kollaard (Stadium IV)
  • Wat verdien je aan een boek?
  • Crashcourse publiciteit & promotie
  • De schrijfdip en wat je ertegen kunt doen

Dit nummer niet missen, maar nog geen abonnee? Neem vóór 23 september 16:00 u. een abonnement!

MELD JE AAN
Schrijfboek cadeau? Nu gratis bij een abonnement op Schrijven Magazine!

Neem een abonnement op Schrijven Magazine!

Maak je keuze!