Start » Blog » Zo geef je jouw personage sadistische karaktertrekken

Zo geef je jouw personage sadistische karaktertrekken

Door Miriam Wesselink
 op 23-8-2018
 - reacties: 3

Zo geef je jouw personage sadistische karaktertrekken In eerdere artikelen heb ik drie karaktertypen besproken als handige leidraad voor het optuigen van de persoonlijkheid van je personages. Deze drie, de narcist, de machiavellist en de psychopaat/sociopaat, vormen tezamen donkere triade. Maar er is nóg zo’n duistere persoonlijkheid die onaangenaam voor andere mensen is, misschien wel de ergste: de sadist.

Een sadist is een wreedaard, iemand die geniet van de pijn, het verdriet en de vernedering van een ander, en die pijn meestal zelf ook veroorzaakt. Sadisme is verbonden met agressie en macht: het plezier komt vaak voort uit de bevrediging van een hunkering naar macht. Verkrachters gaat het daarom vaak meer om het machtsgevoel dat de onderwerping van hun slachtoffer geeft, dan om het bevredigen van seksuele lusten.

Een sadist kwelt zijn slachtoffer dus niet zozeer om hem of haar tot iets te dwingen maar puur om te genieten van het lijden dat hij (vaak is de sadist een hij) veroorzaakt. Slecht nieuws voor de man of vrouw die de pech heeft in zijn handen te vallen, want zijn kweller valt niet te vermurwen of om te kopen met geld of gunsten. Pijn is het doel; het is niet een middel om een ander doel te bereiken.

Boeken en films

Er zijn zat sadisten in literatuur en film te vinden, die de onfortuinlijke stakkers die in hun handen zijn gevallen ingenieus tormenteren. Ik noem er twee:

  • In Schindler’s List amuseert SS-officier Amon Göth zich met het vanaf zijn terras lukraak neerschieten van Joodse dwangarbeiders die rondom zijn villa aan het werk zijn.
  • De meesterlijke Mr Mercedes-trilogie van Stephen King, waarin een sadist in deel 1 een reeks van gebeurtenissen in werking zet waardoor in deel 2 een psychopaat zijn kans kan grijpen, en die in deel 3 gruwelijke mindfuck-spelletjes speelt, geholpen door een wonderbaarlijke oorzaak-gevolgketen.

Psychologisch sadisme

Kwellen is niet beperkt tot lichamelijk pijnigen. Geestelijk kwellen kan net zo erg zijn. Treiteren, pesten (kinderen kunnen daarin verschrikkelijke sadistjes zijn), sarren, tergen, het bloed onder iemands nagels vandaan halen – er zijn er heel veel vormen van.

Plenty mogelijkheden voor je personages dus, zonder dat je met bloed en zwepen aan de gang moet.

Trollen

Een recente invulling van psychologische sadisten zijn trollen op internet. Meestal anoniem, verspreiden ze hun kwetsende hatelijkheden, racistische beledigingen, schokkende plaatjes en andere narigheden, puur voor de lol, om de ellende, het verdriet en de angst die ze ermee veroorzaken.

Gedreven tot sadisme

George en Martha, van het beroemde toneelstuk (en film) Who’s afraid of Virginia Woolf, zijn geen sadisten pur sang. Maar hun destructieve huwelijk, gevormd door frustratie en bitterheid, bestaat voornamelijk uit verbale scheldgevechten vol vitriool, waarin ze elkaar tot de grond toe afbreken.

Je personage hoeft dus geen sadist van karakter te zijn; zijn of haar sadistische gedrag kan ook door de situatie getriggerd worden.

Wat me brengt op:

Alledaags sadisme

Echte sadisten zijn dan wel zeldzaam, maar veel mensen hebben wel een zweempje sadisme in zich. Dat manifesteert zich niet per se in sadistisch gedrag. Het is verborgen aanwezig in bijvoorbeeld mensen die graag naar gevaarlijke sporten kijken of naar reality series waarin de deelnemers gevaarlijke of weerzinwekkende dingen moeten doen om te winnen. Vroeger werd het toekijken bij openbare terechtstellingen en folteringen als een gezinsuitje beschouwd. 

En vind je het stiekem zelf ook niet een fijn, triomfantelijk gevoel, als je in een twistgesprek de ander overtroeft? Dat komt doordat je even een sliertje macht ervaart.

Niets menselijks is ons vreemd.

Geen sadist, wel opzettelijk pijn doen

Kan dat? Jazeker, het is zelfs heel menselijk om het iemand die jou pijn doet, betaald te zetten. Een collega die je een streek levert, een geliefde die je verlaat, een vriend die je verraadt; het kan het slechtste in een mens naar boven halen. Allemaal situaties waarin wraak heel bevredigend kan zijn.

Eventjes. Want echt gelukkig wordt de wraakzuchtige – als die geen sadist is – er meestal niet van.

Dat levert heel veel mogelijkheden voor je personages (ontwikkeling!), plots en verhaallijnen op.

Miriam Wesselink:

  1. Is informatieanalist van beroep.
  2. Is schrijver omdat ze schrijven heerlijk vindt.
  3. Schrijft momenteel aan een boek.
  4. Schrijft ook artikelen op haar schrijftipswebsite Singularity.nl.
  5. Schrijft zo nu en dan een kort verhaal en publiceert dat dan ook op haar site.
  6. Twittert over van alles en nog wat.
  7. Heeft als motto: ik bid niet maar vloek wel.

« terug naar het blogoverzicht


Reacties

Yrret
Laatst aanwezig: 13 uren 9 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5718
Miriam Wesselink schreef:

Echte sadisten zijn dan wel zeldzaam, maar veel mensen hebben wel een zweempje sadisme in zich.

Elk mens heeft een zweempje sadisme in zich. Ook kinderen van 4 jaar jong. Ook vrouwen van 90 jaar oud.

Een echte sadist is volgens mij ook iemand die zich goed kan verbergen en daarom zijn ze minder zeldzaam dan u denkt.

Citaat:

In 2010 zijn in Nederland ruim 118.000 kinderen en jongeren van 0 tot 18 jaar blootgesteld aan een vorm van kindermishandeling.

Hoeveel % hiervan is sadisme? En kunt u het nu nog steeds zeldzaam noemen.

Citaat:

Uit gegevens van de FBI blijkt namelijk dat veel dierenmishandelaars later ook mensen mishandelen.

Zijn dierenmishandelaars ook sadisten? Ik denk van wel.

Een schatting van het aantal dierenmishandelaars in Nederland is niet zo simpel. De kans dat het er meer zijn dan het aantal mensenmishandelaars is groot. Het is ook logisch. Echte sadisten zijn ook laf.

Miriam Wesselink schreef:

(vaak is de sadist een hij)

De formulering in deze stelling geeft ruimte voor een andere stelling.

Het zijn vaak vrouwen die zich aangetrokken voelen [fysiek en geestelijk] tot een sadist.

Is sadisme perceptie? Ik denk van wel.

Dan is sadisme al snel een cliché - in een roman.

Yrret
Laatst aanwezig: 13 uren 9 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 5718
Citaat:

Door Miriam Wesselink op 23-8-2018 - reacties: 1

Op 23-8-2018 komt uw bijdrage weer in beeld 'als nieuw'!

Leuk, maar onduidelijk waar u veranderingen heeft aangebracht.

Mijn reactie was van 17-3-2017. Ik hoop dat u het mij niet kwalijk neemt dat ik mij het originele bericht niet geheel herinner.

Heeft uw onderzoek naar sadisme mooie/nieuwe dingen opgebracht?

U zal met zorg onderzoek hebben verricht waar die sadisten zich allemaal verbergen en [aanname] u zal beslist blij zijn met kleine bijdrages die u dan weer kunt verwerken in uw blog.

Miriam Wesselink schreef:

Dat levert heel veel mogelijkheden voor je personages (ontwikkeling!), plots en verhaallijnen op.

Klopt, onuitputtelijk.

Een recente invulling van psychologische/fysieke sadisten zijn de moeders en vaders die zonder enige ervaring plots de [biologische en/of lust] 'kinderwens' ontdekken. Hun kinderen die wel of niet gewenst het licht zien en gaandeweg ontdekken [de kinderen] dat ze in een donkere wereld zijn gekomen.

Een vader die hard werkt - een moeder die dat 'recht' ook wil uitvoeren - kinderen die lijden, omdat moeder afhankelijk is van vader en zij maar één de baas [haar kind] is en als ze rijk zijn de ultieme sadist zijn en hun kinderen dagelijks naar de Kindercrèche brengen in de liefdevolle armen van een ander. De machtspositie van een moeder naar haar kinderen toe is direct duidelijk. De moeder doet wat zij wil om haar ego te bevredigen. De moeder laat haar kind achter bij een ander - en die conclusie trok u zelf ook al - die een zweempje sadisme in zich heeft.

Als man ben ik natuurlijk beter instaat mannen in te schatten hoe en waarom zij sadistisch zijn. Ik kijk gewoon naar mijzelf - niet in de spiegel - maar in de krochten van mijn ziel en verleden bestaand uit DNA. Kunnen vrouwen zoiets dergelijks ook?

Omdat het mogelijk uw doel zal zijn schrijvers te helpen het sadisme niet te schuwen in een roman is het mogelijk interessant dat u zich richt op de vrouwen die sadisme dagelijks bezigen.

Singularity
Laatst aanwezig: 18 uren 24 min geleden
Sinds: 18 Jul 2010
Berichten: 2

Hallo Yrret,

Sorry dat ik zo laat reageer; ik had je reacties nog niet gezien.

Ik denk dat mensen die andere mensen of dieren mishandelen, dat niet per se altijd uit sadisme doen, maar vaak uit onmacht. Ze raken stelselmatig gefrustreerd, zien niet in staat om daar wat tegen te doen en halen dan uit naar degene van wie ze geen vergelding hoeven te verwachten.

Ook zo'n 'valse' sadist is goed inzetbaar in een boek.

Het artikel is ongewijzigd opnieuw gepubliceerd.

Schrijven

Iedere week het beste van Schrijven Online in je inbox? Schrijf je in voor de gratis nieuwsbrief. Boordevol nieuws, tips, aanbiedingen en winacties!

Schrijf je in!
MIs het komende nummer van Schrijven Magazine niet!

THEMA: Schrijf die familieroman!

  • 9 tips om jouw familieverhaal tot een succes te maken
  • Researchen voor een familieverhaal, hoe doe je dat?
  • 'Het begint met pure fascinatie' - succesvolle non-fictie-schrijvers over hun werkwijze
  • Elke Geurts schreef een roman over haar scheiding
  • Hoe schep je sfeer in verhalen?
  • Schrijf jij de nieuwe Game of thrones?
  • Rosita Steenbeek: 'Tijdens het wandelen vallen dingen op hun plek'
  • Essentieel in het schrijfproces: keuzes maken 
  • Hoe schrijf je een scenario?

Dit nummer ligt omstreeks 14 december in de winkel.

WORD ABONNEE