Start » Proeflezen » [roman] Onder de Pommerakboom

[roman] Onder de Pommerakboom

Door: makida
Op: 2 juli 2017

Dag forummers,

Na 2 jaar plaats ik weer een fragment van mijn verhaal. Ik heb de afgelopen jaren een herschrijf gedaan, dit na het volgen van een schrijfcursus.
Het verhaal gaat over romantische liefde, moederliefde en collectieve oorlogstrauma. De setting is Suriname en het jaar is 1996( verkiezingsjaar waarin de partij van Bouterse voor het eerst een democratische regering mag vormen).

Korte synopsis: Melitha en Raimundu zijn de hoofdpersonages in dit liefdesverhaal.
Melitha; Haar dochter lijdt aan alopecia, haar grootmoeder Mmaama die voor de binnenlandse oorlog tussen Ronnie Brunswijk en Bouterse is gevlucht, denkt dat het uitvoeren van rituelen de enige manier is om deze aandoening te genezen. Melitha probeert zich los te maken uit deze benauwde relatie. Wanneer zij van haar werkgever hoort dat er in Frans-Guyana een arts is die haar dochter kan genezen zoekt zij een manier om aan het bedrag te komen. Johan de vader van Iraida laat het afweten, hij is de familie vijand. Johan heeft als militair gevochten tegen de commando's van Brunswijk.

Raimundu: Raimundu is een Braziliaanse gouddelver en komt via illegale weg naar Suriname om zijn geluk in de goudmijnen te zoeken. Raimundu heeft een liefde voor rum en vrouwen, vooral voor de Braziliaanse Paxão.
Zijn vader was een wrede man die hem als jongen mishandelde. Toen Raimundu veertien was liep hij weg van huis. Nu hij ouder wordt komt zijn traumatische jeugd steeds naar boven. Hij leert Melitha kennen en wordt verliefd, maar zijn onrust, het drinken en Paxão maken een keus ingewikkeld.

Het eerste fragment is van Melitha.

Feedback:

Leest het fragment vlot?
Hoe zit het met de stijl?
Nodigt het uit om verder te lezen?

Hartelijk dank voor het lezen forummers :-) de naam Paxão spreek je uit:Pasjau en Raimundu= Haimoendoe

Fragment: 

Maandag 5 Februari 1996
Iraida
Alle goden reizen met de wind mee, zegt Mmaama, dus moet je hun naam hoorbaar aanroepen zodat de wind jouw verzoek vliegensvlug naar hen brengt, alleen zo wordt je wens vervuld. Natuurlijk moet je dit dagelijks doen en moet je hen ook plengoffers brengen; zoete alcoholische dranken of water. Dus staat Melitha Dankaa om zeven uur ‘s ochtends onder de bloeiende pommerakboom van haar woonerf aan de Loorstraat de hoogste god Anana aan te roepen voor de genezing van haar dochter Iraida. Een rilling trekt door haar lijf wanneer ze behoedzaam de koele rode doek in de kalebas oppakt. Gisteravond had ze die op een bankje onder de boom gelegd. Hij is nat van dauwdruppels, hoopt ze, want hoewel ze de regen niet heeft gehoord vannacht, onwaarschijnlijk is het niet dat er een bui is gevallen. Immers, haar manier van slapen is dieper dan die van de levenden. Slapen doet ze alsof ze al dood is, althans, dat beweert Mmaama, haar grootmoeder. Sedert Mmaama bij hen inwoont, nadat ze vluchtte voor de binnenlandse oorlog tussen Ronnie Brunswijk en het leger van Bouterse let ze op alles. Niets ontgaat haar, zelfs wanneer ze elke ochtend een plengoffer brengt aan haar verdwenen zoon, oom Suiker, lijkt het of ze vier paar ogen op haar achterhoofd heeft zitten. Ook nu terwijl Mmaama bukkend en neuriënd het erf schoonveegt met haar prasarabezem weet Melitha dat ze haar handelingen volgt.
Met beide handen tilt Melitha de kalebas op en voelt onmiddellijk de koele ochtendwind in haar oksels. Ze rilt maar begint toch met dichtgeknepen ogen te bidden. Haar stem trilt iets wanneer ze hoorbaar fluistert
‘Ach Anana, hoor mij toch, ik smeek u in de naam van Jezus, in de naam van mijn grootgrootvaders en grootgrootmoeders, in de naam van stammoeder Cato. Sta mijn dochter bij. Maak haar beter. Zo smeek ik u ooo Anana!’
Bezield spreekt ze deze woorden uit, en houdt zichzelf voor dat ze moet geloven, geloven dat de goden luisteren. Niet altijd lukt het haar, soms voelt ze zich dwaas, voelt ze zich belachelijk, praten met geesten, maar Mmaama zegt dat ze er nu eenmaal zijn en wat er eenmaal is behoeft geen twijfel.
Melitha opent haar ogen, kijkt omhoog naar de pommerakboom, die vol en zwaar haar roze witte bloesems draagt en ze ziet hoe ze als sierlijke dansers omlaag dwarrelen, op haar hoofd vol lange dunne vlechten vallen en in de kalebas. Melitha fronst, een diepe zucht komt uit haar binnenste. Iedere ochtend, al twee maanden lang dezelfde bezweringen en handelingen. Even vergeet ze haar grootmoeders aanwezigheid. Als een zonderling staat ze midden op haar woonerf en bekijkt het geelwitte huisje dat op een driehoek lijkt en scheef op zijn fundering staat. Daarbinnen ligt Iraida te slapen zonder zich bewust te zijn van haar zorgwekkende toestand, wat maar goed is ook. Want kinderen horen een zorgeloze jeugd te hebben, vindt Melitha, vrij van hebi’s en andere lasten waaronder hun tere schoudertjes gebukt gaan. Het vooruitzicht het ritueel voort te zetten in het kleine benauwde huis vervult haar dagelijks met tegenzin, maar voor Iraida moet ze doorzetten. Blauwwitte bloemetjesgordijnen hangen voor de vierkant uitgesneden ramen. Houten balken, horizontaal gespijkerd over de ramen, moet het geboefte buiten houden, niet dat er daarbinnen kostbaarheden te halen vallen: Twee blauw-crème banken zo versleten dat de vering als tanden in een open mond grijnzen; een tafel met poten die onder een zwaar gewicht zullen bezwijken. Van enige waarde is misschien Mmaama’s zwart-wit tv, die ze bijna vijftien jaar geleden kocht en meenam toen ze uit Moengotapoe vluchtte; en een zwarte radio waarvan het volume spookachtig omhoog of omlaag gaat.

Reacties

janpmeijers
Laatst aanwezig: 29 min 44 sec geleden
Sinds: 8 Mrt 2013
Berichten: 4790

makida,

Ik las je eerder, lang geleden idd.

'Leest het fragment vlot?'
redelijk
'Hoe zit het met de stijl?'
je kiest duidelijk voor een vertellende toon, probeer dan wel zo dicht mogelijk bij het personage te blijven. Bijvoorbeeld hier gebruik je de verteller opzichtig:

Citaat:

Sedert Mmaama bij hen inwoont, nadat ze vluchtte voor de binnenlandse oorlog tussen Ronnie Brunswijk en het leger van Bouterse let ze op alles.

De zin is eigenlijk: 'sedert Mmaama bij hen inwoont, let ze op alles.' Die info over de oorlog is er tussengevoegd en verstoort de info over het personage. Probeer info over het personage en overige algemene info gescheiden te houden. Juist bij dit perspectief kan dat.

en hier loopt de formulering niet lekker:

Citaat:

Hij is nat van dauwdruppels, hoopt ze, want hoewel ze de regen niet heeft gehoord vannacht, onwaarschijnlijk is het niet dat er een bui is gevallen.

hoopt ze / want / hoewel / (niet) onwaarschijnlijk. Wat wil je zeggen?

Laatste zin vh fragment bevat mooie en veelzeggende details. Houd dat vast.

'Nodigt het uit om verder te lezen?'
Als ik me instel op een verhaal dat verteld wordt wel wink

succes

Annette Rijsdam
Laatst aanwezig: 12 uren 54 min geleden
Sinds: 26 Jan 2017
Berichten: 398

Hoi Makida,

Leuk om je te lezen! Een interessant thema ook voor je verhaal. Alleen daarom zal ik het al graag willen lezen.

Het fragment is goed te lezen, al moest ik er wel af en toe teruglezen. Dat komt voornamelijk door zinnen als:
"Hij is nat van dauwdruppels, hoopt ze, want hoewel ze de regen niet heeft gehoord vannacht, onwaarschijnlijk is het niet dat er een bui is gevallen. Immers, haar manier van slapen is dieper dan die van de levenden."

Het kan wel, maar je draait nu een paar keer om de lezer heen (waarom hoopt ze dat het nat is van de dauwdruppels en niet van de regen? Heeft dat met het slapen te maken?)
Dit in combinatie met een ruime hoeveelheid aan informatie die je geeft en de Surinaamse woorden (die zeker niet schrappen!), laat de hersens wel wat kraken.

Ik denk dat als je de zinnen iets compacter maakt, en hier en daar misschien wat informatie laat gaan (wat is relevant voor de scene en wat niet, wat kan je ook later noemen) dat het dan nog vlotter leest.

Succes!

bestaat de perfecte tekst?
blog over schrijven: www.sopendekool.nl

Annette Rijsdam
Laatst aanwezig: 12 uren 54 min geleden
Sinds: 26 Jan 2017
Berichten: 398

Die ene zin viel wel op smile.

bestaat de perfecte tekst?
blog over schrijven: www.sopendekool.nl

makida
Laatst aanwezig: 6 weken 3 dagen geleden
Sinds: 17 Dec 2010
Berichten: 17

Dag allen,

Dank voor jullie feedback. Jan.P, de zin klinkt inderdaad beter zonder de info over die oorlog.
Annette, er is een reden voor die zin. Dat wordt duidelijk in het volgend fragment. Maar als het niet lekker loopt moet ik er wel wat aan doen.
Willen jullie het vervolg hierop ook lezen en feedback geven?
Het manuscript ligt sedert vandaag bij drie uitgevers, of het uitgegeven wordt of niet, aanpassingen om het beter te maken zal ik altijd doen.
Vast bedankt. :-)

makida
Laatst aanwezig: 6 weken 3 dagen geleden
Sinds: 17 Dec 2010
Berichten: 17

Dag allen,

Dank voor jullie feedback. Jan.P, de zin klinkt inderdaad beter zonder de info over die oorlog.
Annette, er is een reden voor die zin. Dat wordt duidelijk in het volgend fragment. Maar als het niet lekker loopt moet ik er wel wat aan doen.
Willen jullie het vervolg hierop ook lezen en feedback geven?
Het manuscript ligt sedert vandaag bij drie uitgevers, of het uitgegeven wordt of niet, aanpassingen om het beter te maken zal ik altijd doen.
Vast bedankt. :-)

Door ervaren, professionele redacteuren. Goed én betaalbaar!

Meer informatie

Profiteer van heel veel extra's!

Vanaf € 12,50 per jaar
Moleskine cadeau? Neem nu een abonnement op Schrijven Magazine!

Gratis Moleskine opschrijfboekje bij een abonnement op Schrijven Magazine!

Bestel nu!
Literair tijdschrift Alice, onderdeel van Schrijven Magazine

Stuur je allerbeste verhaal of gedicht in naar ons eigen literaire tijdschrift.

Meer informatie