Start » Proeflezen » [roman] Anneke

[roman] Anneke

Door: wilfredbreda
Op: 2 september 2017

Deze scene gaat over Anneke die na een aantal jaren thuis komt. Nadat haar vader hertrouwde en ze niet met haar stiefmoeder kon opschieten raakte ze op het slechte pad. Nu ze hulp nodig heeft keert ze terug naar haar vader die blij is dat ze terug is. Maar een rechercheur die ook achter Anneke aanzit in verband met een misdrijf heeft hem gevraagd contact met hem op te nemen, mocht ze ooit thuis komen.
Vader belt zelf Merkx op in de wetenschap dat Anneke anders toch wel wordt gepakt, en hij nu de kans heeft nog een dag met haar door te brengen.

Ik ben inmiddels op bladzijde 130 met dit verhaal en wil graag weten of de emoties van de vader voelbaar zijn en hoe hij omgaat met de situatie. Verder is natuurlijk alle feedback welkom.

Fragment: 

Merkx klapt zijn telefoon open en is er een paar minuten mee bezig voor hij het taxibedrijf aan de lijn heeft. Hij vraagt naar de chauffeur die s' nachts een jonge vrouw besmeurd onder het bloed heeft vervoerd. Het antwoord komt snel. Merkx bedankt en sluit zijn telefoon.
'Net wat ik dacht,' Merkx kijkt tevreden naar Marjan en wijst met zijn vinger naar haar alsof hij een pistool richt.' Ze is terug naar het ouderlijk nest.'
Marjan kijkt hem vermoeid aan.' Ga je mij ook nog op de hoogte brengen, Merkx?'
Hij staat al bij de auto, kijkt haar geduldig aan en opent het portier.' Stap in. '
Hij richt zijn aandacht weer op de pompbediende.' Misschien komen we later nog terug, als we meer vragen hebben.'
Marjan knijpt haar ogen dicht tegen de scherpe opgaande zon als ze naar de auto loopt. 'Terug naar het ouderlijk nest,' praat ze hem spottend na.' Val dood, Merkx'

Jan drukt zijn dochter tegen zich aan alsof hij haar nooit meer los wil laten. Pas na een paar minuten houdt hij haar gezicht tussen zijn handen en drukt een kus op haar voorhoofd. 'Ik ben blij dat je er bent,' zegt hij met gesmoorde stem. Hij draait zich om en drukt een vinger tegen zijn lippen.' Thea slaapt nog en ik wil haar niet wakker maken.'
Samen lopen ze door het donkere huis naar de douche waar Jan zonder vragen te stellen haar vieze kleren uit trekt en het bad vol laat lopen. Voordat Anneke iets kan vragen is hij haar voor. 'Ik wist dat je zou komen. Ik heb al twee nachten niet geslapen en toen ik een taxi voor de deur hoorde stoppen wist ik dat het zo ver was'
Hij draait de kranen dicht en kijkt liefdevol naar haar naakte lichaam.' Je bent mager geworden. Geniet van je bad. Ik kom zo meteen een nachthemd van Thea brengen want je blijft slapen. Je oude kamer is nog precies het zelfde, Morgen gaan we praten.'
Na een klein uur komt Anneke naar beneden in een nachthemd dat een paar maten te groot is. Haar blonde haar is gewassen en ze ruikt naar lavendel .'Ik heb de kleren die je aanhad weggegooid in de kliko. Wat er inzat heb ik hier op de tafel gelegd.'
Anneke kijkt naar het stapeltje geld .'Het is niet van mij, 'zegt ze toonloos.' Ik heb het gestolen.'
Jan schudt zijn hoofd, buigt zich naar haar toe en geeft een klopje op haar hand.
'Je hebt gedaan wat je moest doen, 'zegt hij zacht. 'Ik breng je naar je kamer en dan ga je slapen. Zoals ik al zei , morgen gaan we praten.'
Anneke weet dat hij gelijk heeft. Ze is te moe om zich te verzetten. In bad voelde ze al hoe de vermoeidheid zich van haar meester probeerde te maken.
De glimlach op het gezicht van de oude man is stralender dan ooit als hij haar aan de hand mee neemt de trap op . Op de overloop gaat hij haar voor en opent de deur van haar oude kamer. Tranen van dankbaarheid prikken in haar ogen als ze op het bed gaat liggen en Jan het dekbed over haar heen drapeert. Dan drukt hij een lange innige kus op haar voorhoofd en schuifelt zacht de kamer uit. Voorzichtig loopt hij de kamer uit en trekt de deur dicht. Hij wacht even ademloos op de trap om er zeker van te zijn dat ze niet achter hem aan komt. Dan loopt hij naar de kast en haalt het kaartje dat Merkx hem heeft gegeven uit een laatje.
Hij pakt zijn telefoon en drukt minutieus het nummer in wat er op staat. Dan zucht hij diep en strekt zijn rug.'Ze is bij mij, rechercheur Merkx.'
Hij luistert even en zegt dan. 'Ik wil dat u haar aan het eind van de dag komt halen. Ik heb Anneke lang niet gezien en wil haar nog even om me heen hebben.'
Hij buigt zijn hoofd. 'Ik beloof u dat ze er niet vandoor gaat. Dag rechercheur.'
Jan legt de telefoon neer en stopt het kaartje terug in de la. Overmand door het verlangen nog iets goed te maken van al die jaren waarin hij tekort is geschoten , gaat hij naar boven en zonder een geluid te maken loopt hij naar het bed waar Anneke in diepe slaap is. In de stilte hoort hij haar regelmatige ademhaling. Dan stapt hij naar de stoel in de hoek, gaat zitten en sluit zijn ogen met een glimlach op zijn lippen.

Reacties

RickPark
Laatst aanwezig: 3 dagen 22 uren geleden
Sinds: 16 Aug 2017
Berichten: 2

Hoi Wilfredbreda,

Wat betreft de gevoelens van de vader, het komt een beetje creepy op mij over. In dezelfde kamer gaan zitten als iemand die slaapt alleen maar om ernaar te kijken is niet iets wat ik beschouw als normaal. Als creepy het gene was waar je op uit bent, dan is dit mooi gelukt.

" Pas na een paar minuten houdt hij haar gezicht tussen zijn handen en drukt een kus op haar voorhoofd. 'Ik ben blij dat je er bent,' zegt hij met gesmoorde stem. Hij draait zich om en drukt een vinger tegen zijn lippen.' Thea slaapt nog en ik wil haar niet wakker maken.'"

Ik vond dit een beetje verwarrend. Het begint met de 'pas na een paar minuten', alsof er een gefixte tijd bestaat waarop je je dochters gezicht tussen je handen houd en haar een kus op haar voorhoofd geeft, en dat Jan daar aan voorbij is gegaan. Daarbij kan ik de 'Hij draait zich om' niet echt plaatsten. Waar draait hij zich naar om? Hij was toch al op zijn dochter gericht?

"Hij draait de kranen dicht en kijkt liefdevol naar haar naakte lichaam.' Je bent mager geworden. Geniet van je bad. Ik kom zo meteen een nachthemd van Thea brengen want je blijft slapen. Je oude kamer is nog precies het zelfde, Morgen gaan we praten.'"

Ja nogmaals, ik vind het een creepy factor hebben. Ik heb geen idee hoe oud Anneke is, en wat voor liefde je wilt laten zien, maar dit roept bij mij niet het gevoel op van een liefdevolle 'huis-tuin en keuken vader'. Nogmaals, als je een bepaalde andere relatie wilt laten zien, dan oké. Maar misschien is dat gewoon een kwestie van perspectief. De dialoog, 'Je bent mager geworden. Geniet van je bad' , is misschien een beetje houterig. Kan mij niet voorstellen dat die twee dingen elkaar zo snel zouden opvolgen.

Buiten dat is misschien het belangrijkste het perspectief wat je hanteert. In eerste instantie dacht ik dat het perspectief van de vader werd gevolgd. Maar toen kwam dit:

"Anneke weet dat hij gelijk heeft. Ze is te moe om zich te verzetten. In bad voelde ze al hoe de vermoeidheid zich van haar meester probeerde te maken."

Als je in de derde persoon schrijft zijn er twee keuzes: third person limited en third person omniscient. In de eerste wordt het verhaal verteld in de derde persoon, maar beperkt dat zichzelf tot één personage. In de tweede wordt er verteld in de belevingswereld van alle personages. Aan jouw fragment te zien gebruik jij de laatste, maar dit is wel iets wat verwarrend kan worden. Het is goed om daar rekening mee te houden, want immers, eerst wordt het verhaal vanuit de vader verteld maar plots krijgen wij de beleving van Anneke erbij, waarin we horen dat ze moe is en weet dat 'hij' gelijk heeft. Aan het eind hebben we weer enkel de beleving van de vader.

Verder werd ik wel nieuwsgierig naar wat er ver ging gebeuren als Merkx langs zou komen. En dat vind ik wel heel goed, want dat is een van de belangrijkste dingen in een boek wat mij betreft.

Hopelijk kan je er iets mee, succes met schrijven!

wilfredbreda
Laatst aanwezig: 13 uren 50 min geleden
Sinds: 25 Jul 2010
Berichten: 35

Hai Rick,

bedankt dat je de moeite wilde nemen te reageren mijn verhaal. Wat betreft het perspectief heb je gelijk.
En ik kan je verklappen dat het verhaal een heel andere, onverwachte wending neemt als Merkx komt om Anneke te arresteren. Het is de bedoeling dat elk hoofdstuk word afgesloten op een manier die de lezer nieuwsgierig maakt naar het vervolg.
Of dat lukt kan ik je de volgende keer laten zien. Jammer genoeg zijn 750 woorden niet veel.

songtekst

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Word vóór maandag 16.00 u. abonnee!

Profiteer nu!
Iedere week de leukste schrijfwedstrijden? Meld je aan voor de Schrijven Nieuwsb

Meld je aan voor de Schrijven Nieuwsbrief.

Het is gratis!

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Word vóór maandag 16.00 u. abonnee!...

Superaanbieding
cd-hoes De Jeugd van Tegenwoordig rechtenvrij

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Word vóór maandag 16.00 u. abonnee!...

Superaanbieding!