Start » Proeflezen » [kort verhaal] Sven

[kort verhaal] Sven

Door: Evelien402
Op: 13 maart 2017

Dag,

Als beginnend schrijfster ben ik heel benieuwd wat jullie van mijn schrijf stijl vinden. Mijn grootste struikelblok zit hem in het gebruik van leestekens en ik maak nog wel eens wat fouten op het gebied van grammatica.

Dit verhaal is geschreven als brief aan haar geliefde en haar gedachtegangen groeien hier doorheen. Leest dit fijn? En het belangrijkste wat ik van jullie wil weten, is of het vloeiend leest.
Ik ontvang graag jullie feedback.

Vriendelijke groet Evelien

Fragment: 

Ik schrijf deze brief in mijn laatste
dagen en ik heb er voor gezorgd dat deze brief 3 weken na mijn begrafenis op (nu nog) onze deurmat zal vallen. Op die manier zal de ergste pijn van mijn verlies wel gezakt zijn. Er zullen in ieder geval geen kliekjes van mijn hand meer in de koelkast staan. Alles is klaar voor mijn overgang. Ik heb al mijn vrienden gedag gezegd, alles op mijn werk is geregeld. De kerk, mijn familie; iedereen is op de hoogte. Ik heb zelfs mijn bibliotheekboeken teruggebracht en je pak voor de begrafenis heb ik gisteren opgehaald bij de wasserette en hangt klaar in de kast. Ik stuurde een bedankbrief naar onze huisarts en ik heb zelfs familie Schouten aan de overkant mijn koekje van eigen deeg gegeven, eindelijk!!! Ik ergerde me al jaren aan dat volk en het voelde heerlijk eens de waarheid te zeggen zonder bang te zijn voor de consequenties. Het moeilijkste heb ik voor het laatste bewaard en dat is gedag zeggen tegen jou, mijn geliefde, mijn echtgenoot en de man van mijn dromen!

Nu met de pen in mijn hand denk ik weer even aan mijn aanstaande begrafenis. Ik heb er nooit aan willen denken, maar ik heb me er bij neer moeten leggen, want veranderen kan ik het niet. De kanker baant zich een weg door mijn lijf en genezing is uitzichtloos. Karin is mijn grootst hulp. Ze helpt me echt met alles. Maar ‘alles’ lijkt zo onwerkelijk. Gesprekken met begrafenisondernemers, mijn eigen kist uitkiezen; ik had het zonder haar niet gekund. Ik kan tijdens dit hele proces alleen maar denken aan het feit dat ze mijn lijf in de grond gaan stoppen en ik opgevreten zal worden door de onderkruipsels van deze aarde. Mijn prachtige lijf, het lijf dat me zoveel moois bracht is gewoon kapot. Het lijf dat me dingen liet voelen, zo mooi en puur, werkt nu niet meer mee.

We hadden het zo fijn samen, jij en ik. Vierentwintig jaar getrouwd en dat op zich is al een prestatie in deze tijd. Ik heb van elke minuut genoten en ik voel me intens verdrietig dat we er niet nog eens vierentwintig jaar aan vast kunnen plakken, maar het is al duizenden keren gezegd zelfs door de grootste der aarde: Aan alle mooie dingen komt een eind. En zo ook aan ons, mijn liefste.

Vierentwintig jaar huwelijk. Het meeste ervan zo mooi. Maar ook wij kenden slechte tijden. Ik staar al dagen naar onze trouw foto’s. Ik herinner me het me als de dag van gisteren en tranen blijven rollen. Toen we trouwden was ik zo jong en naïef. Ik geloofde in sprookjes. Ik geloofde in ons sprookje en ik heb nooit gedacht aan de problemen die we voor onze voeten zouden krijgen. Geldzorgen, werkproblemen, onze opvoedkundige verschillen, ouders en vrienden die we zouden verliezen, andere vrouwen.

En ik weet niet of dit nu het einde of het begin is, maar mijn gesprekken met Karin hebben me minder bang gemaakt voor de dood. Ik weet niet of er een hiernamaals is, want ik geloof dat mij leven is begonnen toen ik jou ontmoette en een leven zonder jou kan ik me niet voorstellen. Ik heb dus helemaal geen zin in een hiernamaals zonder jou. Ik wil niets zonder jou, want ik hou van jou met heel mijn kloppende hart. En als het stopt met kloppen houdt het nog steeds van alleen maar jou.

Dat is eruit. Ik hou van hem en alleen van hem. Ik hield van hem in onze goeie tijden en ik hield van hem in onze slechte tijden. Toen we financieel in de problemen zaten en toen ik er achter kwam dat hij een affaire had met die slet van zijn werk. Iets wat ik niet wil opbrengen, hoe boos me dat ook nog maakt. Ik wil het eigenlijk zo graag achter me laten.

Ik wil niet te romantisch klinken in deze brief. Ik weet dat jij daar niet zo van houdt, maar ik wil gewoon afscheid nemen van de man van mijn dromen en ik kan dat gewoon niet als ik je in de ogen kijk. Ik zou alleen maar huilen en geen woord over mijn lippen kunnen krijgen. Ik geef toe: ik huil nu ook en de woorden die ik nu typ, zien er vaag uit door mijn tranen heen. Maar tegen de tijd dat jij dit leest zijn alle tranen opgedroogd en zal het zout van mijn wangen verdwenen zijn.

Reacties

Iessie
Laatst aanwezig: 21 uren 10 min geleden
Sinds: 21 Apr 2015
Berichten: 81

Mooi en indringend geschreven. Ik hoop niet dat het autobiografisch is.

De ik uit jouw brief richt zich tot haar (of zijn?) geliefde en spreekt hem aan met jij, tweede persoon dus. Maar aan het eind wordt hij ineens even met hij aangesproken (derde persoon), waarna je vervolgens weer overgaat op jij (tweede persoon). Het stukje waarin de ik het in de derde persoon over haar geliefde heeft, hoort naar mijn inzien juist in de brief, juist omdat dat gedeelte zo puur en eerlijk is.
Of is dat gedeelte juist de gedachte van de ik en wil zij deze woorden niet opschrijven? In dat geval kun je misschien beter iets schrijven in de trant van:

Ik leg mijn pen neer en staar uit het raam. Ik ben blij dat deze woorden eruit zijn. Ik hou van hem en alleen van hem (...) Ik wil het eigenlijk zo graag achter me laten. Maar genoeg uit het raam gestaard nu. Ik moet verder met mijn brief. Ik pak de pen weer op en schrijf dat ik in deze brief niet te romantisch wil klinken. Ik weet dat jij daar niet zo van houdt...

Veel succes en plezier met schrijven.

InSpe
Laatst aanwezig: 6 weken 9 uren geleden
Sinds: 1 Feb 2015
Berichten: 41

Dag Evelien402,

Ik sluit me aan bij de opmerkingen van Lessie voor wat het gebruik van de tweede en derde persoon betreft.

Ik heb ook nog een opmerking.
Je schrijft : Ik heb er voor gezorgd dat deze brief 3 weken na mijn begrafenis op (nu nog) onze deurmat zal vallen. Op die manier zal de ergste pijn van mijn verlies wel gezakt zijn

en even verder schrijf je: en je pak voor de begrafenis heb ik gisteren opgehaald bij de wasserette en hangt klaar in de kast.

Deze twee zinnen gaan , volgens mij, niet samen want: Je zegt eerst dat de brief pas 3 weken NA de begrafenis op de deurmat zal vallen en daarna schrijf je dat het pak voor de begrafenis in de kast klaarhangt.

De begrafenis is toch al geweest als de brief binnenkomt? Dus daarom denk ik dat de zin m.b.t. het pak overbodig/onnodig is.

Maar verder vind ik dat je een prettige schrijfstijl hebt, al gebruik je , naar mijn smaak, wel vaak het woordje EN. Misschien iets om op te letten bij een – eventuele - herschrijving/aanpassing?

In ieder geval heb ik je stukje graag gelezen.

Groetjes
InSpe

Een woordenboek is de enige paats waar succes voor werk komt

Annette Rijsdam
Laatst aanwezig: 9 uren 16 min geleden
Sinds: 26 Jan 2017
Berichten: 98

Hoi Evelien,

aangrijpend stukje om te lezen. Ook hele sterke beelden, bijvoorbeeld dat het hart als het stopt met kloppen nog steeds zal houden van haar man.

Je geeft aan dat het een brief aan haar geliefde is waar haar gedachtes doorheen lopen. Dat had wel iets duidelijker gemogen. Zoals hierboven al is aangegeven door gebruik van derde persoon en tweede persoon en ook door tijd.

Ook zal je misschien het gedeelte aan haar grote liefde wat persoonlijker kunnen maken. Nu is het best wel algemeen. Een goed huwelijk met de ups and downs van het leven. Misschien kun je er iets specifieks uit halen van hun leven samen. Dat ene bijzondere moment, die troostende woorden die hij ooit zei, dat bepaalde gevoel etc waardoor de hp bleef geloven in hun huwelijk ondanks dat ze niet meer in sprookjes geloofd zoals vroeger.
Begrijp je wat ik bedoel?

Nog een paar kleine dingetje
- " Ik schrijf deze brief in mijn laatste
dagen en ik heb er voor gezorgd dat deze brief 3"
Persoonlijk zal ik de zin iets anders schrijven. Je schrijft de brief nu op dit moment, maar pas nadat je de brief hebt geschreven ga je ervoor zorgen dat hij gepost wordt toch?

- "Op die manier" (tweede zin). Dit verwijst naar het stuk ervoor. Maar dat betekend dat op de manier van nu schrijven en over 3 weken posten de ergste pijn laat zakken. Bedoel je niet dat je de brief pas na 3 weken laat bezorgen omdat je verwacht dat dan de ergste pijn wel gezakt is?

- "Voor mijn overgang". Voor iemand die niet echt zeker is van een leven na de dood is dit best een (spiritueel) beladen zin. Voor mijn sterven past denk beter. Daar is ze immers het meeste mee bezig. Het begraven worden en afbraak van haar lichaam.

- " Met de pen in mijn hand [...] ik huil nu ook en de woorden die ik typ, zien er vaag uit door mijn tranen heen".
Het schrijven en typen valt op, maar ik denk dat woorden vervagen door de tranen heen. Als ze er vaag uitzien, gebruik je misschien een gek lettertype smile.

Succes met schrijven.

Jouw verhaal laten bespreken in Schrijven Magazine?

Stuur het in voor Tekstuur Proza!  Meer informatie vind je in Schrijven Magazine.

Word nu abonnee!
Like Schrijven Online op Facebook!

Like Schrijven Online op Facebook!

Vind ik leuk!
Verkoopt jouw boekhandel Schrijven Magazine?

Benieuwd of jouw boekhandel of kiosk Schrijven Magazine verkoopt? Zoek het op in de storelocator...

Zoek een verkooppunt
Lees Geschiedenis Magazine

Lees Geschiedenis Magazine. Profiteer van de prima aanbieding.

Korting én cadeaus!