Start » Proeflezen » [kort verhaal] Dode school

[kort verhaal] Dode school

Door: Anonieme schrijfster
Op: 22 december 2016

Hoi,

Ik wil graag mijn naam anoniem houden, ik ben een meisje van14 jaar oud.
Dit is een probeersel, ik weet ook niet of het goed is. Ik sta open voor kritiek:)
Ik zou graag willen weten wat ik allemaal beter kan doen.

Ik hoop dat jullie het leuk vinden! Veel leesplezier denk ik smile
(ik ben nieuw op deze site dus ik snap nog niet hoe alles werkt)

Reacties

Yrret
Laatst aanwezig: 8 uren 19 min geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 4904
Anonieme schrijfster schreef:

Ik sta open voor kritiek:)
Ik zou graag willen weten wat ik allemaal beter kan doen.

Je kan beginnen het gehele fragment te herschrijven. Te schrappen - maar niet alles. Er zijn een paar taalfouten. En nog wat 'dingetjes' die een 14-jarig meisje beslist beter zou mogen/kunnen weten dan ik.

Voorbeelden;

Anonieme schrijfster schreef:

Ik voel mijn hart ik mijn keel bonzen als ik Anna negers meer zie.

Ik kocht kortgeleden een doos negerzoenen.

Anonieme schrijfster schreef:

Dit is duidelijk het geluid van een geweer.

Het doet mij goed dat meisjes in/op het voortgezet onderwijs dit weten.

Anonieme schrijfster schreef:

Ellen springt tevoorschijn aan het einde van het gangpad.Ze rent zo hard als ze kan mijn richting op. Haar donker bruine haar vliegt in de lucht, en deinst op en neer. Haar donkere ogen staan op het punt om in huilen uitgebarsten.Ze is zo dichtbij me. Ze is er bijna. Om de hoek verschijnt een zwart figuur. Hij richt zijn wapen op Ellen. Ik hap naar adem. Hij schiet. Ellen gilt. Ik zie een traan over haar wang rollen. Ik weet niet wat er gebeurd. Alles draait. Tegelijkertijd staat de tijd stil. Ik hoor een schot. Ik werp mijn blik af naar de grond. Ik grijp me vast aan de deurklink van het openstaande lokaal. Mijn knieën knikken. Als ik weer kijk zie ik Ellen languit op de grond liggen.Happend naar zuurstof rollen de tranen over mijn wangen. Ik zak door mijn knieën op de koude grond.

Wat?Waar is mijn spatiebalk gebleven?Ik zag het net nog zitten.Maar nu is het weg.

Anonieme schrijfster schreef:

Ellen springt tevoorschijn aan het einde van het gangpad.
Ze rent zo hard als ze kan mijn richting op.
Haar donker bruine haar vliegt in de lucht, en deinst op en neer.
Haar donkere ogen staan op het punt om in huilen uitgebarsten.
Ze is zo dichtbij me.
Ze is er bijna.
Om de hoek verschijnt een zwart figuur.
Hij richt zijn wapen op Ellen.
Ik hap naar adem.
Hij schiet.
Ellen gilt.
Ik zie een traan over haar wang rollen.
Ik weet niet wat er gebeurd.
Alles draait.
Tegelijkertijd staat de tijd stil.
Ik hoor een schot.
Ik werp mijn blik af naar de grond.
Ik grijp me vast aan de deurklink van het openstaande lokaal.
Mijn knieën knikken.
Als ik weer kijk zie ik Ellen languit op de grond liggen.
Happend naar zuurstof rollen de tranen over mijn wangen.
Ik zak door mijn knieën op de koude grond.

Een klein beetje schrappen;

Ellen rent zo hard als ze kan mijn richting op. Om de hoek verschijnt een zwart figuur. Hij schiet. Ik zak door mijn knieën op de koude grond.

Nu is het iets anders - maar wel net zo - of meer - spannend.

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

Boek schrijven? Lees Schrijven Magazine!

Lees het komende nummer van Schrijven Magazine. Word vóór maandag 27 maart 16.00 u....

Profiteer nu!
Jouw verhaal laten bespreken in Schrijven Magazine?

Stuur het in voor Tekstuur Proza!  Meer informatie vind je in Schrijven Magazine.

Word nu abonnee!
A A N B I E D I N G Schrijven Magazine

1 jaar voor slechts € 26,50 én 3 cadeaus!

Profiteer nu!
In ieder nummer van Schrijven Magazine: schrijftips van Gouden Griffel-winnaar

In ieder nummer van Schrijven Magazine: schrijftips van Gouden Griffel-winnaar Mireille Geus!...

Word nu abonnee!