Start » Proeflezen » [kort verhaal] */a Vakantiesfeer ... ontmoeting

[kort verhaal] */a Vakantiesfeer ... ontmoeting

Door: marlie
Op: 20 april 2017

Een fragment dat wel of niet in het geheel zal passen. Tegenwoordig schrijf ik meer voor het plezier van schrijven.

Het komt erop neer dat ik een beeld wil schetsen van Julies werk, waarvan ik niet weet tot hoever ik daarover in detail moet treden.

"Als" het zou gebruikt worden, kunnen jullie me vertellen
of het niet kinderachtig is opgesteld
of ik te veel in detail treed (het verdwenen meisje zal verder niet meer in het verhaal terugkomen, waardoor mss zelfs het geheel kan gewist worden, wegens overbodige personages, maar dat tot daar aan toe. Het zet me dan weer aan het denken voor andere zaken)
of ik sneller tot een ontmoeting moet overgaan (want een klein stukje moet nog volgen)

Vlotheid, taalfouten, overbodigheden, dubbele vermeldingen, ...
Hoe komt het geheel over?
Is het te Vlaams?

TiPS?

Elke andere fb

Fragment: 

‘ … 18, 19, … ‘
Julies vinger bleef in de lucht hangen. Geweldig. Inwendig vloekte ze, ze miste iemand en ze had al een idee wie. Tussen de blozende kindergezichtjes zocht ze naar een spring-in-‘t-veld met twee brave vlechten en ogen vol ondeugende schittering. Jessie. Dat kind kon er wat van om op de geschikte momenten te verdwijnen.
‘Saar, heb jij toevallig Jessie gezien?’ vroeg ze haar collega, van wie het klasje al in de rij stond. Saar spande een schoenveter aan van haar jongste leerling en stond op, ondertussen een mutsje rechttrekkend van een leerlinge, tot jolijt van de anderen.
‘Nee. Heb je wel goed geteld, Julie?’
Soms was Saar er echt niet bij. Tellen kon Julie wel, aftrekken ook. Alleen deed ze niet graag aan minderingen als de klasjes samen op uitstap gingen. Uitstappen waren leuk, de leerlingen bleven meestal in groep - op een uitzondering na - en ’s avonds vroeg ze zich steeds af waarom ze bekaf was.
‘Als je haar ziet, laat het me weten,’ mopperde ze zachtjes, toen ook Saar haar ogen liet gaan over Julies klasje. Zowel Saar als Julie kenden elkaars leerlingen van naam en gezicht.
‘Nee,’ stelde Saar vast. Haar mondhoeken vertrokken. ‘Waar heb je haar voor het laatst gezien? Blijven staan, jullie,’ richtte ze zich naar het rumoer.
Er was beweging gekomen in haar rij. Dat was te verwachten met zes tot zevenjarigen. De vermoeidheid van de voorbije dag kon van hen af glijden met een koekje en een drankje, zodat ze met vernieuwde energie van start konden gaan.
Julie overliep in gedachten de route, de apenkooien, de roofvogels, de dolfijnenshow. Jessie was er toen nog. Kletsnat, dat wel, toen ze op de eerste rij achter de reling zat en de zeehonden haar verrukten met hun balspel.
‘Misschien is ze bij de kiosk blijven staan.' Het idee kwam in haar op. De kinderen waren ontgoocheld dat daar te weinig tijd was doorgebracht, maar de tijd was om.
'Luister, Saar, ik ren naar daar. Hou een oogje in het zeil, en laat me iets horen als ze opduikt.’ Ze tikte tegen haar mobiel en stormde weg, haar ergernis verbijtend.

In een oogopslag had ze het gezien. Jessie was nergens te bespeuren. De berisping die ze in gedachten had bij het vinden van Jessie, maakte plaats voor paniek. Rustig blijven, ze zal vast wel ergens zijn, sprak ze zichzelf moed in. Haar ademhaling werd zwaar.
‘Heeft u soms een meisje gezien, ongeveer zo groot,’ ze wees met haar hand tot net boven haar heup. Terwijl ze nog bezig was met Jessie verder te omschrijven, schudde de vrouw van de kiosk reeds het hoofd.
‘’t Spijt me, nee. Misschien dat de bewaking iets gezien heeft.’ De vrouw keek alsof ze er niet veel van geloofde dat die mannen tot iets in staat waren, laat staan een kind terugvinden.
‘Ik ben verantwoordelijk voor dat meisje,’ hield Julie haar voor. ‘Het is niet meer dan normaal dat ik navraag doe, en we waren hier het laatst.’ De vrouw keek haar verveeld aan en was opgelucht toen een klant haar aandacht opeiste.
Buiten liep ze naar twee zaaltoezichters, die haar op geen enkele wijze konden helpen. Dezelfde verveling en het identieke schouderophalen als bij de shophoudster, daar hield de samenwerking op.
Wat een leuk gezelschap, dacht Julie, hopelijk vieren die geen Kerstmis samen.

Reacties

Annette Rijsdam
Laatst aanwezig: 8 uren 40 min geleden
Sinds: 26 Jan 2017
Berichten: 92

Hoi Marlie,

even voor het beeld. Vindt Julie het meisje weer terug (is dat de ontmoeting) of blijft ze vermist? (in dat geval lijkt me het geen overbodige personage).
Om te zeggen of je teveel in detail treed is daarom moeilijk te zeggen. Je zet Julie in ieder geval neer als een betrokken docent met gevoel voor humor.
Kinderachtig vond ik het niet en in dit stukje stond er weinig overbodige informatie. Eerder over gaan tot een ontmoeting, welke dat ook zal zijn, is dan niet nodig.

Een paar kleine dingen nog

"geschikt moment om te verdwijnen."
Bewuste woordkeus? Haar verdwijning is op het juiste moment? En ze verdween altijd op het juiste moment?

"Kletsnat, dat wel, toen ze op de eerste rij achter de reling zat en de zeehonden haar verrukten met hun balspel"
Deze zin kan opgedeeld worden in meerdere zinnen. Zodat de lezer weet dat ze bij de dolfijnenshow er nog wel was. Dat ze kletsnat was en hoe dat kwam.

'zaaltoezichters'. Ik had het idee dat ze buiten in een dierentuin waren. Maar misschien had ik dat verkeerd geïnterpreteerd.

twee keer glij je een beetje af in je alinea. Je begint met het ene maar eindigt met iets anders. Wat is het belangrijkste voor je lezer om te weten?
Het gaat om de volgende alinea's

1. Soms was Saar er echt niet bij. Tellen kon Julie wel, aftrekken ook. Alleen deed ze niet graag aan minderingen als de klasjes samen op uitstap gingen. Uitstappen waren leuk, de leerlingen bleven meestal in groep - op een uitzondering na - en ’s avonds vroeg ze zich steeds af waarom ze bekaf was.

2. Er was beweging gekomen in haar rij. Dat was te verwachten met zes tot zevenjarigen. De vermoeidheid van de voorbije dag kon van hen af glijden met een koekje en een drankje, zodat ze met vernieuwde energie van start konden gaan.

Ben wel benieuwd nu naar de ontmoeting smile

marlie
Laatst aanwezig: 11 uren 40 min geleden
Sinds: 29 Okt 2015
Berichten: 1044

Goede morgen Annette,

Het meisje komt verder niet meer voor in het verhaal, maar wordt teruggevonden.

Ha, nee, dat geschikte is niet goed uitgewerkt, zie ik nu, 'het meest ongeschikte moment,' daar komt het op neer.

Ik bekijk de kletsnatte zin, in voorafgaande zin is al duidelijk dat Jessie er nog was; herhaling is onnodig.

In aangehaalde alinea 1, is ze 's avonds bekaf omdat het toch inspanning vraagt; het constante overzicht houden, zorgen dat iedereen meeloopt, geen achterblijvers dus, zie je? Of spreekt dat tegen dat de kinderen meestal in groep bleven?

In 2, kinderen zijn moe als ze naar huis gaan, ze zitten, eten en drinken wat. Na deze zijn ze weer levendig genoeg om bvb naar de speeltuin te gaan.

Dank voor het lezen en reageren

He who knows others is wise. He who knows himself is enlightened.
'When in doubt, have a man come in with his gun' (Raymond Chandler)

Nyctea
Laatst aanwezig: 2 dagen 18 uren geleden
Sinds: 5 Jul 2016
Berichten: 18

- of het niet kinderachtig is opgesteld
Nee, helemaal niet. Het hoofdpersonage komt over als een volwassen, jonge vrouw.

- of ik te veel in detail treed (het verdwenen meisje zal verder niet meer in het verhaal terugkomen, waardoor mss zelfs het geheel kan gewist worden, wegens overbodige personages, maar dat tot daar aan toe. Het zet me dan weer aan het denken voor andere zaken)
Als de verdwijning ook maar enigszins belang heeft voor je verhaal, al is het maar wat betreft de gevolgen voor Julie, dan vind ik dit niet te gedetailleerd. Je hebt nu eenmaal opbouw nodig naar de schrikreactie 'oei, ik ben er eentje kwijt'.

- of ik sneller tot een ontmoeting moet overgaan (want een klein stukje moet nog volgen)
Sneller tot de ontmoeting die je nog moet beschrijven, bedoel je? Ik had niet het gevoel dat dit een heel lang stuk was, dus voor mij ligt het tempo wel goed zo.

- algemene indruk
Het komt in het algemeen over als een vlot verhaal, met humor. Dit stukje voelt vrij luchtig, maar afhankelijk van wat er volgt, kun je nog richting drama/spanning of luchtig blijven.

- tips
Constructies als 'richtte ze zich naar het rumoer.' (die 'richtte') en 'stelde Saar vast' maken een tekst snel een beetje stroef. In de meeste gevallen is 'zei' prima.
De meeste van je zinnen lopen goed, maar soms zit er een hele lange tussen (vb. 'Saar spande een schoenveter aan van haar jongste leerling en stond op, ondertussen een mutsje rechttrekkend van een leerlinge, tot jolijt van de anderen.'). Als je die splitst, komt dat het leesgemak ten goede.

- te Vlaams?
Als ik er specifiek op let, dan klinkt het wel Vlaams, maar het springt voor mij dus niet naar voor. Ik ben weliswaar zelf Vlaamse, het zou een Nederlander misschien sneller opvallen.

marlie
Laatst aanwezig: 11 uren 40 min geleden
Sinds: 29 Okt 2015
Berichten: 1044

Dank je Nyctea, we zijn hier zo gewoon om ons naar het Nederlandse publiek te richten, dat we onze eigen taal nog zouden vergeten, lol.

Wat je tips betreft, zei is het meest neutrale, dat wel.

Leest dit beter?

‘Nee,’ zei Saar tenslotte. Haar mondhoeken vertrokken. ‘Waar heb je haar voor het laatst gezien? Blijven staan, jullie.’ Ze draaide zich om en schudde het hoofd wat afdoende effect had op het rumoer en de beweging bij haar leerlingen.
Het was moeilijk om zes tot zevenjarigen lang te laten stilstaan.

He who knows others is wise. He who knows himself is enlightened.
'When in doubt, have a man come in with his gun' (Raymond Chandler)

Volkskrant looft Schrijven Magazine

In een stuk getiteld: 'Schrijven Magazine, omdat iedereen schrijver wil worden'.

Lees meer
Lees hier hoe het werkt!

en krijg zelf een cadeau!

Lees hier hoe het werkt!
Geef Schrijven Magazine cadeau! (Beeld: SXC)

Geef Schrijven Magazine cadeau!
(en krijg zelf ook een presentje) 

Bestel nu!
Verkoopt jouw boekhandel Schrijven Magazine?

Benieuwd of jouw boekhandel of kiosk Schrijven Magazine verkoopt? Zoek het op in de storelocator...

Zoek een verkooppunt