Start » Proeflezen » [kinderverhaal] School

[kinderverhaal] School

Door: Arjen Pennist
Op: 5 januari 2017

Is het een volwaardig verhaal? Is het goed leesbaar? Is het hp duidelijk aanwezig?

Fragment: 

Het was zijn eerste schooldag. Bas zat achterop de fiets en hield zijn benen ver van de spaken, omdat hij er eens een keer met zijn voet tussen had gezeten.

Hij sprong toen achterop en wankelde; zijn ene voet kwam tussen de spaken. Zijn moeder schrok en stapte af om zijn voet uit de spaken te bevrijden. Zijn schoen was kapot en ze moesten lopend naar huis omdat het achterwiel van de fiets beschadigd was.

Ze fietsten door de straten richting school. Ze moesten door de oude wijk niet ver van school. Veel kinderen uit deze buurt, die wat ouder waren, liepen zonder hun ouders naar school. Bas woonde in de nieuwe wijk en daardoor te ver van school. Zijn oudere broer ging wel zelf naar school. Hij had een fiets voor zijn verjaardag gekregen.

Op schoolplein was het druk met moeders en kinderen. Zijn moeder zette haar fiets in de fietsenstalling. Het was een oude school. Maar volgens zijn moeder had de school een goede reputatie.

De juffen wachtten in de hal om de kinderen op te vangen. Bas moest naar juf Jolanda. Dat was meegedeeld in een brief die ze via de post een week geleden hadden ontvangen.

Het klaslokaal waar Bas moest zijn was op de tweede verdieping. Hij koos een tafeltje midden in de klas. Hij vond het te spannend om helemaal vooraan te zitten. De mevrouw die stond te praten met zijn moeder moest de juf zijn. Hij had van zijn oudere broer gehoord dat de meeste juffen leuk waren, maar soms ook streng konden zijn. Zijn broer had eens een brief van zijn juf mee naar huis gekregen omdat hij niet genoeg zijn best deed. En moeder met hem moest oefenen. Bas wilde alleen maar zijn best doen; dat had hij zijn moeder beloofd.

Er stonden kasten vol met schriften en schrijfgerei. Het zwarte bord kende hij van thuis, zijn vader had een plek in de woonkamer vrij gemaakt voor zo’n bord zodat hij erop konden schijven of tekenen.

De moeders die bij het tafeltje van hun kind stonden, moesten op aandringen van juf het lokaal verlaten. Zijn moeder gaf hem nog even een kus en nam afscheid van hem.

Naast hem zat Tim een jongetje die ook in de nieuwe wijk woonde. Zijn moeder was gescheiden en alcoholiste. Hij wist niet zo goed wat dat inhield maar moest iets zijn wat niet goed was.

‘Goede morgen, ik ben juf Jolanda.’ Zei ze met een zekere flair in haar donker rode mantelpakje. ‘Ik ga jullie het komende jaar les geven. ik zou het leuk vinden als jullie iets vertellen over je zelf.’ Bas schrok een beetje hij kende nog niet alle woorden die hij graag zou willen gebruiken.

Juf nam plaats achter haar tafel en vroeg ‘Kunnen jullie je naam zeggen, Ik begin hier vooraan hoe heet jij?’ En terwijl de kinderen een voor een hun naam noemde, keek juf in een schriftje en maakten aantekeningen.

Nadat juf alle namen had genoteerd vroeg ze: ‘wie kan zijn naam al schrijven?’ Een vijf kinderen staken hun vinder op, waaronder Bas. ‘Goed,’ zei juf en ze liep langs alle tafeltjes en lag op elk tafeltje een vel papier met potlood. ‘Jullie mogen nu beginnen.’ Alle kinderen bogen zich over het vel papier en probeerde hun naam te schrijven. Bas was al snel klaar en deed zijn armen over elkaar. Hij keek met vol bewondering naar juf, die alle namen van de kinderen op het bord schreef.

Toen de kinderen klaar waren met schrijven deelde juf nog een vel papier uit waarom ze mochten tekenen. Aan het einde van de dag ging hij met volle tevredenheid naar huis en verheugde zich op de volgende schooldag.

Reacties

Yrret
Laatst aanwezig: 45 min 43 sec geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 4741
Arjen Pennist schreef:

Is het een volwaardig verhaal?

Neen, er is geen volwaardig eind.

Arjen Pennist schreef:

Aan het einde van de dag ging hij met volle tevredenheid naar huis en verheugde zich op de volgende schooldag.

Dit is een schoolvoorbeeld van een einde-verhaal-afraffel-zin.

Arjen Pennist schreef:

Is het goed leesbaar?

Neen, een enkele taalfout en een aantal opvallende interpunctiefouten vallen niet onder goed leesbaar.

Arjen Pennist schreef:

Naast hem zat Tim een jongetje die ook in de nieuwe wijk woonde.
Juf nam plaats achter haar tafel en vroeg ‘Kunnen jullie je naam zeggen, Ik begin hier vooraan hoe heet jij?’
Een vijf kinderen staken hun vinder op, waaronder Bas.
Bas schrok een beetje hij kende nog niet alle woorden die hij graag zou willen gebruiken.

Het totale verhaal leest uitermate stroef. Bijna zonder gevoel. Een locomotief verhaal zonder vrolijk getoeter. Ik zag de trein niet stilstaan en zeker niet stoppen. Geen overgangen - geen verrassingen - veel witregels - arm aan lidwoorden - en slechts een zeer mager vleugje humor dat waarschijnlijk zonder opzet - per ongeluk op het papier spetterde.

Arjen Pennist schreef:

Is het hp duidelijk aanwezig?

Wie is de hp?

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

Arjen Pennist
Laatst aanwezig: 1 uur 11 min geleden
Sinds: 6 Dec 2016
Berichten: 33

School

Het was zijn eerste schooldag. Bas zat achterop de fiets en hield zijn benen ver van de spaken, omdat hij er al eens een keer met zijn voet tussen had gezeten.
Hij sprong toen achterop en wankelde; zijn ene voet kwam tussen de spaken. Zijn moeder schrok en stapte af om zijn voet uit de spaken te bevrijden. Zijn schoen was kapot en ze moesten lopend naar huis, omdat het achterwiel van de fiets beschadigd was.
Ze fietsten door de straten richting school. Ze moesten door de oude wijk niet ver van school. Veel kinderen uit deze buurt, die wat ouder waren, liepen zonder hun ouders naar school. Bas woonde in de nieuwe wijk en daardoor te ver van school. Zijn oudere broer, ging wel zelf naar school. Hij had een fiets voor zijn verjaardag gekregen.
Op schoolplein was het druk met moeders en kinderen. Bas vond het wel spannend zo de eerste keer naar school. Zijn moeder zette haar fiets in de fietsenstalling. Het was een oude school. Maar volgens zijn moeder had de school een goede reputatie.
De juffen wachtten in de hal om de kinderen op te vangen. Bas moest naar juf Jolanda. Dat was meegedeeld in een brief, die ze via de post een week geleden hadden ontvangen.
Het klaslokaal waar Bas moest zijn, was op de tweede verdieping. Hij koos een tafeltje midden in de klas. Hij vond het te spannend om helemaal vooraan te zitten. De mevrouw die stond te praten met zijn moeder, moest de juf zijn. Hij had van zijn oudere broer gehoord, dat de meeste juffen leuk waren, maar soms ook streng konden zijn. Zijn broer had eens een brief van zijn juf mee naar huis gekregen, omdat hij niet genoeg zijn best deed. En moeder met hem moest oefenen. Bas wilde alleen maar zijn best doen; dat had hij zijn moeder beloofd.
Er stonden kasten vol met schriften en schrijfgerei. Het zwarte bord kende hij van thuis, zijn vader had een plek in de woonkamer vrij gemaakt voor zo’n bord, waar hij op kon schijven of tekenen.
De moeders die bij het tafeltje van hun kind stonden, moesten op aandringen van juf, het lokaal verlaten. Zijn moeder gaf hem nog even een kus en nam afscheid van hem. Hij zag dat moeder een traan liet, waardoor hij ook een beetje moest huilen.
Naast hem zat Tim een jongetje die ook in de nieuwe wijk woonde. Zijn moeder was gescheiden en alcoholiste. Hij wist niet zo goed wat dat inhield maar moest iets zijn wat niet goed was.
‘Goede morgen, ik ben juf Jolanda.’ zei ze met een zekere flair, in haar donker rode mantelpakje. ‘Ik ga jullie het komende jaar les geven. Ik zou het leuk vinden als jullie iets vertellen over je zelf.’ Bas schrok een beetje, hij kende nog niet alle woorden die hij graag zou willen gebruiken.
Juf nam plaats achter haar tafel en vroeg: ‘Kunnen jullie je naam zeggen, Ik begin hier vooraan hoe heet jij?’ En terwijl de kinderen een voor een hun naam noemde, keek juf in een schriftje en maakten aantekeningen.
‘Wie kan zijn naam al schrijven?’ Vijf kinderen staken hun vinger op, waaronder Bas. ‘Goed,’ zei juf en ze liep langs alle tafeltjes en lag op elk tafeltje een vel papier met een potlood. ‘Jullie mogen nu je naam opschrijven.’ Bas boog zich over het vel papier en probeerde goed mogelijk zijn naam te schrijven. Hij was al snel klaar en deed zijn armen over elkaar en keek met vol bewondering naar juf, die alle namen van de kinderen op het bord schreef.
Hij zou ook, later als hij groot was, ook een juf willen zijn. Hij zou de kinderen dan zo goed mogelijk leren schrijven en lezen, net zoals zijn moeder dat bij hem had gedaan.
In de deuropening stonden al de moeders op hun kind te wachten. ‘Jullie hebben het heel goed gedaan.Tot morgen’ zei juf. En de kinderen zochten, manoeuvrerend tussen de tafeltjes, hun moeder. Hij liet, met volle trots, het vel papier zien waarop hij zijn naam had geschreven en zei: ‘het was heel leuk mam, juf heeft ook uit Nijntje voorgelezen.’
Samen op de fiets reden ze naar huis, Bas was heel trots op zich zelf en liet het vel papier de zelfde avond ook aan zijn vader zien, die heel trots op hem was.

Wie het niet probeert zal het nooit kunnen..

Yrret
Laatst aanwezig: 45 min 44 sec geleden
Sinds: 16 Jul 2012
Berichten: 4741
Arjen Pennist schreef:

In de deuropening stonden al de moeders op hun kind te wachten. ‘Jullie hebben het heel goed gedaan.Tot morgen’ zei juf. En de kinderen zochten, maneuvrerend tussen de tafeltjes, hun moeder. Hij liet, met volle trots, het vel papier zien waarop hij zijn naam had geschreven en zei: ‘het was heel leuk mam, juf heeft ook uit Nijntje voorgelezen.’
Samen op de fiets reden ze naar huis, Bas was heel trots op zich zelf en liet het vel papier de zelfde avond ook aan zijn vader zien, die heel trots op hem was.

Je neemt het herschrijven heel serieus. Het verhaal heeft nu een passend eind.

maneuvrerend = manoeuvrerend

Ooit protesteerde ik tegen het 'monopolie der oude heren'. Nu ben ik er zelf één.

froukje
Laatst aanwezig: 1 dag 10 uren geleden
Sinds: 4 Feb 2013
Berichten: 244

Hallo Arjen,

Wat het verhaal voor mij nog niet volwaardig maakt is het feit dat de situatie nogal onrealistisch is. Speelt het verhaal zich in de huidig tijd af? In elk geval zullen niet alle kinderen tegelijk hun eerste schooldag hebben. Je gaat naar school op het moment dat je 4 jaar wordt. In groep 1 zit je (in elk geval tegenwoordig) nog niet echt in rijen tafels naar een schoolbord te kijken, maar in een kringetje. En de juf zal een nieuweling vast wat extra aandacht geven. Waarschijnlijk is Bas z'n moeder en/of vader al een keer naar school geweest (al dan niet met Bas) om kennis te maken in plaats van een brief met de naam van de juf. Een kast vol schriften en schrijfgerei is vrij ongebruikelijk, aangezien je in groep 3 pas echt moet leren schrijven. Als eerste opdracht je naam schrijven is dan ook nogal een hoge verwachting van de juf.

Buiten de details die niet heel realistisch zijn, gebruik je soms ook wel moeilijke woorden voor een jongetje van 4. Alcoholist los je creatief op. Maar 'reputatie', 'flair', 'mantelpakje', 'schrijfgerei' en 'manoeuvrerend' vallen ook een beetje uit de toon.

Los daarvan is een eerste schooldag een leuk thema. En er zitten ook al veel mooie stukjes in je verhaal. De voet tussen de spaken, moeders die uit de klas moeten worden gestuurd, een beetje huilen omdat je je moeder ziet huilen, Bas die later juf wil worden en, mijn favoriet, 'hij kende nog niet alle woorden die hij graag zou willen gebruiken.'

Arjen Pennist
Laatst aanwezig: 1 uur 11 min geleden
Sinds: 6 Dec 2016
Berichten: 33

Schooldag 60’s

Het was zijn eerste schooldag. Bas zat achterop de fiets en hield zijn benen ver van de spaken, omdat hij er al eens een keer met zijn voet tussen had gezeten.
Hij sprong toen achterop en wankelde; zijn ene voet kwam tussen de spaken. Zijn moeder schrok en stapte af om zijn voet uit de spaken te bevrijden. Zijn schoen was kapot en ze moesten lopend naar huis, omdat het achterwiel van de fiets beschadigd was.
Ze fietsten door de straten richting school. Ze moesten door de oude wijk niet ver van school. Veel kinderen uit deze buurt, die wat ouder waren, liepen zonder hun ouders naar school. Bas woonde in de nieuwe wijk en daardoor te ver van school. Zijn oudere broer, ging wel zelf naar school. Hij had een fiets voor zijn verjaardag gekregen.
Op schoolplein was het druk met moeders en kinderen. Bas vond het spannend zo de eerste keer naar school. Zijn moeder zette haar fiets in de fietsenstalling. Het was een oude school. Maar volgens zijn moeder was het wel een goede school.
De juffen wachtten in de hal om de kinderen op te vangen. Bas moest naar juf Jolanda. Dat was meegedeeld in een brief, die ze via de post een week geleden hadden ontvangen.
Het klaslokaal waar Bas moest zijn, was op de tweede verdieping. Hij koos een tafeltje midden in de klas. Hij vond het te spannend om helemaal vooraan te zitten. De mevrouw die stond te praten met zijn moeder, moest de juf zijn. Hij had van zijn oudere broer gehoord, dat de meeste juffen leuk waren, maar soms ook streng konden zijn. Zijn broer had eens een brief van zijn juf mee naar huis gekregen, omdat hij niet genoeg zijn best deed. En moeder met hem moest oefenen. Bas wilde alleen maar zijn best doen; dat had hij zijn moeder beloofd.
Er stonden kasten vol met schriftjes en potloden. Het zwarte bord kende hij van thuis, zijn vader had een plek in de woonkamer vrij gemaakt voor zo’n bord, waar hij op kon schijven of tekenen.
De moeders die bij het tafeltje van hun kind stonden, moesten op aandringen van juf, het lokaal verlaten. Zijn moeder gaf hem nog even een kus en nam afscheid van hem. Hij zag dat moeder een traan liet, waardoor hij ook een beetje moest huilen.
Naast hem zat Tim, een jongetje die ook in de nieuwe wijk woonde. Zijn moeder was gescheiden en alcoholiste. Hij wist niet zo goed wat dat inhield, maar moest iets zijn wat niet goed was.
‘Goede morgen, ik ben juf Jolanda.’ zei ze vlot, in haar donker rode kleding. ‘Ik ga jullie het komende jaar les geven. Ik zou het leuk vinden als jullie iets vertellen over je zelf.’ Bas schrok een beetje, hij kende nog niet alle woorden die hij graag zou willen gebruiken.
Juf nam plaats achter haar tafel en vroeg: ‘Kunnen jullie je naam zeggen, Ik begin hier vooraan hoe heet jij?’ En terwijl de kinderen een voor een hun naam noemde, keek juf in een schriftje en schreef er wat in.
‘Wie kan zijn naam al schrijven?’ Vijf kinderen staken hun vinger op, waaronder Bas. ‘Goed,’ zei juf en ze liep langs alle tafeltjes en lag op elk tafeltje een vel papier met een potlood. ‘Jullie mogen nu je naam opschrijven.’ Bas boog zich over het vel papier en probeerde goed mogelijk zijn naam te schrijven. Hij was al snel klaar en deed zijn armen over elkaar en keek met vol bewondering naar juf, die alle namen van de kinderen op het bord schreef.
Hij zou, later als hij groot was, een meester willen zijn. Hij zou de kinderen dan zo goed mogelijk leren schrijven en lezen, net zoals zijn moeder dat bij hem had gedaan.
In de deuropening stonden al de moeders op hun kind te wachten. ‘Jullie hebben het heel goed gedaan.Tot morgen’ zei juf. En de kinderen zochten, snel tussen de tafeltjes door, hun moeder. Hij liet, met volle trots, het vel papier zien waarop hij zijn naam had geschreven en zei: ‘Het was heel leuk mam, juf heeft ook uit De Kameleon voorgelezen.’
Samen op de fiets reden ze naar huis, Bas was heel trots op zich zelf en liet het vel papier de zelfde avond ook aan zijn vader zien, die heel trots op hem was.

Wie het niet probeert zal het nooit kunnen..

Arjen Pennist
Laatst aanwezig: 1 uur 11 min geleden
Sinds: 6 Dec 2016
Berichten: 33
froukje schreef:

Hallo Arjen,

Wat het verhaal voor mij nog niet volwaardig maakt is het feit dat de situatie nogal onrealistisch is. Speelt het verhaal zich in de huidig tijd af? In elk geval zullen niet alle kinderen tegelijk hun eerste schooldag hebben. Je gaat naar school op het moment dat je 4 jaar wordt. In groep 1 zit je (in elk geval tegenwoordig) nog niet echt in rijen tafels naar een schoolbord te kijken, maar in een kringetje. En de juf zal een nieuweling vast wat extra aandacht geven. Waarschijnlijk is Bas z'n moeder en/of vader al een keer naar school geweest (al dan niet met Bas) om kennis te maken in plaats van een brief met de naam van de juf. Een kast vol schriften en schrijfgerei is vrij ongebruikelijk, aangezien je in groep 3 pas echt moet leren schrijven. Als eerste opdracht je naam schrijven is dan ook nogal een hoge verwachting van de juf.

Buiten de details die niet heel realistisch zijn, gebruik je soms ook wel moeilijke woorden voor een jongetje van 4. Alcoholist los je creatief op. Maar 'reputatie', 'flair', 'mantelpakje', 'schrijfgerei' en 'manoeuvrerend' vallen ook een beetje uit de toon.

Los daarvan is een eerste schooldag een leuk thema. En er zitten ook al veel mooie stukjes in je verhaal. De voet tussen de spaken, moeders die uit de klas moeten worden gestuurd, een beetje huilen omdat je je moeder ziet huilen, Bas die later juf wil worden en, mijn favoriet, 'hij kende nog niet alle woorden die hij graag zou willen gebruiken.'

Dankjewel Froukje, voor je prettige feedback. (het zou mooi zijn, als iedereen het op jouw manier zou doen)
Ik heb jouw suggesties begrepen en verwerkt in het verhaal. Ik heb hiervan veel geleerd dankjewel.

Wie het niet probeert zal het nooit kunnen..

marlie
Laatst aanwezig: 18 uren 55 min geleden
Sinds: 29 Okt 2015
Berichten: 868

Leuk en vrij goed leesbaar verhaaltje. Komt er een vervolg?

Dit stukje:
'Hij sprong toen achterop en ... tot en met ... het achterwiel van de fiets beschadigd was.' Zou ik weglaten. Dit is iets wat gebeurd is een tijd voor de eerste schooldag.

Froukje heeft al veel duidelijk gesteld wat 4-jarigen kunnen of niet kunnen. Hun naam schrijven op die leeftijd is echt uitzonderlijk, dat er 5 lln zijn is dus veel.
Iets anders: een kind van 4 kijkt niet naar de kleding van hun juf, wat of welke kleur ze dragen, maar eerder naar hun gezicht, hun ogen. Juf is lief, heeft krullen, lacht graag, leest graag voor, kan grappige mannetjes tekenen ... zijn dingen die ze thuis vertellen.

Verder ligt zijn interesse bij de klasgenootjes. Is Bas verlegen, trekt hij zich terug? Of is hij een sociaal kereltje? De meeste 4-jarigen stellen nog geen grenzen, discrimineren niet (of het zou er van thuis uit ingestampt zijn). Laat de juf hen een tekening maken van de vakantie, potlood, vingerverf gebruiken. En wat is er te beleven op de speelplaats?

Probeer vermelde dingen te gebruiken, want als ik je tekst herlees begint de dag met een praatje, schrijven ze hun naam en is de eerste schooldag al gedaan.

He who knows others is wise. He who knows himself is enlightened.
'When in doubt, have a man come in with his gun' (Raymond Chandler)

Arjen Pennist
Laatst aanwezig: 1 uur 11 min geleden
Sinds: 6 Dec 2016
Berichten: 33
marlie schreef:

Leuk en vrij goed leesbaar verhaaltje. Komt er een vervolg?

Dit stukje:
'Hij sprong toen achterop en ... tot en met ... het achterwiel van de fiets beschadigd was.' Zou ik weglaten. Dit is iets wat gebeurd is een tijd voor de eerste schooldag.

Froukje heeft al veel duidelijk gesteld wat 4-jarigen kunnen of niet kunnen. Hun naam schrijven op die leeftijd is echt uitzonderlijk, dat er 5 lln zijn is dus veel.
Iets anders: een kind van 4 kijkt niet naar de kleding van hun juf, wat of welke kleur ze dragen, maar eerder naar hun gezicht, hun ogen. Juf is lief, heeft krullen, lacht graag, leest graag voor, kan grappige mannetjes tekenen ... zijn dingen die ze thuis vertellen.

Verder ligt zijn interesse bij de klasgenootjes. Is Bas verlegen, trekt hij zich terug? Of is hij een sociaal kereltje? De meeste 4-jarigen stellen nog geen grenzen, discrimineren niet (of het zou er van thuis uit ingestampt zijn). Laat de juf hen een tekening maken van de vakantie, potlood, vingerverf gebruiken. En wat is er te beleven op de speelplaats?

Probeer vermelde dingen te gebruiken, want als ik je tekst herlees begint de dag met een praatje, schrijven ze hun naam en is de eerste schooldag al gedaan.

Dankjewel Marlie,
Ik ga het herschrijven en gebruik jouw suggesties
Bedank voor je reactie,

Arjen

Wie het niet probeert zal het nooit kunnen..

A A N B I E D I N G Schrijven Magazine

1 jaar voor slechts € 26,50 én 3 cadeaus!

Profiteer nu!
Like Schrijven Online op Facebook!

Like Schrijven Online op Facebook!

Vind ik leuk!
Schrijven Magazine: geen nummer meer missen?

Neem nu een abonnement op Schrijven Magazine! Profiteer van onze superaanbieding!

Profiteer nu!
Moleskine cadeau? Neem nu een abonnement op Schrijven Magazine!

Gratis Moleskine opschrijfboekje bij een abonnement op Schrijven Magazine!

Bestel nu!