Start » Proeflezen » [chicklit] Alles, behalve liefde.

[chicklit] Alles, behalve liefde.

Door: AnniixMandarijn
Op: 24 februari 2017

Hi,

Ik ben bezig met een nieuw verhaal, maar ik weet niet zo goed of mijn inhoud, spelling en zinsopbouw echt allemaal klopt.

Zouden jullie willen kijken of het een beetje klopt?

PS: Dit is niet alles van de proloog, de rest paste er namelijk niet meer in.

Fragment: 

Proloog;
Met grote passen liep ze het grote gebouw in. Ze had haast. Elk moment kon de hoofddirecteur van het bedrijf weer terugkomen, en ze had nog steeds niet de documenten in de computer verwerkt. Hij was een paar dagen op vakantie geweest en vandaag kwam hij weer terug.

De gang zat vol met snel wandelende mensen. Alles moest perfect zijn voordat hij er was. "Lydia, ik heb hier ene Jan Kozen aan de telefoon."

"Verbind maar door." Normaal was ze nooit zo gespannen, maar ze was al vaker vergeten om de documenten in te voeren en door te mailen. Waardoor ze in veel problemen terecht was gekomen. Na een tijdje was ze vaak weer op schema en kon ze minder gestrest verder met werken. "Lydia Davis, hoe kan ik U helpen?" Ze sprak via haar headset terwijl ze op adem kwam in de lift. "Ja, hallo? Met Jan Kozen. Ik had een afspraak staan voor vijfentwintig augustus, bij Max Verkiezelen." Snel bladerde ze door de agenda, die ze ondertussen uit haar schoudertas had gepakt. "Ja, ik zie het staan. Een afspraak over de gelduitgaven van het bedrijf."

"Die ja. Ik zou hem graag willen verplaatsen omdat op die dag mijn zoon gaat trouwen." De lift gaf een geluidje - als teken dat ze aangekomen was op de juiste verdieping - en gehaast liep ze naar haar kantoor. "Ah, gefeliciteerd. Ik zal kijken wanneer hij kan en zo snel mogelijk weer terugbellen. Naar waar zou U hem graag willen verplaatsen." Ze plofte op haar stoel en wisselde snel van bel-toestel. "Hartelijk dank," Ze pakte een pen uit haar pennenbak. Voorzichtig schoof ze de papieren op haar bureau weg, om ruimte te maken op haar bureau. "Graag twee weken eerder." Voor een moment bleef haar adem hangen in haar longen. "Twee weken eerder? Maar dat is helaas niet mogelijk meneer." Dit was nooit eerder gebeurt. Het was heel normaal als mensen hun afspraak wouden verzetten, maar naar voren schuiven is altijd al een moeilijk iets geweest. Gewoon omdat het bedrijf het altijd heel druk had, en het al moeilijk was om iets in te plannen wat over twee weken plaats ging vinden. "O. Dat is erg jammer. Want ik zou erg graag het geldprobleem met Max willen bespreken. Het is van belang, want als ik zo naar de statistieken kijk, wordt er flink veel geld uitgegeven. Meer dan dat we binnen halen."

"Meneer, ik snap heel goed dat het van belang is, maar zijn agenda is al helemaal vol gepland. Ik kan misschien wel kijken of er misschien een vergadering in deze twee weken wordt geannuleerd. Als dat zo is zal ik U terugbellen om een nieuwe afspraak te maken." Ze bladerde door haar agenda - eigenlijk die van Meneer Verkiezelen - en omcirkelde de data ‘s die nog leeg stonden, de week na de trouwerij van Meneer Kozen zijn zoon. "Dat klinkt goed. Tot ziens dan, mevrouw Davis."

"Tot ziens Meneer Kozen." Lydia nam een grootte hap lucht en terwijl ze haar computer opstartte zuchtte ze 'm weer uit. Tijdens het gesprek waren er flink wat minuten voorbijgegaan, die ze nu allemaal weer moest in gaan halen.

Snel pakte ze de bestanden erbij. Het ging over de financiering van het bedrijf. En zoals Meneer Kozen verteld had, hadden ze deze maand te veel geld uitgegeven. Er was zelfs een kans dat ze failliet zouden gaan. De getallen werden elke maand steeds hoger.

Misschien omdat ze dit elke maand moest doen, of misschien omdat ze haast had, maar alles ging als een speer in het Excel bestand.

"Dus, Lydia." Geschrokken keek ze op naar haar baas. De baas van ieder persoon in dit bedrijf. Max Verkiezelen. "Hoe zit het met de financiering.” Langzaam liep hij naar het bureau van Lydia. Hij wist wel dat ze de afgelopen minuten - toen hij nog niet bij haar was - snel alles in de computer had gezet. Max was het ondertussen al gewend van Lydia. En veel maakte het hem niet meer uit, want hij wist dat alles op tijd en keurig in het bestand terecht kwam. En uiteindelijk ook bij Jan Kozen, die het weer nakeek en naar de belasting stuurde. "Uh, goed." Max stond met een grijns voor haar, met zijn handen op het glazen bureau, en knikte er zachtjes bij. "Mooi. Zijn er nog telefoontjes geweest?"

Lydia keek even naar de agenda op haar bureau, voordat ze erin begon te bladeren. "Ja. Uw neef wou U dringend spreken, nu U weer terug bent. U moest zo snel mogelijk terugbellen." Met één hand ging hij door zijn haar, terwijl zijn ogen op de boezems van Lydia bleven hangen. Het was ook wel typisch Max, want hij was ook nog maar zesentwintig en hij was natuurlijk een jongen.

Reacties

Diana Silver
Laatst aanwezig: 35 min 1 sec geleden
Sinds: 8 Nov 2010
Berichten: 4296

Hoi Anniix,

Eén tip om je hele verhaal tienmaal meer 'echt' te maken: maak details specifiek.

Met grote passen liep ze het grote gebouw in. Ze had haast. Elk moment kon de hoofddirecteur van het bedrijf weer terugkomen, en ze had nog steeds niet de documenten in de computer verwerkt. Hij was een paar dagen op vakantie geweest en vandaag kwam hij weer terug.

De gang zat vol met snel wandelende mensen. Alles moest perfect zijn voordat hij er was. "Lydia, ik heb hier ene Jan Kozen aan de telefoon."

"Verbind maar door." Normaal was ze nooit zo gespannen, maar ze was al vaker vergeten om de documenten in te voeren en door te mailen. Waardoor ze in veel problemen terecht was gekomen.

Of:

Met grote passen liep ze de lobby in. Ze had haast. Elk moment kon de hoofddirecteur terugkomen, en ze had nog steeds niet de de functioneringsgesprekken in de computer verwerkt. Hij was een paar dagen naar Thailand geweest en vandaag kwam hij weer terug.

De gang zat vol met snel wandelende mensen. Heel de afdeling research and development moest perfect zijn voordat hij er was. "Lydia, ik heb hier ene Jan Kozen aan de telefoon."

"Verbind maar door." Normaal was ze nooit zo gespannen, maar ze was al vaker vergeten om communicatiestukken in te voeren en door te mailen. Waardoor ze een week lang boze blikken van haar collega's had moeten verduren.

Door dingen in te vullen; door een beetje effort te stoppen in de verbeeling, zal de setting overkomen als een echt bedrijf, in plaats van als een verzonnen decor.

Schrijven in poedervorm.

AnniixMandarijn
Laatst aanwezig: 5 weken 2 dagen geleden
Sinds: 26 Apr 2016
Berichten: 5
Diana Silver schreef:

Hoi Anniix,

Eén tip om je hele verhaal tienmaal meer 'echt' te maken: maak details specifiek.

Met grote passen liep ze het grote gebouw in. Ze had haast. Elk moment kon de hoofddirecteur van het bedrijf weer terugkomen, en ze had nog steeds niet de documenten in de computer verwerkt. Hij was een paar dagen op vakantie geweest en vandaag kwam hij weer terug.

De gang zat vol met snel wandelende mensen. Alles moest perfect zijn voordat hij er was. "Lydia, ik heb hier ene Jan Kozen aan de telefoon."

"Verbind maar door." Normaal was ze nooit zo gespannen, maar ze was al vaker vergeten om de documenten in te voeren en door te mailen. Waardoor ze in veel problemen terecht was gekomen.

Of:

Met grote passen liep ze de lobby in. Ze had haast. Elk moment kon de hoofddirecteur terugkomen, en ze had nog steeds niet de de functioneringsgesprekken in de computer verwerkt. Hij was een paar dagen naar Thailand geweest en vandaag kwam hij weer terug.

De gang zat vol met snel wandelende mensen. Heel de afdeling research and development moest perfect zijn voordat hij er was. "Lydia, ik heb hier ene Jan Kozen aan de telefoon."

"Verbind maar door." Normaal was ze nooit zo gespannen, maar ze was al vaker vergeten om communicatiestukken in te voeren en door te mailen. Waardoor ze een week lang boze blikken van haar collega's had moeten verduren.

Door dingen in te vullen; door een beetje effort te stoppen in de verbeeling, zal de setting overkomen als een echt bedrijf, in plaats van als een verzonnen decor.

------

Bedankt voor je tip smile Zal kijken hoe ik de tekst aan ga passen.

Annette Rijsdam
Laatst aanwezig: 1 min 44 sec geleden
Sinds: 26 Jan 2017
Berichten: 84

Hoi Anniix,

leuk om je stuk te lezen. Probeer inderdaad wel wat meer specifiek te zijn en wat meer te concentreren op detail. Heb je een bestaand bedrijf in gedachte?
Doordat je best veel wilt vertellen komt de tekst ook wat gehaast over. Nu ga je best snel en wil je alles uitlichten. Pik een paar belangrijke punten uit en vergroot deze misschien wat. Dan hoef je ook minder te vertellen.

Ik heb er even een paar puntjes uitgehaald waar ik mijn vraagtekens bij had.

"De gang zat vol met wandelende mensen". De lobby is inderdaad beter, maar 'zat vol met wandelende mensen', klinkt niet echt lekker.

Normaal was ze nooit zo gespannen, maar ze was al vaker vergeten om de documenten in te voeren en door te mailen. Waardoor ze in veel problemen terecht was gekomen. Na een tijdje was ze vaak weer op schema en kon ze minder gestrest verder met werken. --> Dit stuk hapert door de 'maar' en de tegenstrijdigheid in de volgende zin. Ze was gespannen omdat ze vaker deze fout had gemaakt en daardoor in de problemen was gekomen, maar alles kwam dan toch weer goed. Waarom was ze dan gespannen?

Uit je tekst begrijp ik een beetje dat Lydia best een pittige tante is, het type directie secretaresse die het bedrijf wel draaiend houdt. Maar zal ze dan echt zo schrikken van een afspraak die naar voren wordt gehaald?

Een man belt zijn afspraak over vier weken af omdat zijn zoon die dag gaat trouwen. Wist ie dat echt niet eerder?

Max is de hoofddirecteur. Haar baas en de baas van iedereen.
Dit is denk ook weer een beetje te globaal en weinig detail. De herhaling vind ik ook niet zo lekker lopen in de zin.

Succes met schrijven!

'leeghoofd'
Laatst aanwezig: 3 dagen 7 uren geleden
Sinds: 14 Nov 2016
Berichten: 139

Dag,

Er is al wat gezegd.

'Lydia, ik heb hier ene Jan Kozen aan de telefoon." "Verbind maar door."
Zinnen uit het niets. Zorg voor een zin, waar al melding wordt gemaakt vd headset. Zo vb 'Een klein tikje, toen hoorde ze door haar headset de stem van x.. die aan de balie werkte.'

Normaal was ze nooit zo gespannen, maar ze was al vaker vergeten om de documenten in te voeren en door te mailen.
Zoals gezegd, maar is een tegenstelling die hier niet past. 'Maar' vervangen door 'want'. Dat ze gespannen is, komt omdat het niet de eerste keer is dat ze iets vergeet.

'Hartelijk dank' kan ik niet plaatsen, waarom zegt ze dat tegen meneer Kozen?
Dan twee maal in dezelfde zin 'bureau' is overbodig.

'Hij wist wel dat ze de afgelopen minuten - toen hij nog niet bij haar was - snel alles in de computer had gezet. Max was het ondertussen al gewend van Lydia. En veel maakte het hem niet meer uit ...'
Je schrijft altijd vanuit haar ogen. Nu ga je plots op hem over. Schrap of herschrijf vanuit haar wat hij zou kunnen denken. Zo vb
Ze had hem niet zien aankomen. (Wat je nog niet vermeld had, want ze schrok toen op)
Haar baas moest het geweten hebben dat ze nog maar eens het invoeren vd documenten tot het laatste moment had uitgesteld. Hij moest het ondertussen al gewend zijn dat ze zo werkte. Reden tot klagen had Max niet, alles kwam keurig en op tijd in het bestand terecht.

Boezems? 1 lijkt me genoeg!

'Het was ook wel typisch Max, want hij was ook nog maar zesentwintig en hij was natuurlijk een jongen.'
Maak hier een andere zin van. 1/ 26 jaar en hoofddirecteur / CEO ve bedrijf lijkt me niet realistisch. 2/ een jongen. Je schrijft geen kinderverhaal over meisjes en jongens. Een man dus.

Herlees je tekst luidop.

Volg Schrijven Online op Twitter!

Volg Schrijven Online op Twitter!

Volg ons!
Alice, het literaire tijdschrift van Schrijven Magazine

Voortaan in iedere editie van Schrijven Magazine!

Lees meer
Moleskine cadeau? Neem nu een abonnement op Schrijven Magazine!

Gratis Moleskine opschrijfboekje bij een abonnement op Schrijven Magazine!

Bestel nu!

Intensieve online cursussen. Goed én betaalbaar!

Meer informatie