Start » Foto schrijfopdracht » Foto-schrijfopdracht #12

Foto-schrijfopdracht #12

Iedere zes weken kun je op basis van een foto een kort verhaal, gedicht of onderschrift verzinnen om kans te maken op een prijs.

De twaalfde editie is gesloten. 

De opdracht van de twaalfde  editie is: Schrijf een gedicht van maximaal 350 woorden over het brein, zijn mogelijkheden en beperkingen. Denk hierbij aan uitzonderlijke talenten, stoornissen of handicaps.

Met jouw verhaal maak je kans op het boek Lek hoofd van Haro Kraak. 

Zo werkt het

• Schrijf een zeer kort verhaal (max. 500 woorden) of gedicht op basis van het thema/opdracht en de bovenstaande foto. 
• Plaats jouw inzending in een reactie hieronder.
• Er wordt maar één reactie per deelnemer toegestaan. Meerdere of dubbele reacties worden verwijderd.
• Gelieve niet te reageren op andermans inzendingen.
• Iedereen met een Schrijven Online-profiel kan deelnemen. Nog geen profiel? Maak er hier één aan.
• Zes weken na plaatsing van de opdracht wordt door ons een winnaar gekozen. Dit wordt bekendgemaakt in een reactie, waarna de winnaar wordt gecontacteerd over de prijs.

De prijs: het boek Lek hoofd van Haro Kraak. 

We zijn benieuwd naar jullie gedichten!

Foto via pixabay 

Reacties

EenGedicht
Laatst aanwezig: 12 weken 4 dagen geleden
Sinds: 19 Okt 2016
Berichten: 0

Door het geraamte kijkt hij de wereld aan
En laat zijn gedachten hierover gaan
Knijpt hij zijn ogen enigzins toe
Het zien van de wereld maakt hem soms moe
Zachtjes sluit hij zijn ogen toe
Laat zijn gedachten bij zichzelf stilstaan
En vraagt zich af, wie kan ik zijn
Om het in de wereld beter te laten gaan

Kit
Laatst aanwezig: 3 weken 4 dagen geleden
Sinds: 31 Aug 2014
Berichten: 1

Titel: Kleursynesthesie

ben ik waarnemend?

als de kleur van lachend opstaan
bestaat in mijn hoofd?

en de kleur van verdriet verschijnt
als gitaarklanken stapelen?

ben ik te begrijpen?

als de kleuren mengen en vloeken
tot die onbevattelijke kleur
die schreeuwt en pijn doet
omdat ik geen woorden ken
voor een kleur

ik begrijp het niet meer

als mijn hele zelf binnenstebuiten keert
en de kleuren verkleuren
het heelal zonder einde, kleurloos
in mij bestaat

ik weet alleen
de kleur van warme handen die mij vasthouden

oranje

Leentje85
Laatst aanwezig: 17 weken 1 dag geleden
Sinds: 7 Okt 2015
Berichten: 31

Je bent er wel, maar je bent er niet
Mensen zien het niet, maar je hebt verdriet
Verdriet om dingen die niet meer vanzelfsprekend zijn
Die maken een groot iemand plots heel klein
Een geraamte van schaamte, een hart vol pijn
En toch voor de buitenwereld vrolijk willen zijn
Je kijkt, maar ziet niet wat er gebeurt
Je ruikt, maar weet niet meer wat er zo geurt
Je luistert, maar het dringt allemaal niet tot je door
Je proeft, maar het is de smaak die je verloor
Een hoofd zo vol dat het overlopen zal
Een hoofd vol met gaten, je zit in een diep, diep dal
In gedachten verzonken vraag je je af
Lukt het echt niet meer of ben je gewoon laf
Kun je niet meer of stel je je aan
Je kunt steeds minder goed met situaties omgaan
Je brein laat je in de steek, wanneer het maar wil
Je kunt niet logisch nadenken en merkt het verschil
Het verschil met de persoon die je ooit bent geweest
Je lichaam geeft het haast op, net als je geest
Alles is dof, gedempt en vaag
Waarom gaan de dagen tegenwoordig zo traag
Het liefste zou je een paar weken willen slapen gaan
Om vervolgens weer als nieuw op te staan
Maar dan komt het punt en laat je alles los
Na een heftige rit door een donker, donker bos
Hulp is onderweg, samen gaat het lukken
Al zijn er nog heel wat verloren puzzelstukken
Maar samen sta je sterk
Je gaat hard aan het werk
En eindelijk is het punt dan daar
Je gaat het wagen zonder steunpilaar
Je bedankt voor de hulp, gaat het nu alleen proberen
Ondanks dat er nog zoveel valt te leren
Je ziet, ruikt en proeft weer en het gaat best wel goed
Je kijkt voor je uit naar de mooie ochtendgloed
En na een wat onwennig en wankel begin
Dans je dan eindelijk vol vreugde je nieuwe leven in

Leentje85
Laatst aanwezig: 17 weken 1 dag geleden
Sinds: 7 Okt 2015
Berichten: 31

Je bent er wel, maar je bent er niet
Mensen zien het niet, maar je hebt verdriet
Verdriet om dingen die niet meer vanzelfsprekend zijn
Die maken een groot iemand plots heel klein
Een geraamte van schaamte, een hart vol pijn
En toch voor de buitenwereld vrolijk willen zijn
Je kijkt, maar ziet niet wat er gebeurt
Je ruikt, maar weet niet meer wat er zo geurt
Je luistert, maar het dringt allemaal niet tot je door
Je proeft, maar het is de smaak die je verloor
Een hoofd zo vol dat het overlopen zal
Een hoofd vol met gaten, je zit in een diep, diep dal
In gedachten verzonken vraag je je af
Lukt het echt niet meer of ben je gewoon laf
Kun je niet meer of stel je je aan
Je kunt steeds minder goed met situaties omgaan
Je brein laat je in de steek, wanneer het maar wil
Je kunt niet logisch nadenken en merkt het verschil
Het verschil met de persoon die je ooit bent geweest
Je lichaam geeft het haast op, net als je geest
Alles is dof, gedempt en vaag
Waarom gaan de dagen tegenwoordig zo traag
Het liefste zou je een paar weken willen slapen gaan
Om vervolgens weer als nieuw op te staan
Maar dan komt het punt en laat je alles los
Na een heftige rit door een donker, donker bos
Hulp is onderweg, samen gaat het lukken
Al zijn er nog heel wat verloren puzzelstukken
Maar samen sta je sterk
Je gaat hard aan het werk
En eindelijk is het punt dan daar
Je gaat het wagen zonder steunpilaar
Je bedankt voor de hulp, gaat het nu alleen proberen
Ondanks dat er nog zoveel valt te leren
Je ziet, ruikt en proeft weer en het gaat best wel goed
Je kijkt voor je uit naar de mooie ochtendgloed
En na een wat onwennig en wankel begin
Dans je dan eindelijk vol vreugde je nieuwe leven in

Rivlekt
Laatst aanwezig: 18 weken 1 dag geleden
Sinds: 24 Jun 2014
Berichten: 0

Daar sta ik dan,

met mijn hoofd in de wolken
Langs....

Wat nou langs?
De wind blaast er dwars doorheen

Tommot
Laatst aanwezig: 3 weken 3 dagen geleden
Sinds: 22 Nov 2015
Berichten: 22

pop-up spiegelbeeld

mijn spiegelbeeld
leg ik in haar handen
nu het nog kan troost ze mij

kijk in het evenbeeld
waarin ze weerschijnt
en nu het nog kan hangt ze

rond een wereld die zich
als niemand heeft verkleed

-applaus weerklinkt-

over glazen splinters
kijkt ze naar gescheurde lippen
hoort hoe bloed
de spiegels tot rode vingers draait

een pop-up verschijnt
vouwt zich uit de kast
tot iemand

of een man of een vrouw

debbyjay
Laatst aanwezig: 14 weken 4 uren geleden
Sinds: 24 Okt 2016
Berichten: 0

Het verloren geheugen ontwaakt…

Hij aanschouwde met heldere ogen het goudgele licht
verzegelde lippen, zijn innerlijke wereld volledig ontwricht
Verleden, heden en toekomst in één keer weggevaagd
alleen nog donkergrijze wolken en een leegte achter zijn gelaat

De dromen die hij had, vanaf toen nog zo klein
gevangen achter de tralies van zijn brein
Omringt door duistere vaagheid van wat ooit was
niet wetende of dit alles nog genas

Bevangen door emoties, zoveel vragen over het hoe en waarom
Wat nu te doen, behalve het aanschouwen van de zon
Lege kamers in zijn hoofd, uitzichtloos zoals het lijkt,
maar niets is minder waar als opeens blijkt…

Pakte zijn zoon, die hij altijd zo bemind
zijn hoofd en ontving daarop een kus gegeven door dit kind,
De aanraking gaf een impuls, de connectie, een herinnering van hun band
en bracht alles weer samen met elkaar in verband

Vaderliefde, onvoorwaardelijk en puur
een genetisch gegeven, geschonken door de natuur
Ontelbare elektroden opnieuw aan elkaar verweven,
creëren licht aan het begin van de donkere gang, een zegen!

Hoe donker de dagen ook kunnen zijn
de optie zichzelf te resetten
maakt het mogelijk te herstellen
dankzij het organische boek, ons brein…

debbyjay
Laatst aanwezig: 14 weken 4 uren geleden
Sinds: 24 Okt 2016
Berichten: 0

Het verloren geheugen ontwaakt…

Hij aanschouwde met heldere ogen het goudgele licht
verzegelde lippen, zijn innerlijke wereld volledig ontwricht
Verleden, heden en toekomst in één keer weggevaagd
alleen nog donkergrijze wolken en een leegte achter zijn gelaat

De dromen die hij had, vanaf toen nog zo klein
gevangen achter de tralies van zijn brein
Omringt door duistere vaagheid van wat ooit was
niet wetende of dit alles nog genas

Bevangen door emoties, zoveel vragen over het hoe en waarom
Wat nu te doen, behalve het aanschouwen van de zon
Lege kamers in zijn hoofd, uitzichtloos zoals het lijkt,
maar niets is minder waar als opeens blijkt…

Pakte zijn zoon, die hij altijd zo bemind
zijn hoofd en ontving daarop een kus gegeven door dit kind,
De aanraking gaf een impuls, de connectie, een herinnering van hun band
en bracht alles weer samen met elkaar in verband

Vaderliefde, onvoorwaardelijk en puur
een genetisch gegeven, geschonken door de natuur
Ontelbare elektroden opnieuw aan elkaar verweven,
creëren licht aan het begin van de donkere gang, een zegen!

Hoe donker de dagen ook kunnen zijn
de optie zichzelf te resetten
Maakt het mogelijk te herstellen
dankzij het organische boek, ons brein…

debbyjay
Laatst aanwezig: 14 weken 4 uren geleden
Sinds: 24 Okt 2016
Berichten: 0

Onbewust mijn gedicht twee keer gepost! geen idee hoe ik er één kan verwijderen...

Alice's Wonderland
Laatst aanwezig: 2 weken 5 dagen geleden
Sinds: 5 Feb 2014
Berichten: 117

Het brein weet wat het weten wil
Onthoudt wat ik bewaren wou
Duizend en een verbonden onderhuids gesloten
Het brein weet wat het weten wil
Het slaan van een klok
Tikt me terug in de tijd
Het brein weet wat het weten wil
Onthoudt wat ik bewaren wou

zintuig
Laatst aanwezig: 15 weken 6 dagen geleden
Sinds: 27 Okt 2016
Berichten: 0

Een stil meer

omgeven door rubberachtig gesteente
lichtexplosies in de gewelven
trillingen door merg en gebeente

na een stil meer
golven in verkeer
meer diamanten flitsen
het stille meer
is nu geen stille meer

Als gekleurde mist stijgen
in deining
door duizenden impulsen gevormd
creaties die tot boven het meer neigen
opgezogen in de tornade die
het brein
rusteloos met bewustzijn bestormt

ikSchrijfC.n
Laatst aanwezig: 17 weken 1 dag geleden
Sinds: 29 Okt 2016
Berichten: 0

mens
zonder brein
een open hoofd
heeft niets te verbergen
toegankelijk

Bileam Faustina
Laatst aanwezig: 13 weken 3 dagen geleden
Sinds: 14 Okt 2015
Berichten: 105

Openminded

Ik ben mijn hoofd verloren… Het zweef ergens door een frisse wolk van vergetelheid. Een altoos nu is mijn nieuwe referentiekader, niets heeft een geschiedenis en daarom een betekenis. Geen gevulde kapstok vol associaties. Mijn blik moet wennen aan deze verlichting. De realiteit blijkt een groot openluchtmuseum! Vol weergaloos abstracte kunst. Grillige slierten kleuren geuren zonder bron. Alleen de simpele maar directe werking raakt me. Als zuigeling heb ik de wereld zo bekeken. Nu ik dementerend ben, ben ik ook dat vergeten. Mijn hoofd bedroog mijn ware ogen, de bril die de wereld verkleurde is weg. Ik mis het niet... proost!

Dana M
Laatst aanwezig: 8 weken 5 dagen geleden
Sinds: 7 Mei 2013
Berichten: 475

Een wirwar aan gedachten
dwaalt er door mijn doolhofhoofd
mega moeilijke problemen
vlechten door elkaar
'neem me bij de kladden'
'los me op, los me op'
penarie, haat, racisme
zwarte piet ja of nee
zorg zwaartepakket, ouderen
politiek correct of menselijk

schreeuwend, ach ik laat ze gillen
gedonder, geduvel, het stapelt zich op
vluchten, weg uit deze wereld
weg met het truttig trammelant
ik erken de benarde beperking
van mijn brekende simpele brein

terug naar de eenvoud, terug naar de oorsprong
overvraging kan ik niet meer aan
ik ruim het op, de wanorde
mijn hele hoofd moet leeg

Glennsleeger
Laatst aanwezig: 1 week 2 uren geleden
Sinds: 19 Mrt 2015
Berichten: 19

Het brein.

Donkere kamers en diepe gangen,
Onvindbaar en onbereikbaar,
Zoekend naar een eeuwig verlangen,
Wachtend op enig gebaar,

Een doolhof zonder uitgang,
En nooit zal hij het vinden,
Geen benul, besef, begrip,
Geen touw aan vast te binden,

Het schiet van links naar rechts en terug,
Onnodig en complex en vaag,
Geen noodweg en geen ingang meer,
Geen antwoord meer, geen vraag,

De sleur en nutteloze gedachten,
Van mijn schaamte om zijn leven,
Waarop ik en niemand anders,
Hem ooit een antwoord zal gaan geven,

Proberen blijven, zoekend en zwetend,
Dat had ik dan mooi gedacht,
Niet gelovend en niet wetend,
Waar en wanneer het antwoord op hem wacht.

Zara Mansourova
redactie
Laatst aanwezig: 1 min 26 sec geleden
Sinds: 5 Feb 2013
Berichten: 50

Gefeliciteerd Glennsleeger!

Met jouw verhaal heb je deze editie van de foto-schrijfopdracht gewonnen.

Jij wint het boek 'Lek hoofd' van Haro Kraak. We nemen contact met je op via het contactformulier van Schrijven Online.

De volgende foto-schrijfopdracht verschijnt spoedig online.

Alice's Wonderland
Laatst aanwezig: 2 weken 5 dagen geleden
Sinds: 5 Feb 2014
Berichten: 117

Van harte gefeliciteerd Glennsleeger.

Ook voor dichters: Schrijven Magazine

In ieder nummer van Schrijven Magazine interviewen we een dichter over het schrijfproces!

Word abonnee!
Moleskine cadeau? Neem nu een abonnement op Schrijven Magazine!

Gratis Moleskine opschrijfboekje bij een abonnement op Schrijven Magazine!

Bestel nu!
A A N B I E D I N G Schrijven Magazine

1 jaar voor slechts € 26,50 én 3 cadeaus!

Profiteer nu!
Jouw kidlit laten bespreken in Schrijven Magazine?

Stuur het in voor Tekstuur Kidlit! Meer informatie vind je in Schrijven Magazine.

Word nu abonnee!