Ik denk dat de geloofwaardigheid van een schrijfdocent samenhangt met datgene wat hij of zij zelf aan ervaring en kwaliteit aandraagt. Dat kan iemand zijn die jarenlang bij een uitgeverij manuscripten heeft beoordeeld, maar ook iemand die zelf al e.e.a. gepubliceerd heeft. In ieder geval denk ik dat de schrijfdocent over aantoonbare kwalilteiten moet beschikken.

Daarom zou ik dus zelf -zeker zolang ik nog niets heb 'gepresteerd'- geen schrijfdocent kunnen of willen worden.

Tja, die achtergrond, dat is toch lastig hoor. Kijk, ik heb een vriendin die huiskamercursussen geeft. Voor 10 euro per keer kan je vier weken lang valentijnsgedichten leren schrijven. Ze heeft verder geen bijzondere (sorrie lieverd) refereties maar dat geeft niets want ze is enthousiast en brengt het leuk. En dat tientje, dat gaat ook nog wel.

Maar laatst zag ik een training in de krant, bij een cultureel centrum. 8 lessen, 420 euro. Tja, en dat vind ik best veel geld. Er stond een onbekende naam bij en google hielp me niets verder. In zo'n geval zou het toch leuk zijn als Schrijfdocent een iets minder vrij beroep was, en je ergens een overzicht had van 'de echten'. Iemand ooit van zoiets gehoord?

Ik vind dat als je zelf serieus een cursus wil volgen dat het beste via een schrijversvakschool kunt doen. In ieder geval iemand dus die zelf ook schrijver is met veel ervaring. Iets leren waar je dan ook natuurlijk voor betaald, dan mag je toch zeker les krijgen van iemand die en ervaring in schrijven heeft maar ook weet om de kennis goed over te brengen want dat is volgens mij ook nog wel een vak apart.

Ja de vraag is misschien: wat wil je leren?

Ja ik zou het heel graag willen: een methode ontwikkelen waarin alles aan bod komt: theorie en praktijk en alle aandacht voor het proces en prdouct van het individu want schrijven is een zeer individuele actitviteit.
En dan een een ruimte hebben waarin creativiteit tot expressie kan komen.
Dan is een prijs van minder belang. Autorijles is ook 40 euro per drie kwartier (of zo). Zou je dat voor een schrijfles ook overhebben, in overweging nemend wat belangrijker voor je is?

Dat is een hele goede, wat wil je leren. Maar die is dan ook weer gekoppeld aan 'wat voor leraar wil je'. Waarbij ik me blijf afvragen; hoe beoordeel ik dat.

Kijk, als er nog drie mensen vragen of ik ze wil leren hoe je columns over je kinderen schrijft begin ik zo een valentijnsklasje tegen onkostenvergoeding. Dat zette me aan het denken! Ik kan dat zomaar doen! Ik hoef het aan niemand te vragen, alles wat ik nodig heb zijn een paar mensen die het aan mij vragen en een beetje initiatief. Doe ik goed werk, dan krijg ik mond op mond reclame en een nieuw klasje. Maar als ik het slecht doe en kwaad wil kan ik een advertentie plaatsen en evengoed wat klasjes draaien. :?

Ergo, als ik morgen van iemand hoor dat er een hele goede training wordt gegeven door Marriejeanne die 40 E. per les kost dan ga ik daar met plezier naar toe. En heb ik het er ook voorover.

Maar als ik iets lees in de krant, geen referenties kan vinden en moet wachten tot ik daar al zit en betaald heb; nee, dan doe ik het toch maar niet.

Marriejeanne, je zegt, ik zou het wel willen. Is er iets wat je nog tegenhoudt?

Ceridwen vraagt:

Ja en nee.
Ja omdat ik in mijn eigen huis en tuin geen goede ruimte heb om voor dit doel mensen te ontvangen. Als ik eraan begin, wil ik de cursus/workshop op alle niveaus zo goed mogelijk doen en dat kan in de toekomst misschien wel. Een gestructureerd aanbod met veel oefeningen en feedback op elkaar van de cursisten inclusief ruimte om je terug te trekken voor de concentratie. Koffie, thee en maaltijd erbij (afhankelijk van het tijdstip van de cursus - het lijkt me heel bijzonder om eens een nachtworkshop te doen, daar heb ik leuke ideeën over, al zeg ik het zelf). En dat kan dan niet voor 10 euro omdat je allerlei faciliteiten moet organiseren maar dan heb je ook een belevenis die je niet meer vergeet (dacht ik).
En nee, er is niets dat me tegenhoudt dan ik zelf. Hm. Goede vraag dus.

Ik weet niet waar je woont maar laat even weten waneer je het een keer van plan bent. De nachtworkshop lijkt mij heel uniek en gezellig en natuurlijk leerzaam. Maak je niet vaak mee :)

Dat is léuk, jullie reacties! Het stimuleert me om het plan verder strak te ontvouwen.

Marriejeanne, Dit jaar komt er een groep Engelsen naar Dalyan voor een schrijfcursus/workshop.

De organisatoren ken ik, en ben benieuwd naar de opzet. Klein pension aan de rivier (heel romantische setting), een dagdeel met schrijven bezig zijn, een dagdeel voor excursies die variëren van een streekmarkt tot blue lagoon achtige boottochtjes. Soms een hele dag enz.

De mensen die dit organiseren hebben ervaring met dansgroepen, die iets dergelijks deden. Geen eigen accomodatie nodig, en vakantie plus workshop in een.

Volgens mij is daar zeker een markt voor.

Ik wilde deze lente meedoen met een schrijfcursus in een buurthuis.
Nou heb ik een poosje geleden gesproken met de leider en voorgelegd wat mijn verwachtingen waren, van het niveau van de cursus. Zijn antwoorden daarop kwamen positief op me over.
Maar nu staan verhalen van enkele deelnemers van de vorige cursus op zijn site en ben ik niet echt gecharmeerd van de schrijfkwaliteit die daaruit naar voren komt...

Is de kunde van de leraar in te schatten naar aanleiding van wat de leerlingen presteren? Of zit je toch met verschillende wensen en kunsten van de leerlingen en zal de leraar zich hebben daaraan hebben aangepast?

In ons wijkcentrum wordt een schrijfcursus aangeboden (40 lessen a 1 uurtje in de week) door iemand die de Schrijversvakschool richting poezie heeft gedaan. Mij gaat het om proza maar misschien is het interessant om ook eens aan poezie, toneel en scenario te ruiken.

Eigenlijk voelt het aan als een gokje, want hoe weet ik of iemand ook les kan geven. Nergens staat dat de docent al eerder les heeft gegeven. Ik ga bellen, maar ik kan toch niet vragen:"Kennu een beetje lesgeven dan?"

Ook vraag ik me af wat voor mensen op zo'n cursus afkomen.
Het lijkt me niet zo aardig overkomen als je zulk soort vragen stelt.

O, o, ellendige twijfel. Het is best goedkoop, maar toch zonde als het niet bevalt. Ik heb ooit een les of twee autobiografisch schrijven gedaan bij een bieb, tussen heel lieve mensen, maar wel met een hoog 'en toen en toen gehalte en toen ( ) was ik daar niet zo blij mee.

Dat had ik ook al bedacht Zjors, wat is nou een uurtje?
Kan je toch beter 20 x 2uur doen of zo.

Aan de andere kant is het misschien de bekende 'stok achter de deur' om meer met schrijven bezig te zijn;
uit die twee lessen autobiografisch schrijven is wel een verhaal voortgekomen dat in een tijdschrift heeft gestaan.

Ik neem in ieder geval aan dat ze met die opleiding van de hoed een de rand weet?

Achterin het boek "Schrijven vanuit je hart" van Natalie Goldberg, staat een interview met de schrijfster, die een eigen schrijfpraktijk heeft.